Meer nummers van Neima Ezza
Beschrijving
Bijbehorende artiest: Neima Ezza
Componist: Vincenzo Raccuglia
Componist: Giovanni Amati
Componist: Pietro Basso
Componist: Nicholas Luca Hocke
Tekstschrijver: Amine Ezzaroui
Producent: LEAVETHECLUB
Producent: Peter Bass
Songtekst en vertaling
Origineel
Guardami in faccia. Ho problemi con rabbia e con ansia.
Fumo solo mentre sono in stanza.
Ora che non sei più qui.
Uomo in infanzia. Sotto casa parlo all'ambulanza.
Traduco tutto quanto a mia mamma.
Ero soltanto un petit.
Cresco e di fretta, mica rifletto. Scrivo il riflesso che c'ho allo specchio.
Non mi rispecchia quello che dite. Non sono un servo, non sono un leader.
Non sono nemico, non sono amico. Non sono niente, voglio fuggire.
Stare lontano fino alla fine. Stammi lontano, ti farò soffrire.
Piovono lacrime sopra il tuo volto.
Mi sento vuoto, un vivo morto. Meglio se non pensi a me.
Sono un caso perso, perderesti tempo.
Sembrava facile ma ho perso troppo.
Io penso troppo. Però adesso tu guardami.
Dimmi che non piangi, non piangi. Se non torno domani, domani.
Tieni distratto il ricordo di me che in questa vita no, non si sa mai.
Penso a noi due, si son fatte le tre. Chissà se un giorno poi mi rivedrai.
Se fosse questa l'ultima sera. Se lo sapessi che faresti ora. Vorrei spiegarti davvero il problema.
Ci provo a parole però non funziona. Io ti sorrido, nascondo ferite.
Il dolore stringe, vorrei fuggire. Scappa lontano, non ti voltare. Vattene, vattene, vattene.
Come l'inizio si arriva alla fine. Pure la vita riserva un finale.
Quando è il momento tu non versare lacrime, lacrime, lacrime.
Piovono lacrime sopra il tuo volto.
Mi sento vuoto, un vivo morto. Meglio se non pensi a me.
Sono un caso perso, perderesti tempo.
Sembrava facile ma ho perso troppo. Io penso troppo. Però adesso tu guardami.
Dimmi che non piangi, non piangi. Se non torno domani, domani.
Nederlandse vertaling
Kijk mij in het gezicht. Ik heb problemen met woede en angst.
Ik rook alleen als ik in de kamer ben.
Nu jij er niet meer bent.
Mens in de kindertijd. Buiten het huis spreek ik de ambulance.
Ik vertaal alles voor mijn moeder.
Ik was maar een kleintje.
Ik word volwassen en heb haast, ik denk er niet over na. Ik schrijf de reflectie die ik heb in de spiegel.
Wat je zegt, spreekt mij niet aan. Ik ben geen dienaar, ik ben geen leider.
Ik ben geen vijand, ik ben geen vriend. Ik ben niets, ik wil ontsnappen.
Blijf weg tot het einde. Blijf uit mijn buurt, ik zal je laten lijden.
Tranen regenen over je gezicht.
Ik voel me leeg, een levende dode. Het is beter als je niet aan mij denkt.
Ik ben een verloren zaak, je zou je tijd verspillen.
Het leek gemakkelijk, maar ik verloor te veel.
Ik denk te veel. Maar nu kijk je naar mij.
Zeg me dat je niet huilt, niet huilt. Als ik morgen niet terugkom, dan morgen.
Houd de herinnering aan mij afgeleid, want in dit leven weet je het nooit.
Ik denk aan ons tweeën, het is drie uur. Wie weet zie je mij ooit nog eens.
Als dit de laatste avond was. Als je wist wat je nu zou doen. Ik wil je het probleem heel graag uitleggen.
Ik probeer het mondeling, maar het lukt niet. Ik glimlach naar je, ik verberg wonden.
De pijn wordt heviger, ik zou graag willen ontsnappen. Ren weg, kijk niet achterom. Ga weg, ga weg, ga weg.
Zoals het begin tot het einde komt. Zelfs het leven heeft een einde.
Als het tijd is, laat je geen tranen, tranen, tranen vallen.
Tranen regenen over je gezicht.
Ik voel me leeg, een levende dode. Het is beter als je niet aan mij denkt.
Ik ben een verloren zaak, je zou je tijd verspillen.
Het leek gemakkelijk, maar ik verloor te veel. Ik denk te veel. Maar nu kijk je naar mij.
Zeg me dat je niet huilt, niet huilt. Als ik morgen niet terugkom, dan morgen.