Meer nummers van disiz
Beschrijving
Producer, medewerker, tekstschrijver: disiz
Componist, producer: Emmanuel Cami
Componist: Kartell
Arrangeur, componist: Antonin Fresnon
Mixage: Thomas Segal
Mixage: Jules Frade
Mastering: Simon Lancelot
Songtekst en vertaling
Origineel
Au fond d'une classe, au fond d'un mariage, j'ai creusé des souterrains sous tous ces quadrillages.
Pourtant, j'étais ce petit garçon sage. J'ai goûté la mer au fond d'un coquillage.
J'ai vu les chocs des corps, le bruit, l'écho des coups.
Dans ce décor, j'ai vu des cordes au cou.
J'ai vu des hommes en flammes devant nous briser et nos yeux qui s'embrassent dans un musée.
J'ai des blessures cousues de fil d'or.
Du coup, quand je vois l'horreur, je pense à l'aurore.
Je pense à la rosée, je vois des fleurs qui transpercent ton cœur. Je te souhaite le meilleur du meilleur. Ouh, ouh, ouh.
Ouh, ouh.
Il est puissant dans un monde où tout me dépasse.
Je fonce en vitesse lumière vers le désastre, vers les printemps silencieux et les hivers bavards. Dans cette fin à petit feu, j'ai bien dû faire ma part.
Assez de vie et sa loterie. Je fais illusion que ça sent bon comme un pot pourri.
Si ma mère a fait mon cœur comme la poterie, je l'ai fait tomber sur la terre. J'ai bien dû faire ma part.
J'ai des blessures cousues de fil d'or.
Du coup, quand je vois l'horreur, je pense à l'aurore.
Je pense à la rosée, je vois des fleurs qui transpercent ton cœur.
Je te souhaite le meilleur du meilleur. Ouh, ouh, ouh.
Ouh, ouh.
J'ai des blessures cousues de fil d'or.
Du coup, quand je vois l'horreur, je pense à l'aurore.
Je pense à la rosée, je vois des fleurs qui transpercent ton cœur.
Je te souhaite le meilleur du meilleur.
Nederlandse vertaling
Aan de achterkant van een klaslokaal, aan de achterkant van een bruiloft, heb ik ondergrondse gangen gegraven onder al deze roosters.
Toch was ik een braaf jongetje. Ik proefde de zee op de bodem van een schelp.
Ik zag de impact van lichamen, het geluid, de echo van slagen.
In deze setting zag ik touwen om hun nek.
Ik zag mannen in vlammen voor ons breken en onze ogen kussen in een museum.
Ik heb wonden genaaid met gouddraad.
Dus als ik horror zie, denk ik aan de dageraad.
Ik denk aan de dauw, ik zie bloemen die je hart doorboren. Ik wens je het beste van het beste. Oeh, ooh, ooh.
Oeh, ooh.
Hij is krachtig in een wereld waar alles mij te boven gaat.
Ik haast me met lichte snelheid richting een ramp, richting stille bronnen en kwetterende winters. In dit trage einde moest ik mijn deel doen.
Genoeg van het leven en zijn loterij. Ik heb de illusie dat het naar potpourri ruikt.
Als mijn moeder mijn hart als aardewerk maakte, liet ik het op de aarde vallen. Ik moest mijn deel doen.
Ik heb wonden genaaid met gouddraad.
Dus als ik horror zie, denk ik aan de dageraad.
Ik denk aan de dauw, ik zie bloemen die je hart doorboren.
Ik wens je het beste van het beste. Oeh, ooh, ooh.
Oeh, ooh.
Ik heb wonden genaaid met gouddraad.
Dus als ik horror zie, denk ik aan de dageraad.
Ik denk aan de dauw, ik zie bloemen die je hart doorboren.
Ik wens je het beste van het beste.