Meer nummers van Carín León
Meer nummers van PALOMAZO NORTEÑO
Meer nummers van Lalo Mora
Meer nummers van Eliseo Robles
Beschrijving
Vihuela: Antonio Zepeda Rivera
Accordeon, achtergrondzang: Braulio Ibarra Soneranes
Trompet: Mario Muñoz Cruz
Klarinet: Edgar Erón Valenzuela Castro
Achtergrondzang, accordeon: Juan Guadalupe Ontiveros Moroyoqui
Vihuela: Arnulfo Romero sombra
Bajo: Neftali Ozuna tucari
Klarinet: Juan de Dios Ontiveros Molinares
Trompet: Francisco Javier Duarte Velarde
Opnametechnicus, producer: Antonio Zepeda
Opnametechnicus, mengingenieur, masteringingenieur: Alberto Medina
Opnametechnicus: Abraham Eduardo Tapia García
Uitvoerend producent: Jorge Juarez
Uitvoerend producent: Oscar Armando Díaz de León
Componist Tekstschrijver: Eduardo Mora
Songtekst en vertaling
Origineel
¡Eah!
¡Ah! ¡Ah!
A orillas del río Aragón, en una hacienda escondida.
Laurita mató a su novio porque ya no la quería y con otra iba a casarse.
Nomás porque las podía.
Hallaron dos cuerpos muertos al fondo de una parcela.
Uno era el de Emilio Guerra, el prometido de Estela, el otro el de Laura Larrazábal.
La maestra de la escuela.
La última vez se vieron, ella lo mandó llamar: "Cariño del alma mía.
Tú no te puedes casar. ¿No decías que me amabas?
Era cuestión de esperar".
¡Arriba!
Amor, ¿cómo te vas, amor mío?
Nos amamos juntos hasta la muerte.
Juntos y juntos.
Tú no puedes hacer eso, ¿qué pensará mi familia?
No puedes abandonarme después que te di mi vida.
No digas que no me quieres.
Como antes sí me querías.
"Solo vine a despedirme", Emilio le contestó.
"Tengo a mi novia pedida, por ti mi amor se acabó. Que te sirva de experiencia.
Lo que esta vez te pasó.
No sabía que estaba armada y su muerte muy cerquita de la bolsa de su abrigo.
Sacó una escuadra cortita, con ella le dio seis tiros.
Luego se mató Laurita.
Salud.
Gracias.
Nederlandse vertaling
Hoi!
Ah! Ah!
Aan de oevers van de rivier de Aragón, in een verborgen haciënda.
Laurita vermoordde haar vriend omdat hij niet langer van haar hield en met iemand anders ging trouwen.
Gewoon omdat ik het kon.
Ze vonden twee dode lichamen op de bodem van een perceel.
De ene was die van Emilio Guerra, de verloofde van Estela, de andere die van Laura Larrazábal.
De schoolleraar.
De laatste keer dat ze elkaar zagen, liet ze hem komen: 'Liefste van mijn ziel.
Je kunt niet trouwen. Zei je niet dat je van me hield?
"Het was een kwestie van wachten."
Boven!
Liefde, hoe gaat het, mijn liefste?
Wij hielden van elkaar tot aan de dood.
Samen en samen.
Dat kun je niet doen, wat zal mijn familie ervan denken?
Je kunt me niet in de steek laten nadat ik je mijn leven heb gegeven.
Zeg niet dat je niet van mij houdt.
Zoals voordat je van me hield.
'Ik kwam alleen maar afscheid nemen,' antwoordde Emilio.
"Ik heb mijn vriendin, mijn liefde voor jou is voorbij. Laat het een ervaring voor je zijn.
Wat is er deze keer met jou gebeurd.
Hij wist niet dat ze gewapend was en haar dood was heel dichtbij haar jaszak.
Hij haalde een kort vierkant tevoorschijn en vuurde daarmee zes schoten af.
Toen pleegde Laurita zelfmoord.
Gezondheid.
Bedankt.