Meer nummers van Jakub Jan Bryndal
Meer nummers van Klawo
Beschrijving
Het ruikt naar lauwe cola en het nachtelijke licht van een monitor. Mijn hoofd zoemt van gedachten die belangrijk lijken, maar toch wegglippen als pixels in een oude arcade. De dag herhaalt zich acht uur lang, en weer het spiegelbeeldige "wie ben je eigenlijk?". Of het vermoeidheid is, of een interne stand-up zonder publiek. Alles om me heen is een beetje scheef, maar daardoor is het zelfs gezellig. Sarcasme vermengt zich met melancholie, net als koffie met zout, wat eigenlijk niet zou moeten werken, maar toch smaak heeft. Tussen irritatie en lachen door een eerlijke bekentenis: het leven is moeilijk, maar het is cool om te zien hoe de wereld probeert serieus te zijn. Het klinkt allemaal als de jaren 80, met pixelogen en ongeschoren ironie. Een beetje chaos, een beetje zelfreflectie en uiteindelijk krijg je de soundtrack voor een avond waarop alles irritant is, maar het toch wel oké is.
Songtekst en vertaling
Origineel
Yo, aha, tak jest.
Demon seksu. Mhm.
Yo.
Najlepsze przygody to te popierdolone. Marsz przez niepogodę.
Wszystko mnie wkurwia, ale płynę jak mogę.
No i póki czegoś tu nie zrobię narzekam jak dziadyga, aż wykopalisko w płytach otworzę. Oczy mi jak amanita.
Nie znam się na grzybach, ale mam od tego think tank.
Ziomek foliarz, ziomek jaracz, ziomek grzybiarz. Jeden ziom konfederata, ale to pomijam.
Zmieniam temat jak pasy drogowy pirat. Każdy jakiś twist ma. Ja oglądam ładne filmy, kiedy zaram se Jinx'a.
Słucham sobie cukierkowe eighties, gram w ninetiesowe gierki.
Takie, że piksele większe mam od źrenic. Yo. Mhm. Że piksele większe mam od źrenic.
A potem mija osiem godzin. Wstaję i myślę, że trzeba spać. Mm.
W kiblu w lustrze patrzę sobie w oczy.
Nie wiem, czy poznaję swoją twarz. Pewnie trochę przesadziłem.
Pewnie tak to by ocenił świat. A może jestem dla siebie zbyt surowy?
Każdy czasem musi sobie dać.
W radiu na portierni, tej samej, co już o niej nawijałem, leci Vangelis "Płonące rydwany".
Kiedyś puszczę se to w głowie jako soundtrack, kiedy wleci mi na konto pierwsza bańka.
Chyba że dokurwi tak inflacja, że brać tyle będzie za hot doga z apka. Wtedy nie wiem, jaki repertuar bym wybierał.
Może tajne częstotliwości z neta. Co jak ich słuchasz, to ci się zeruje zegar.
CIA to testuje na agentach, by wibracje mózgu były wyższe i cała ta wkrętka.
Może na chwilę w cień uda mi się wejść. Temperatura rośnie jak u Mokdipów.
Miałem być dobrym chłopakiem cały dzień, ale na chwilę siądę do liriksów.
A potem mija osiem godzin. Wstaję i myślę, że trzeba spać.
W kiblu w lustrze patrzę sobie w oczy.
Nie wiem, czy poznaję swoją twarz.
Pewnie trochę przesadziłem.
Pewnie tak to by ocenił świat. A może jestem dla siebie zbyt surowy? Yo.
Każdy czasem musi sobie dać. Da. To jest prawdziwe.
Guf ryf za dekadiarskie.
Z pozdrowieniami dla Wolnego Polskiego Związku Działkowiczy.
Szalom szazad.
II wojna światowa w Europie dobiegła końca.
Jeńcy wysypali się na ocienioną ulicę.
Drzewa wypuszczały już liście.
Nic tu się nie działo. Nie było żadnego ruchu na jezdni.
Jedynym pojazdem był porzucony przez kogoś furgon z parą koni.
Furgon wyglądał jak duża zielona trumna.
Rozmawiały ptaki.
Jeden z nich spytał bidiego pilgrim'a: "Eat it? ".
Nederlandse vertaling
Yo, aha, dat klopt.
Seks demon. Mhm.
Jo.
De beste avonturen zijn de verknipte avonturen. Marcheren door slecht weer.
Alles maakt me kwaad, maar ik ga door zo goed als ik kan.
En totdat ik hier iets doe, klaag ik als een oude man totdat ik de opgravingslocatie in de platen open. Mijn ogen zijn als een amaniet.
Ik weet niets van paddenstoelen, maar daar heb ik een denktank voor.
Een buddy is een plukker, een homie is een paddenstoelenplukker, een homie is een paddenstoelenplukker. Eén Zuidelijke kerel, maar dat negeer ik.
Ik verander van onderwerp als een wegpiraat. Iedereen heeft een twist. Ik kijk naar leuke films als ik Jinx kijk.
Ik luister naar zoete jaren tachtig en speel spelletjes uit de jaren negentig.
Zodanig dat mijn pixels groter zijn dan mijn pupillen. Jo. Mhm. Dat mijn pixels groter zijn dan mijn pupillen.
En dan gaan acht uur voorbij. Ik sta op en denk dat ik moet slapen. Mm.
Op het toilet kijk ik in de spiegel in mijn ogen.
Ik weet niet of ik mijn gezicht herken. Waarschijnlijk heb ik een beetje overdreven.
Dat is waarschijnlijk hoe de wereld het zou beoordelen. Of ben ik misschien te streng voor mezelf?
Iedereen moet wel eens geven.
Op de radio in het poortgebouw, dezelfde die ik eerder noemde, klinkt "Blazing Chariots" van Vangelis.
Op een dag zal ik dit als soundtrack afspelen als de eerste bubbel op mijn account terechtkomt.
Tenzij de inflatie zo erg wordt dat mensen zoveel gaan vragen voor een hotdog uit de app. Dan weet ik niet welk repertoire ik zou kiezen.
Misschien geheime frequenties van internet. Als je ernaar luistert, wordt je klok opnieuw op nul gezet.
De CIA test dit op agenten om hun hersentrillingen hoger te maken en zo.
Misschien kan ik een tijdje in de schaduw stappen. De temperatuur stijgt als Mokdips.
Het was de bedoeling dat ik de hele dag een goede kerel zou zijn, maar ik ga een tijdje zitten en teksten schrijven.
En dan gaan acht uur voorbij. Ik sta op en denk dat ik moet slapen.
Op het toilet kijk ik in de spiegel in mijn ogen.
Ik weet niet of ik mijn gezicht herken.
Waarschijnlijk heb ik een beetje overdreven.
Dat is waarschijnlijk hoe de wereld het zou beoordelen. Of ben ik misschien te streng voor mezelf? Jo.
Iedereen moet wel eens geven. Ja. Dit is echt.
Guf is te decadent.
Groeten aan de Vrije Poolse Vereniging van Volkstuinders.
Shalom shazad.
De Tweede Wereldoorlog in Europa is voorbij.
De gevangenen stroomden de schaduwrijke straat op.
De bomen waren al bladeren aan het uitlopen.
Er gebeurde hier niets. Er was geen verkeer op de weg.
Het enige voertuig was een verlaten busje met een paar paarden.
Het busje zag eruit als een grote groene kist.
De vogels waren aan het praten.
Een van hen vroeg aan bidi-pelgrim: "Eten?"