Meer nummers van Yuuri
Beschrijving
Als een gedroogd boeket tussen de bladzijden van een boek ruikt dit lied naar herinneringen die al lang vervaagd hadden moeten zijn, maar nog steeds hun kleur behouden. Het bevat de vermoeidheid van eindeloze gesprekken die nooit een echte dialoog zijn geworden, en het gebruikelijke ‘sorry’, meer voor jezelf dan voor de ander gezegd. Hier vermengt zich wrok met warmte: gewoontes irriteren, maar de stem, het gezicht, zelfs de onhandigheid - het wordt toch nooit helemaal vreemd.
Het klinkt als avondlicht in een lege kamer, waar niemand meer op een antwoord wacht. Alsof je jezelf wilt overtuigen dat de bloemen zullen verwelken, dat de pijn zal verdwijnen, dat de naam niet meer in je hoofd zal klinken - maar voorlopig fluistert hij nog steeds, als een geur die niet uit een oude sjaal is verdwenen. De ironie is dat je, zelfs als je loslaat, toch blijft vasthouden.
Songtekst en vertaling
Origineel
多分私じゃなくていいに。 余裕のない二人だったし。
気づけ ば喧嘩ばっかりしてさ。 ごめんね。
ずっと話そうと思ってた。
きっと私たち合わないね。 二人きりしかいない部屋でさ。
あなた ばかり話していたよね。
もしいつかどこかで 会えたら。
今日のことを笑ってくれ るかな。
理由をちゃんと話せないけ れど。
あなたが眠った後に泣くのは 嫌。
声も顔も不器用なとこも。
全部全部嫌いじゃないの。
ド ライフラワーみたい。 君との日々も。
きっ ときっときっときっと色褪せる。
多分 君 じゃなくてよかった。
もう泣かされることもな いし。 私ばかりなんて言葉もなくなった。
あんなに悲しい別れでも。 時間が経てば忘れてく。
新 しい人と並ぶ君は。 ちゃんと上手くやれているのかな。
もう 顔も見たくないからさ。
君連 絡してこないでほしい。
都合が いいのは変わってないんだね。
でもむしり きずにまた少し演じ。
声も顔 も不器用なとこも。
多分今 も嫌いじゃないの。
ドライフラワー みたく時間が経てば。
きっときっときっときっ と色褪せる。
月明か り に魔物が揺れる。 きっと私もどうかしている。
暗闇に色 彩が浮かぶ。
赤黄藍色が胸の奥。
ずっとあなたの名前を 呼ぶ。 好きという気持ちまた香る。
声も顔も不器用なとこも。
全部全部大嫌いでよ。
まだ枯れない花を君に添えてさ。
ずっ とずっとずっとずっと抱えて よ。
ああ、 ああ、 ああ。
Nederlandse vertaling
Misschien hoeft het niet aan mij te liggen. Wij tweeën konden het ons niet veroorloven.
Voordat ik het wist, hadden we veel ruzie. Sorry.
Ik wil al heel lang met je praten.
Ik weet zeker dat we niet goed bij elkaar passen. In een kamer waar we met zijn tweeën waren.
Ik had het alleen over jou.
Als ik je ooit ergens zou kunnen ontmoeten.
Ik vraag me af of je vandaag zult lachen.
De reden kan ik je echter niet echt vertellen.
Ik wil niet dat je huilt nadat je in slaap bent gevallen.
De stem, het gezicht, de onhandige delen.
Haat je niet alles?
Het lijkt op gedroogde bloemen. Ook de dagen met jou.
Ik weet zeker dat het zeker zal vervagen.
Misschien ben ik blij dat jij het niet bent.
Ik hoef niet meer te huilen. Er zijn geen woorden meer om te zeggen dat ik het alleen ben.
Zelfs met zo'n droevig afscheid. Naarmate de tijd verstrijkt, vergeet ik het.
Je komt in contact met nieuwe mensen. Ik vraag me af of ik het wel goed doe.
Omdat ik je gezicht niet meer wil zien.
Neem alstublieft geen contact met mij op.
Het feit dat het handig is, is niet veranderd.
Maar ik speelde nog een beetje meer in Pushiri Kizuna.
De stem, het gezicht, de onhandige delen.
Misschien haat ik het nog steeds.
Gedroogde bloemen Na enige tijd verstrijkt het.
Ik weet zeker dat het zeker zal vervagen.
Monsters zwaaien in het maanlicht. Ik weet zeker dat er bij mij ook iets mis is.
Kleuren verschijnen in de duisternis.
De rood-geel-indigokleur zit diep in mijn borst.
Ik blijf je naam roepen. Ik ruik het gevoel van liefde weer.
De stem, het gezicht, de onhandige delen.
Ik haat alles eraan.
Ik geef je een bloem die nog niet verdord is.
Houd mij voor eeuwig en altijd vast.
O, o, o.