Meer nummers van Querido
Meer nummers van Veintiuno
Beschrijving
Zanger, componist en tekstschrijver: Andrés Ferreiro Delgado
Zanger: Diego Arroyo
Componist Tekstschrijver: Antón Vigara Sieiro
Componist Tekstschrijver, Producent: Sergio M. Puga
Mengingenieur: Lucas Piedra Cueva
Mastering-ingenieur: Jacobo Naya
Opnametechnicus: Pancho Suárez de Lis
Songtekst en vertaling
Origineel
Las relaciones como líneas temporales llevan tiempo esperando ser simples fracciones de un sistema tan obsceno, organizando a aquellos que quieren dejarse ver.
Si practicamos lo que ellos, ¿en qué se convierten?
Autómatas de una misma opinión.
Vivimos en el vacío entre las estrellas.
Ya no nos interesa lo que pase allí.
Monarcas de la hechicería negra.
Diría cada una de las frases que hubo entre nosotros. Les pediría a mis sentidos que se atrevan a olvidarlo.
Olvidaría mis valores por volver a repetirlo. Y ardería en el
Olimpo aunque no fuese necesario.
Aunque no fuese necesario.
Oh, oh, oh.
Y si puedo soportarlo, quién sabe qué vendrá.
Si puedo soportarlo, quién sabe qué vendrá.
Si puedo soportarlo, quién sabe qué vendrá.
Si puedo soportarlo.
Diría cada una de las frases que hubo entre nosotros.
Les pediría a mis sentidos que se atrevan a olvidarlo.
Olvidaría mis valores por volver a repetirlo.
Y ardería en el Olimpo aunque no fuese necesario.
Nederlandse vertaling
Relaties als tijdlijnen hebben er lang op gewacht om eenvoudige fracties te zijn van zo'n obsceen systeem, dat degenen organiseert die gezien willen worden.
Als we oefenen wat ze doen, wat worden ze dan?
Automaten van dezelfde mening.
Wij leven in de leegte tussen de sterren.
Het interesseert ons niet meer wat daar gebeurt.
Vorsten van zwarte tovenarij.
Ik zei elk van de zinnen die tussen ons waren. Ik zou mijn zintuigen vragen het te durven vergeten.
Ik zou mijn waarden vergeten als ik het nog een keer zou herhalen. En het zou branden in de
Olympus, ook al was het niet nodig.
Zelfs als het niet nodig was.
O, o, o.
En als ik het kan verdragen, wie weet wat er nog zal komen.
Als ik het kan verdragen, wie weet wat er zal gebeuren.
Als ik het kan verdragen, wie weet wat er zal gebeuren.
Als ik het kan verdragen.
Ik zei elk van de zinnen die tussen ons waren.
Ik zou mijn zintuigen vragen het te durven vergeten.
Ik zou mijn waarden vergeten als ik het nog een keer zou herhalen.
En het zou op Olympus branden, zelfs als het niet nodig was.