Meer nummers van Carín León
Meer nummers van Manuel El Indio Ortega
Beschrijving
Vihuela: Antonio Zepeda Rivera
Accordeon, achtergrondzang: Braulio Ibarra Soneranes
Trompet: Mario Muñoz Cruz
Klarinet: Edgar Erón Valenzuela Castro
Achtergrondzang, accordeon: Juan Guadalupe Ontiveros Moroyoqui
Vihuela: Arnulfo Romero sombra
Bajo: Neftali Ozuna tucari
Klarinet: Juan de Dios Ontiveros Molinares
Trompet: Francisco Javier Duarte Velarde
Opnametechnicus, producer: Antonio Zepeda
Opnametechnicus, mengingenieur, masteringingenieur: Alberto Medina
Opnametechnicus: Abraham Eduardo Tapia García
Uitvoerend producent: Jorge Juarez
Uitvoerend producent: Oscar Armando Díaz de León
Componist Tekstschrijver: Estanislao Varela Rivera
Songtekst en vertaling
Origineel
Ay, ay, ay, ay, ay. Si, si, si, si.
Y échele bonito, -Carín Lagoon. -Échele, compay Ño.
-Tú sabes, solamente. -Arriba Hermosillo, hijo de su chingada.
Yo nací sin fortuna y sin nada, desafiando al destino de frente.
Hasta el más infeliz me humillaba, ignorándome toda la gente.
Y de pronto mi suerte ha cambiado.
Y de pronto me vi entre gran gente.
Y esa gente al sentirse dichosa, en un mundo vulgar y embustero, gente hipócrita, ruin, vanidosa, que de nada le sirve el dinero y se muere lo mismo que el pobre.
Y su tumba es el mismo agujero.
Ahora voy por distintos caminos, voy siguiendo tan solo al destino.
Y entre pobres me siento dichoso, y es amando, doy mi amor entero.
Con los pobres me quito el sombrero y desprecio hasta al más poderoso.
Soy cabal y sincero, les digo, he labrado mi propio destino.
Yo le tiendo la mano al amigo.
Pero al rico jamás me le humillo.
¡Ay, ay, ay! Yo nunca tuve el calor de un beso.
Mis pobres viejos trabajaban tanto que nunca tuvieron tiempo para eso.
Y así crecí sin ignorar el llanto. No fui a la escuela, yo aprendí de grande.
Para esas cosas no alcanzaba un pobre.
Las letras no entran cuando se tiene hambre, ni hay quien te dé la mano si eres pobre.
Por eso vuelvo a este pueblo viejo donde la vida me trató tan mal.
Esta es mi gente que por nada dejo, aunque volviera yo a sufrir igual. ¡Arriba La Matanza, viejo!
Soy cabal y sincero, les digo, he labrado mi propio destino.
Yo le tiendo la mano al amigo.
Pero al rico jamás me le humillo.
Ay, ay, ay.
Nederlandse vertaling
O, o, o, o, o. Ja, ja, ja, ja.
En geef het een mooie uitstraling, -Carín Lagoon. -Kijk eens, vriend Ño.
-Je weet wel, alleen. -Up Hermosillo, klootzak.
Ik ben geboren zonder fortuin en met niets, en trotseerde het lot frontaal.
Zelfs de gelukkigste persoon vernederde mij, alle mensen negeerden mij.
En plotseling is mijn geluk veranderd.
En plotseling bevond ik mij tussen geweldige mensen.
En die mensen voelen zich gelukkig, in een vulgaire en leugenachtige wereld, hypocriete, gemene, ijdele mensen, die geen geld hebben en net als de armen sterven.
En zijn graf is hetzelfde gat.
Nu ga ik verschillende paden in, ik volg gewoon het lot.
En onder de armen voel ik mij gelukkig, en door lief te hebben geef ik mijn volledige liefde.
Ik neem mijn hoed af voor de armen en veracht zelfs de machtigste.
Ik ben eerlijk en oprecht, ik zeg je, ik heb mijn eigen lot bepaald.
Ik strek mijn hand uit naar mijn vriend.
Maar ik verneder de rijke man nooit.
O, o, o! Ik heb nooit de warmte van een kus gehad.
Mijn arme oude mensen werkten zo veel dat ze daar nooit tijd voor hadden.
En zo groeide ik op zonder het huilen te negeren. Ik ging niet naar school, ik leerde het toen ik opgroeide.
Voor die dingen was een arm mens niet genoeg.
Er komen geen brieven binnen als je honger hebt, en er is ook niemand die je de hand schudt als je arm bent.
Daarom keer ik terug naar deze oude stad waar het leven mij zo slecht behandelde.
Dit zijn mijn mensen die ik voor niets zal achterlaten, zelfs als ik opnieuw hetzelfde lijd. Op met La Matanza, oude man!
Ik ben eerlijk en oprecht, ik zeg je, ik heb mijn eigen lot bepaald.
Ik strek mijn hand uit naar mijn vriend.
Maar ik verneder de rijke man nooit.
O, o, o.