Meer nummers van Angie
Songtekst en vertaling
Origineel
Ho paura di dimenticare la, la tua voce un giorno.
Mhm.
Perché fa così paura accettare che, che era un biglietto d'andata senza ritorno.
E se ci fosse un modo per parlare con Dio, gli chiederei di farti prendere il posto mio, anche solo per un giorno, per vederti come ti vedevo io.
Parlami piano, solo una volta in più.
Spezzami il fiato, che quando la luna non ha una risposta stringo una coperta che non sa di te.
Per tornare indietro, fino a dove c'eri tu, anche solo per un giorno, per non scrivere più lettere al paradiso.
Davvero ti aspetto ma non posso farne a meno.
Con il cuore vuoto e lo sguardo al cielo, so che non arriverai mai.
E se ci fosse un modo per parlare con Dio, solo un secondo per poterti dire ancora addio, poi vedere che stai meglio, abbracciarti come ti abbracciavo io.
Parlami piano, solo una volta in più.
Spezzami il fiato, che quando la luna non ha una risposta stringo una coperta che non sa di te.
Per tornare indietro, fino a dove c'eri tu, anche solo per un giorno, per non scrivere più lettere al paradiso.
Davvero ti aspetto ma non posso farne a meno.
Con il cuore vuoto e lo sguardo al cielo, io ti scriverò una lettera al paradiso.
Ho paura di dimenticare la, la tua voce un giorno.
Nederlandse vertaling
Ik ben bang dat ik je stem op een dag zal vergeten.
Mhm.
Omdat het zo eng is om dat te accepteren, dat het een enkeltje was zonder retour.
En als er een manier was om met God te praten, zou ik Hem vragen om jou mijn plaats te laten innemen, al was het maar voor een dag, om je te zien zoals ik je zag.
Praat langzaam tegen me, nog één keer.
Breek mijn adem, want als de maan geen antwoord heeft, houd ik een deken vast die niets van jou weet.
Om terug te gaan naar waar je was, al was het maar voor een dag, om geen brieven meer naar de hemel te schrijven.
Ik wacht echt op je, maar ik kan er niets aan doen.
Met een leeg hart en een blik naar de lucht weet ik dat je nooit zult aankomen.
Wat als er een manier was om met God te praten, even een momentje om weer afscheid te nemen, en dan te zien dat het beter met je gaat, je te knuffelen zoals ik je omhelsde.
Praat langzaam tegen me, nog één keer.
Breek mijn adem, want als de maan geen antwoord heeft, houd ik een deken vast die niets van jou weet.
Om terug te gaan naar waar je was, al was het maar voor een dag, om geen brieven meer naar de hemel te schrijven.
Ik wacht echt op je, maar ik kan er niets aan doen.
Met een leeg hart en een blik naar de lucht schrijf ik je een brief naar de hemel.
Ik ben bang dat ik je stem op een dag zal vergeten.