Meer nummers van Zvonkiy
Meer nummers van Rem Digga
Beschrijving
Componist: Andrej Lyskov, Sergej Kuritsyn
Tekstschrijver: Andrej Lyskov, Roman Voronin
Saxofoon: Timofej Chazanov
Gitaar: Vladimir Krylov
Songtekst en vertaling
Origineel
Глядя на город издалека, кажется, он таким далеким.
Когда ты убьешь меня током, синтезируя мой рай, мой рай, мой рай, мой рай. Воскресенье, субботе.
Ты мой ангел, оплачи, кстати.
И мне этого вполне хватит.
Закрывай глаза, сияй-яй-яй-ей.
Вместо тысячи дней мы в темноте, в холоде звезд упали вниз.
Легче, чем дым, не спуская очей, стали ничьи.
Выключив свет, мимика лиц.
Город нами дышал, нас выпил до дна, купая нас под осенним дождем.
На этажах беззвучный режим. Вот это жизнь! Ха!
Счастливый билет купив на последний кэш, оставили только надежд надежду.
Глядя на город издалека, кажется, он таким далеким.
Когда ты убьешь меня током, синтезируя мой рай, мой рай, мой рай, мой рай. Воскресенье, субботе.
Ты мой ангел, оплачи, кстати.
И мне этого вполне хватит.
Закрывай глаза, сияй-яй-яй-ей.
И мы снова на виражах, без ума и гроша, пьяный наша.
Пусть в двери кто-то стучит, чужой персонаж, слепая душа.
Мы где-то на этажах, street сплетен и швабр, сюр и вышарм. Ты мой яркий пожар, в языке душа. Я хочу не мешать.
В час, когда спит розетка, воспламени меня током, детка.
Ведь холодно так в клетках, бетон и холодно так в -клетках. Обнимай меня крепко, крепко.
-Глядя на город издалека, кажется, он таким далеким.
Когда ты убьешь меня током, синтезируя мой рай, мой рай, мой рай, мой рай. Воскресенье, субботе.
Ты мой ангел, оплачи, кстати.
И мне этого вполне хватит.
Закрывай глаза, сияй-яй-яй-ей.
Глядя на город издалека, кажется, он таким далеким.
Когда ты убьешь меня током, синтезируя мой рай, мой рай, мой рай, мой рай. Воскресенье, субботе.
Ты мой ангел, оплачи, кстати.
И мне этого вполне хватит.
Закрывай глаза, сияй-яй-яй-ей.
Nederlandse vertaling
Als je de stad van veraf bekijkt, lijkt het zo ver weg.
Wanneer je mij elektrocuteert en mijn paradijs synthetiseert, mijn paradijs, mijn paradijs, mijn paradijs. Zondag, zaterdag.
Jij bent mijn engel, betaal trouwens.
En dit is voor mij voldoende.
Sluit je ogen en straal.
In plaats van duizend dagen vielen we neer in de duisternis, in de kou van de sterren.
Lichter dan rook, zonder hun ogen af te wenden, werd een gelijkspel.
Het licht uitdoen, gezichtsuitdrukkingen.
De stad ademde op ons, dronk ons leeg en baadde ons in de herfstregen.
Stille modus op de vloeren. Dit is leven! Ha!
Nadat we voor het laatste geld een gelukskaartje hadden gekocht, hadden we alleen maar hoop.
Als je de stad van veraf bekijkt, lijkt het zo ver weg.
Wanneer je mij elektrocuteert en mijn paradijs synthetiseert, mijn paradijs, mijn paradijs, mijn paradijs. Zondag, zaterdag.
Jij bent mijn engel, betaal trouwens.
En dit is voor mij voldoende.
Sluit je ogen en straal.
En we staan weer in de bochten, gek en berooid, onze dronkaard.
Laat iemand op de deur kloppen, een vreemdeling, een blinde ziel.
We zijn ergens op de vloer, straatroddels en dweilen, surrealistisch en charmant. Jij bent mijn heldere vuur, in de taal van de ziel. Ik wil niet tussenbeide komen.
Op het uur dat het stopcontact slaapt, steek me dan aan met elektriciteit, schat.
Het is tenslotte zo koud in de kooien, beton en zo koud in de kooien. Houd me stevig vast, stevig.
-Als je van ver naar de stad kijkt, lijkt het zo ver weg.
Wanneer je mij elektrocuteert en mijn paradijs synthetiseert, mijn paradijs, mijn paradijs, mijn paradijs. Zondag, zaterdag.
Jij bent mijn engel, betaal trouwens.
En dit is voor mij voldoende.
Sluit je ogen en straal.
Als je de stad van veraf bekijkt, lijkt het zo ver weg.
Wanneer je mij elektrocuteert en mijn paradijs synthetiseert, mijn paradijs, mijn paradijs, mijn paradijs. Zondag, zaterdag.
Jij bent mijn engel, betaal trouwens.
En dit is voor mij voldoende.
Sluit je ogen en straal.