Meer nummers van Buray
Meer nummers van Teoman
Songtekst en vertaling
Origineel
Bir iskambil falında çıkmıştık birbirimize.
O güzel kupa kızıydı, sinek valesiydim bense.
Gece yarısı o perşembe rastladım köprü üstünde. Ağlama dedim o ağladı, trabzanlardan indiğinde.
Saçların mı ıslak yoksa ıslak mı yaşamak dedim.
Senin için rüzgarda hep yağmur mu var?
Gözlerin mi daldı yoksa sıkıldın mı sorulardan?
Hiç geçmez mi gözlerinden bu sonbahar?
Bir kar tanesi ol, kon dilimin ucuna.
Bir kar tanesi, el yazımda.
Bir kar tanesi ol, kon dilimin ucuna.
Bir kar tanesi, el yazımda.
Sırılsıklamdı, soyundu, vücuduma dokundu. Biraz pürüzlü tenimde yaşam hücrelerimi buldu.
Mutluydum, o uyudu.
Sarıldım sayıklarken tanımadığım o adları yanımda çırılçıplak.
Saçların mı ıslak yoksa ıslak mı yaşamak dedim.
Senin için rüzgarda hep yağmur mu var?
Gözlerin mi daldı yoksa sıkıldın mı sorulardan? Hiç geçmez mi gözlerinden bu sonbahar?
Bir kar tanesi ol, kon dilimin ucuna.
Bir kar tanesi, el yazımda.
Bir kar tanesi ol, kon dilimin ucuna.
Bir kar tanesi, el yazımda.
El yazımda.
El yazımda.
Rüyamda gururluydum. Biliyordum diyordum.
İnanmak lazımmış meğer iskambil fallarına. Uyandım bakakaldım.
Hayali bir parmağın bıraktığı yazıya. Bence receminin buğusuna.
Hoşça kal. Hoşça kal. Hoşça kal.
Nederlandse vertaling
We hebben elkaar ontmoet in een kaartwaarzeggerij.
Zij was de prachtige hartenkoningin, en ik was de klaverenboer.
Ik ontmoette hem die donderdag om middernacht op de brug. Ik zei: niet huilen, en hij huilde toen hij van de reling afstapte.
Ik zei: "Is je haar nat of levend nat?"
Zit er bij jou altijd regen in de wind?
Zijn je ogen verloren of verveel je je met de vragen?
Gaat deze herfst nooit uit je ogen?
Wees een sneeuwvlok, land op het puntje van mijn tong.
Een sneeuwvlok in mijn handschrift.
Wees een sneeuwvlok, land op het puntje van mijn tong.
Een sneeuwvlok in mijn handschrift.
Ze was drijfnat, ze kleedde zich uit en raakte mijn lichaam aan. Hij vond mijn levenscellen in mijn enigszins ruwe huid.
Ik was blij, hij sliep.
Ik omhelsde ze, terwijl ik zong, de namen die ik niet herkende, naakt naast me.
Ik zei: "Is je haar nat of levend nat?"
Zit er bij jou altijd regen in de wind?
Zijn je ogen verloren of verveel je je met de vragen? Gaat deze herfst nooit uit je ogen?
Wees een sneeuwvlok, land op het puntje van mijn tong.
Een sneeuwvlok in mijn handschrift.
Wees een sneeuwvlok, land op het puntje van mijn tong.
Een sneeuwvlok in mijn handschrift.
In mijn handschrift.
In mijn handschrift.
Ik was trots in mijn droom. Ik zei dat ik het wist.
Het blijkt dat je moet geloven in kaartfortuinen. Ik werd wakker en staarde.
Naar het schrift achtergelaten door een denkbeeldige vinger. Ik denk dat het de mist van de Rajem is.
Tot ziens. Tot ziens. Tot ziens.