Meer nummers van Giorgia
Beschrijving
Geassocieerde uitvoerder: Georgia
Auteur van de tekst, componist: Daniele Fossatelli
Componist, tekstschrijver: Tommaso Santoni
Componist: Marco Paganelli.
Fabrikant: PAGA
Songtekst en vertaling
Origineel
Bugia, mi hai detto una bugia
Giuri di no, ma dietro la schiena
Incroci le dita, prevedibile
E forse è complicato
Lasciarsi andare per non lasciarci più
Senza fiato
Ti mordi le labbra e mi nascondi tra le chiacchiere
Tra le portiere delle macchine
È sempre solo come dici te
Ci sentono, non te lo dico qua
Come navi senza un porto
In un mare sempre mosso
Stare fermi ad aspettarci è irresponsabile
Come te, come me
E non vedi com'è?
Così paradossale
È più forte di me e di te
Che ci possiamo fare?
Noi che torniamo a disturbarci nel sonno come le zanzare
Perché dimenticare
È paradossale
È paradossale
È da un po' che mi guardi, ma vedo due occhi barare
Siamo solo persone in un letto a due piazze
Non sono in vena, dai, non farmi ridere
Che fai di tutto uno scherzo
Ho passato le ore in bagno a farmi bella per te
E ti lamenti del tempo, che è tardi e ci aspettano
Come navi senza un porto
In un mare sempre mosso
E resto ferma ad aspettare te
E non vedi com'è?
Così paradossale
È più forte di me e di te
Che ci possiamo fare?
Noi che torniamo a disturbarci nel sonno come le zanzare
Perché dimenticare
È paradossale
Sono passate più di sette lune
Ci credi? Erano tutte quante piene
E penso a tutta la vita con te
Ma chi prendo in giro?
So che sei partito senza salutare
Ma di dimenticare
Non ne voglio sapere
Ti ricordi com'è?
Era così normale
Dormire nudi nel letto
La sveglia alle otto, uscire col cane
Prepararsi in un lampo
Salutarsi al volo prima di lavorare
Chi ce l'ha fatto fare di dimenticare?
Paradossale
Nederlandse vertaling
Liegen, je hebt me een leugen verteld
Je zweert nee, maar achter je rug om
Fingers crossed, voorspelbaar
En misschien is het ingewikkeld
Loslaten om ons niet meer te verlaten
Ademloos
Je bijt op je lippen en verbergt me in het gebabbel
Tussen de autodeuren
Het is altijd precies zoals je zegt
Als ze ons horen, vertel ik het je hier niet
Als schepen zonder haven
In een altijd ruwe zee
Stilstaan en op ons wachten is onverantwoord
Net als jij, net als ik
En zie je niet hoe het is?
Zo paradoxaal
Hij is sterker dan jij en ik
Wat kunnen we doen?
Wij die terugkomen om ons in onze slaap te storen als muggen
Waarom vergeten
Het is paradoxaal
Het is paradoxaal
Je kijkt me al een tijdje aan, maar ik zie twee bedriegende ogen
We zijn gewoon mensen in een tweepersoonsbed
Ik ben niet in de stemming, kom op, laat me niet lachen
Dat je van alles een grap maakt
Ik heb uren in de badkamer gezeten om mezelf mooi voor je te maken
En je klaagt over de tijd, dat het laat is en dat ze op ons wachten
Als schepen zonder haven
In een altijd ruwe zee
En ik blijf nog steeds op je wachten
En zie je niet hoe het is?
Zo paradoxaal
Hij is sterker dan jij en ik
Wat kunnen we doen?
Wij die terugkomen om ons in onze slaap te storen als muggen
Waarom vergeten
Het is paradoxaal
Er zijn meer dan zeven manen verstreken
Geloof je het? Ze waren allemaal vol
En ik denk aan mijn hele leven met jou
Maar wie houd ik voor de gek?
Ik weet dat je vertrok zonder afscheid te nemen
Maar om te vergeten
Ik wil het niet weten
Weet je nog hoe het is?
Het was zo normaal
Naakt in bed slapen
Word om acht uur wakker en ga met de hond op pad
Maak je in een mum van tijd klaar
Zeg snel hallo voordat je gaat werken
Wie heeft ons doen vergeten?
Paradoxaal