Meer nummers van Carín León
Beschrijving
Vihuela: Antonio Zepeda Rivera
Accordeon, achtergrondzang: Braulio Ibarra Soneranes
Trompet: Mario Muñoz Cruz
Klarinet: Edgar Erón Valenzuela Castro
Achtergrondzang, accordeon: Juan Guadalupe Ontiveros Moroyoqui
Vihuela: Arnulfo Romero sombra
Bajo: Neftali Ozuna tucari
Klarinet: Juan de Dios Ontiveros Molinares
Trompet: Francisco Javier Duarte Velarde
Opnametechnicus, producer: Antonio Zepeda
Opnametechnicus, mengingenieur, masteringingenieur: Alberto Medina
Opnametechnicus: Abraham Eduardo Tapia García
Componist Tekstschrijver: Tomás Méndez
Songtekst en vertaling
Origineel
Si hasta en mi propia cara.
Y que viva el Nani, hijo de su chingada madre.
-¡Viva! -Coqueteaba mi vida.
¿Qué será a mis espaldas? Y yo preso por ti.
Unos guardias me han dicho que ya tú andas perdida y que ya ni te acuerdas lo que hiciste de mí.
¿Qué rumbo tomaste, mi vida?
¿Qué puerta a tu paso se abrió?
¿Qué luna te espera angustiada, oyendo tu nombre y oyendo mi voz?
¿Qué labios te cierran los ojos?
Los ojos ya me son cerrados.
Auroras que son puñaladas, las rejas no matan, pero sí tu maldito querer.
¡Vámonos! Salucita, compa.
¿Qué rumbo tomaste, mi vida?
¿Qué puerta a tu paso se abrió?
¿Qué luna te espera angustiada, oyendo tu nombre y oyendo mi voz?
¿Qué labios te cierran los ojos?
Los ojos ya me son cerrados.
Auroras que son puñaladas, las rejas no matan, pero sí tu maldito querer.
Yeah.
Nederlandse vertaling
Ja, zelfs op mijn eigen gezicht.
En lang leve Nani, zoon van zijn verdomde moeder.
-Viva! -Ik flirtte met mijn leven.
Wat zal er achter mijn rug zijn? En ik zit gevangen voor jou.
Sommige bewakers hebben me verteld dat je al verdwaald bent en dat je je niet eens herinnert wat je me hebt aangedaan.
Welke richting ben je gegaan, mijn leven?
Welke deur ging op jouw pad open?
Welke maan wacht op jou in angst, terwijl je je naam hoort en mijn stem hoort?
Welke lippen sluiten jouw ogen?
Mijn ogen zijn al gesloten.
Aurora's die steken en tralies zijn, zijn niet dodelijk, maar jouw verdomde liefde wel.
Laten we gaan! Zeg hallo, vriend.
Welke richting ben je gegaan, mijn leven?
Welke deur ging op jouw pad open?
Welke maan wacht op jou in angst, terwijl je je naam hoort en mijn stem hoort?
Welke lippen sluiten jouw ogen?
Mijn ogen zijn al gesloten.
Aurora's die steken en tralies zijn, zijn niet dodelijk, maar jouw verdomde liefde wel.
Ja.