Meer nummers van KaZeK
Meer nummers van Dżanglu
Meer nummers van matiorzel
Beschrijving
Zanger, componist, tekstschrijver: KaZeK Componist, tekstschrijver, zanger: Dżanglu Componist, tekstschrijver, zanger: matiorzel Producent: Majhel Opname- en masteringtechnicus: Jędrek Dreziński
Songtekst en vertaling
Origineel
Ja, ej. Muzyka paletą barw dla mnie, barw dla mnie.
A ty mała, proszę patrz na mnie, ty patrz na mnie. Namaluję to tak jak zawsze, to jak zawsze.
Ty namaluj moją wyobraźnię, wyobraźnię. Pędzlem naszkicuj co jest ważne, bo co jest ważne.
Jednocześnie błagam czego pragnę, bo czego pragnę.
Nawinąłem ci już nie raz, że nie kłamię na numerach, że czekaj sera, sera nie jest dla mnie opcją teraz.
Pomaluję świat twój na barwy, których nie widziałaś nigdy.
Pozbędę się odcieni smutku i nienawiści. Nie chcę być twój, a mój pędzel ci się przyśni.
Rumieńce na policzkach widzą nawet daltoniści, bo bije ode mnie ciepło.
Temperatura się zwiększa, moja mała się uśmiecha.
Oglądamy barwy szczęścia na co dzień, nie tylko w telewizorze. Jestem najlepszym malarzem na świecie. Mamy beef z van Goghiem.
Jakbym miał inną paletę barw, byś słuchał w Ameryce i mnie podpinał pod gang.
Bo mamy taki vibe, że się buja cały kraj.
Tyle w życiu zmalowałem, że zabrakło w sklepach farb.
Ale dziś mam powiew, by się wbić na zwrotach tych małych cyfr na flotę, która ci zmieście głowę. Ale to potem.
Teraz robię szkic na portret, co za wiosłem -trochę będziesz zarysowane brać.
-Muzyka paletą barw dla mnie, barw dla mnie. A ty mała, proszę patrz na mnie, ty patrz na mnie.
Namaluję to tak jak zawsze, to jak zawsze. Ty namaluj moją wyobraźnię, wyobraźnię.
Pędzlem naszkicuj co jest ważne, bo co jest ważne.
Jednocześnie błagam czego pragnę, bo czego pragnę.
Nawinąłem ci już nie raz, że nie kłamię na numerach, że czekaj sera, sera -nie jest dla mnie opcją teraz.
-Dziś marzyło mi się wyjść z domu, poszerzyć palety kolorów, więc bim, flight z telefonu burzy mury i barwi ting.
To szary dzień, ale mam set flamastrów. Drapacz chmur baby blue.
Niech budzi się miasto i niech ludzie z okien widzą pigmentów cały świat.
Niech krew maleje się jak tusz, byle w rochu stalówka. Ponury pejzaż, czasem tak też mam.
Jedynie czerń i biel mieszają mi się w szarych komórkach.
Więc chuj, biorę farby, parę tub, pędzel puchy i ruszam. Lecę na M2, nie przeszedłem nawet metra.
Leje się z plecaka sztuka. Nie próbuję nawet tego okiełznać. Barwna to moja natura.
Mówiła mi to za małego matula, stąd nie dziwi spektrum.
Szukam czegoś więcej niż pustych spotów, bym i tak tam został szczerze.
Nadal nie powiem ci, jaki mam powód, dla którego chcę wpłynąć na krajobraz, ale gdy piszę, przypomina mi się rysunek mej rodziny całej. Cały od podstaw, no bo nie byłem fanem kolorowanek.
Muzyka paletą barw dla mnie, barw dla mnie.
A ty mała, proszę patrz na mnie, ty patrz na mnie. Namaluję to tak jak zawsze, to jak zawsze.
Ty namaluj moją wyobraźnię, wyobraźnię. Pędzlem naszkicuj co jest ważne, bo co jest ważne.
Jednocześnie błagam czego pragnę, bo czego pragnę.
Nawinąłem ci już nie raz, że nie kłamię na numerach, że czekaj sera, sera nie jest dla mnie opcją teraz.
Ostatnia ponura pogoda wreszcie mi nadała barwy.
Wszystko na szaro, a ja w tym świecie jak Barbie. Tylko czuję, że żyję, jak się zaczynają martwić.
Prawie jakbym był wampirem, a innym skoczył się barwnik.
Inspirację widzę w sobie, widzę w ludziach, widzę w sztuce i mam głęboką nadzieję, że to wam kiedyś powtórzę.
Inspirację widzę w sobie, widzę w sztuce.
Ale wykreślam to drugie, bo najbardziej brzydzą ludzie. Mam to w naturze jak natura.
Deszcz na burzę, że często mówię, co myślę. Przez to nie myślę, co mówię.
Już chyba muszę oddać temu swoją całą duszę, kiedy do muzyki od snu miewam już większy stosunek.
Ja.
Nederlandse vertaling
Ja, hé. Muziek is voor mij een palet van kleuren, kleuren voor mij.
En jij, kleintje, kijk alsjeblieft naar mij, kijk naar mij. Ik zal het schilderen zoals ik altijd doe, zoals ik altijd doe.
Je schildert mijn verbeelding, verbeelding. Schets met een penseel wat belangrijk is, omdat wat belangrijk is.
Tegelijkertijd smeek ik om wat ik wil, omdat ik wil.
Ik heb je meer dan eens verteld dat ik niet lieg over cijfers, dat wachten, sera, sera nu geen optie voor mij is.
Ik zal jouw wereld schilderen in kleuren die je nog nooit hebt gezien.
Ik zal tinten van verdriet en haat verwijderen. Ik wil niet de jouwe zijn en jij zult van mijn penseel dromen.
Zelfs kleurenblinde mensen kunnen de blos op hun wangen zien omdat ik warmte uitstraal.
De temperatuur stijgt, mijn kleintje lacht.
We zien de kleuren van geluk elke dag, niet alleen op tv. Ik ben de beste schilder ter wereld. We hebben ruzie met Van Gogh.
Als ik een ander kleurenpalet had, zou je in Amerika luisteren en mij als een bende bestempelen.
Omdat we zo'n sfeer hebben dat het hele land rockt.
Ik heb zoveel geschilderd in mijn leven dat de winkels geen verf meer hadden.
Maar vandaag heb ik de wind om in te gaan op de zinnen van deze kleine aantallen op een vloot die je hoofd eraf zal blazen. Maar dat is later.
Nu maak ik een schets voor een portret, wat een fluitje van een cent is - je zult een beetje moeten schetsen.
-Muziek is voor mij een kleurenpalet, kleuren voor mij. En jij, kleintje, kijk alsjeblieft naar mij, kijk naar mij.
Ik zal het schilderen zoals ik altijd doe, zoals ik altijd doe. Je schildert mijn verbeelding, verbeelding.
Schets met een penseel wat belangrijk is, omdat wat belangrijk is.
Tegelijkertijd smeek ik om wat ik wil, omdat ik wil.
Ik heb je meer dan eens verteld dat ik niet lieg over cijfers, dat wachten, sera, sera - nu geen optie voor mij is.
-Vandaag droomde ik ervan het huis te verlaten en het kleurenpalet uit te breiden, dus bim, vlucht van de telefoon breekt de muren af en kleurt de tint.
Het is een grijze dag, maar ik heb een set stiften. Babyblauwe wolkenkrabber.
Laat de stad wakker worden en laat mensen de hele wereld van pigmenten vanuit hun ramen zien.
Laat het bloed uitdunnen als inkt, zolang de punt maar scherp blijft. Een somber landschap, zo heb ik soms ook zo'n gevoel.
Alleen zwart en wit mengen zich in mijn grijze cellen.
Dus fuck, ik pak wat verf, een paar tubes, een zachte borstel en daar ga ik. Ik vlieg naar de M2, ik heb niet eens de metro genomen.
De kunst stroomt uit de rugzak. Ik probeer het niet eens te temmen. Kleurrijk is mijn aard.
Mijn moeder vertelde me dit toen ik klein was, dus het spectrum is niet verrassend.
Ik zoek meer dan alleen lege plekken, zodat ik daar eerlijk gezegd toch kan blijven.
Ik ga nog steeds niet vertellen wat de reden is dat ik het landschap wil beïnvloeden, maar terwijl ik dit schrijf, herinner ik me een tekening van mijn hele familie. Helemaal opnieuw, want ik was geen fan van kleurboeken.
Muziek is voor mij een palet van kleuren, kleuren voor mij.
En jij, kleintje, kijk alsjeblieft naar mij, kijk naar mij. Ik zal het schilderen zoals ik altijd doe, zoals ik altijd doe.
Je schildert mijn verbeelding, verbeelding. Schets met een penseel wat belangrijk is, omdat wat belangrijk is.
Tegelijkertijd smeek ik om wat ik wil, omdat ik wil.
Ik heb je meer dan eens verteld dat ik niet lieg over cijfers, dat wachten, sera, sera nu geen optie voor mij is.
Het sombere weer van de afgelopen tijd heeft mij eindelijk wat kleur gegeven.
Alles is grijs en ik ben net Barbie in deze wereld. Ik voel me pas levend als ze zich zorgen gaan maken.
Bijna alsof ik een vampier was en de anderen geen kleurstof meer hadden.
Ik zie inspiratie in mezelf, ik zie in mensen, ik zie in kunst en ik hoop oprecht dat ik het je ooit zal herhalen.
Ik zie inspiratie in mezelf, ik zie het in de kunst.
Maar dat laatste schrap ik omdat mensen daar het meest van walgen. Het zit in mijn aard, net als de natuur.
Regen op de storm dat ik vaak zeg wat ik denk. Hierdoor denk ik niet na over wat ik zeg.
Ik denk dat ik mijn hele ziel eraan moet wijden, aangezien ik een grotere houding ten opzichte van muziek heb dan in dromen.
I.