Meer nummers van Wallace Cleaver
Beschrijving
Associated Uitvoerder, Tekstschrijver: Wallace Cleaver
Componist: Yaska
Componist: PR
Componist: Augustin Charnet
Mengingenieur, Masteringingenieur: NKF
Songtekst en vertaling
Origineel
J'm'en bats les couilles de comprendre où je vais.
Cœur est froid comme le corps de la bastos. J'enroule un grand à l'honneur de la vie. J'm'écroule comme Sharapova à
Roland-Garros. C'est pas nous, c'est juste ce monde qu'est sale.
C'est pas nous, c'est nos cerveaux tout cramés. À la télé, y a des menteurs qui parlent.
À la radio, ils nous disent : Ça va aller.
J'ai vu des trucs de fou depuis que j'suis dans le jeu. Genre des chanteurs qui pissent sur ce qu'achètent le maire.
Journalistes touchent des meufs dans des bars.
J'attends le moment pour les faire tomber comme la neige. Si vous saviez à quel point je veux crier.
J'suis occupé à monter un royaume.
Si je meurs, faites-moi brûler dans du métal et mettez-moi dans le canon et j'arrose. J'vais venger les pauvres et prendre l'oseille des riches.
J'cours vers la paix, j'prie que le ciel me bénisse.
Jamais j'aboierai avec ces chiens de la casse et vivement le moment où je leur payer des niches.
Pour compter, je me laisse pousser les ongles au cas où le portefeuille a la gale.
Le plus dur, c'est de faire le deuil d'un vivant. Derrière la porte, Cerbère a la dalle.
Sale. Et plus on a mal au cœur, mieux on écrit l'amour.
Nos vies, c'est le trou ma chaussure, un air d'Aznavour. J'allume un gros joint, un gros joint.
Je regarde la fumée flotter, l'ampoule clignoter dans l'abat-jour.
J'me réveille tôt sur le carrelage et je vois rôder les rapaces. J'me suis acheté un joujou.
Sacoche, c'est -là que le diable se cache. -J'me réveille avec la haine.
J'me réveille avec la haine. Mais bientôt, je rentre à la maison. J'veux plus voir école, SEI.
J'me réveille avec la haine. J'me recouche avec la haine.
Chez nous, ça existe pas l'abandon. Réussir ou échouer, c'est la même.
C'est toujours la même dose, toujours la même chose.
J'continue de sourire, toujours aux mêmes deux traits.
C'est toujours la même dose, toujours la même chose.
Cette chaîne de vie m'a rendu abîmé.
A-abîmé, a-abîmé.
Cette chaîne de vie m'a rendu abîmé.
A-abîmé, a-abîmé.
Cette chaîne de vie m'a rendu abîmé.
Il jacte toute la journée, le sheitan applaudit.
Maudit, l'éclair tombe sur l'Audi. Les cobras sont nombreux, c'est affolant.
J'fous le feu, j'allume un joint avec l'incendie.
Sur la route d'un avion, meilleur lamoulah m'fait des appels de phares et je les comprends pas.
Les hypocrites sont là quand le temps est bon, le ciel est bleu, j'suis tout seul, hein. Qu'est-ce que je f'rais sans la haine?
J'sais même pas ce que je f'rais dans la prem' et j'suis bon qu'à niquer ma vie.
Qu'est-ce que tu veux que je fasse dans la tienne?
Ça fait dix ans que je me refais la scène où je suis tellement haut que je vois pas le ciel.
Cette nuit, je m'explose, défoncé, j'oublie.
Puis, je me souviens qu'il faut que je me rappelle, hein. Tue un de mes rêves, il en repoussera deux.
Tue un de mes rêves, il en repoussera deux.
Si Dieu a voulu d'un guerrier dans l'arène, j'suis né et il ne refera pas mieux.
J'suis l'impossible devenu réalisable et tout le reste, c'est trop personnel.
À part les envies de vengeance que j'ai dans la poitrine, j'ai pas grand-chose d'exceptionnel.
J'me réveille avec la haine. J'me réveille avec la haine.
Mais bientôt, je rentre à la maison. J'veux plus voir école, SEI.
J'me réveille avec la haine. J'me recouche avec la haine.
Chez nous, ça existe pas l'abandon. Réussir ou échouer, c'est la même.
C'est toujours la même dose, toujours la même chose.
J'continue de sourire, toujours aux mêmes deux traits.
C'est toujours la même dose, toujours la même chose.
Cette chaîne de vie m'a rendu abîmé. A-abîmé, a-abîmé.
Cette chaîne de vie m'a rendu abîmé.
A-abîmé, a-abîmé.
Cette chaîne de vie m'a rendu abîmé.
Nederlandse vertaling
Het kan me geen moer schelen om uit te zoeken waar ik heen ga.
Het hart is koud als het lichaam van de bastos. Ik rol een grote op ter ere van het leven. Ik stort in zoals Sjarapova
Roland Garros. Wij zijn het niet, het is gewoon deze wereld die vies is.
Wij zijn het niet, het zijn onze opgebrande hersenen. Op tv zijn er leugenaars die praten.
Op de radio vertellen ze ons: het komt goed.
Ik heb gekke dingen gezien sinds ik in het spel zit. Zoals zangers die pissen op wat de burgemeester koopt.
Journalisten raken meisjes aan in bars.
Ik wacht op het moment waarop ze als sneeuw vallen. Als je eens wist hoe graag ik wil schreeuwen.
Ik ben bezig een koninkrijk op te bouwen.
Als ik sterf, verbrand me dan in metaal en stop me in het kanon en het water. Ik ga de armen wreken en het geld van de rijken afpakken.
Ik ren naar vrede, ik bid dat de hemel mij zegent.
Ik zal nooit blaffen met deze autokerkhofhonden en kan niet wachten op het moment dat ik kennels voor ze koop.
Om te tellen laat ik mijn nagels groeien voor het geval de portemonnee schurft krijgt.
Het moeilijkste is het rouwen om iemand die nog leeft. Achter de deur heeft Cerberus de plaat.
Vies. En hoe meer hartzeer we hebben, hoe beter we liefde schrijven.
Onze levens zijn het gat in mijn schoen, een sfeer van Aznavour. Ik steek een grote joint aan, een grote joint.
Ik kijk naar de rookwolk en het flikkerende lampje in de lampenkap.
Ik word vroeg wakker op de tegelvloer en zie roofvogels rondscharrelen. Ik heb een speeltje voor mezelf gekocht.
Satchel, daar verbergt de duivel zich. -Ik word wakker met haat.
Ik word wakker met haat. Maar binnenkort kom ik naar huis. Ik wil niet meer naar school, SEI.
Ik word wakker met haat. Ik ga met haat terug naar bed.
Bij ons bestaat er niet zoiets als verlatenheid. Slagen of falen is hetzelfde.
Het is altijd dezelfde dosis, altijd hetzelfde.
Ik blijf glimlachen, altijd met dezelfde twee trekken.
Het is altijd dezelfde dosis, altijd hetzelfde.
Deze levensketen heeft mij beschadigd.
A-beschadigd, a-beschadigd.
Deze levensketen heeft mij beschadigd.
A-beschadigd, a-beschadigd.
Deze levensketen heeft mij beschadigd.
Hij babbelt de hele dag, de sjeitan applaudisseert.
Vervloekt valt de bliksem op de Audi. De cobra's zijn talrijk, het is gekmakend.
Ik steek een vuur aan, ik steek een joint aan met het vuur.
Op weg naar een vliegtuig flitsen de koplampen naar mij en ik versta ze niet.
De hypocrieten zijn er als het mooi weer is, de lucht blauw is, ik ben helemaal alleen, hè. Wat zou ik doen zonder haat?
Ik weet überhaupt niet eens wat ik zou doen en ik ben gewoon klaar om mijn leven te verpesten.
Wat wil je dat ik doe in de jouwe?
Het is tien jaar geleden dat ik de scène heb nagebootst waarin ik zo high ben dat ik de lucht niet kan zien.
Deze nacht ontplof ik, high, ik vergeet het.
Dan bedenk ik dat ik het moet onthouden, hè. Dood één van mijn dromen, het zal er twee terugdringen.
Dood één van mijn dromen, het zal er twee terugdringen.
Als God een krijger in de arena wilde, was ik geboren en zou hij het niet beter doen.
Ik ben het onmogelijke dat haalbaar wordt en al het andere is te persoonlijk.
Afgezien van het verlangen naar wraak dat ik in mijn borst heb, heb ik niet veel uitzonderlijks.
Ik word wakker met haat. Ik word wakker met haat.
Maar binnenkort kom ik naar huis. Ik wil niet meer naar school, SEI.
Ik word wakker met haat. Ik ga met haat terug naar bed.
Bij ons bestaat er niet zoiets als verlatenheid. Slagen of falen is hetzelfde.
Het is altijd dezelfde dosis, altijd hetzelfde.
Ik blijf glimlachen, altijd met dezelfde twee trekken.
Het is altijd dezelfde dosis, altijd hetzelfde.
Deze levensketen heeft mij beschadigd. A-beschadigd, a-beschadigd.
Deze levensketen heeft mij beschadigd.
A-beschadigd, a-beschadigd.
Deze levensketen heeft mij beschadigd.