Meer nummers van Лисицын
Meer nummers van Garry Topor
Beschrijving
Uitgebracht op: 17-04-2026
Songtekst en vertaling
Origineel
Бушует Черное море, а я спокоен.
Гитара манит аккордами рифами, а у меня настроение Тиффани. Душа поэта не терпит признания.
Прощайте, au revoir, до свидания. До свидания, родная, я вернусь обратно.
Мы все мечтали зимою в парадных, и суммы на счету у банка не хватит до завтра.
Мы как орел и решка, где оба без карты. И мы старались жить, пусть и по мелочи.
Да, я работал за еду, значит, тарелочник.
Ночью на джипах в ресторан едут девочки, а у мальчиков те очки. Она сказала, ее глаза цвета Тиффани.
А как по мне, то просто серо-голубые. Кто-то набрел ей, будто часики тикают.
Она уехала с кем-то в большой машине. О, город из стекла, пыли и дорог.
Евродвушка, только вид на море, каменный острог. Но плевать, над городом гроза, я вернусь домой.
Бушует Черное море, а я с тобой. Бушует Черное море с рифами, а у нее настроение
Тиффани. Блестит улыбка в лазурном сиянии. Я найду ее в каждом дыхании.
Гитара манит аккордами рифами, а у меня настроение Тиффани.
Душа поэта не терпит признания. Прощайте, au revoir, до свидания.
До свидания.
До свидания. До свидания.
Прощай, любимый город, поэтами воспетый. Такой отличный повод, но я не стал поэтом.
Смотрю на твою челку, смотрю в твои глаза. И знаешь, бывает тоже одиноко, да?
Время, что люди говорят, меня не лечит, и не меняет суть, и не спасет ГД.
А то, что бьется в клетке, чистосердечно. Бушует Черное море, а я спокоен, да?
Бушует Черное море с рифами, а у нее настроение Тиффани.
Блестит улыбка в лазурном сиянии. Я найду ее в каждом дыхании.
Гитара манит аккордами рифами, а у меня настроение Тиффани. Душа поэта не терпит признания.
Прощайте, au revoir, до свидания.
До свидания. До свидания.
До свидания.
Nederlandse vertaling
De Zwarte Zee woedt, maar ik ben kalm.
De gitaar lonkt met akkoorden en riffs, en ik ben in een Tiffany-stemming. De ziel van de dichter tolereert geen herkenning.
Vaarwel, au revoir, tot ziens. Tot ziens, lieverd, ik kom terug.
We droomden allemaal van de winter bij de voordeur, en het bedrag op de bankrekening zal pas morgen genoeg zijn.
We zijn als kop en munt, waarbij beide geen kaart hebben. En we probeerden te leven, zij het op kleine manieren.
Ja, ik werkte voor de voeding, wat betekent dat ik bordenmaker was.
's Avonds gaan de meisjes in jeeps naar het restaurant, en de jongens hebben zo'n bril. Ze zei dat haar ogen de kleur van Tiffany hadden.
Maar wat mij betreft, ze zijn gewoon blauwgrijs. Iemand kwam het tegen, alsof er een klok tikte.
Ze vertrok met iemand in een grote auto. Oh, een stad van glas, stof en wegen.
Eurodvushka, alleen uitzicht op zee, stenen fort. Maar het kan me niet schelen, er hangt een onweersbui over de stad, ik keer terug naar huis.
De Zwarte Zee woedt en ik ben bij je. De Zwarte Zee met riffen woedt en ze is in een stemming
Tiffany. Een glimlach straalt in de azuurblauwe glans. Ik zal het in elke ademhaling vinden.
De gitaar lonkt met akkoorden en riffs, en ik ben in een Tiffany-stemming.
De ziel van de dichter tolereert geen herkenning. Vaarwel, au revoir, tot ziens.
Tot ziens.
Tot ziens. Tot ziens.
Vaarwel, geliefde stad, gezongen door dichters. Wat een geweldige kans, maar ik ben geen dichter geworden.
Ik kijk naar je pony, ik kijk in je ogen. En weet je, het kan ook eenzaam zijn, toch?
Tijd, wat mensen zeggen, geneest mij niet, verandert de essentie niet en zal GD niet redden.
En wat in de kooi klopt, is oprecht. De Zwarte Zee woedt, maar ik ben kalm, toch?
De Zwarte Zee bruist van de riffen en ze is in de stemming van Tiffany.
Een glimlach straalt in de azuurblauwe glans. Ik zal het in elke ademhaling vinden.
De gitaar lonkt met akkoorden en riffs, en ik ben in een Tiffany-stemming. De ziel van de dichter tolereert geen herkenning.
Vaarwel, au revoir, tot ziens.
Tot ziens. Tot ziens.
Tot ziens.