Meer nummers van Şiir!
Beschrijving
Producent: Sefa Kaya
Tekstschrijver, componist: Sefa Kaya
Songtekst en vertaling
Origineel
Ayakta kalmak zorundayız.
Bir zamanlar bambaşka umutlarım vardı.
Her şeyi tek başıma yapabileceğimi sanıyordum.
Sonunda yalnız kaldım.
Yorgun adımlarım sekiz çizer gece.
Sarhoş ayaklarım.
Sonsuz yarınların kaçında ben varım? Başımda bir bela.
Tükenmek bilmiyor. Kaygılarım dinmiyor.
Aykırısın gelse de yalnızım. Boş sokaklar dinliyor.
Gücenmek huyu değil, küfredilse de gülüşüyor.
Günler aylara, aylar yıllara dönüşüyor.
Her gün gördüğüm işaretler cevap bekler.
Ben suskunum.
Her gün duyduğum tuhaf sesler yalan söyler.
Ben anım.
Her gün gördüğüm işaretler cevap bekler.
Ben suskunum.
Her gün duyduğum tuhaf sesler yalan söyler.
Sanırım şuydu duyup kahkaha attığım son espri.
Var olmak parmaklığı görmediğin kodes gibi. Ne ayaklarım ne de bu yol eskidi. Beklerim o mevsimi.
Ceplerimde nadiren de olsa atlattığım birkaç badirem.
Tahminen birkaç yıl önce beni bıraktı kafilem. Mataramda bir şarkı var, yaradılıştan muhalif.
Süvarilere karşı şiirler kuşandı bu Arif. Umut inşa etmek çöl ortasında iskele.
Gece olunca ninnı söyler anlamadığım hislere. Neşe olunca mey'e meyleder gözleri buz mavisi.
Aşk yalanların en sahisi. Çocukken aykırı haykırışlarla kazanmıştı saygımı.
Şimdi kendisi hedonist bir tatlı su aygırı. Çok oldu ben kapıdan çıkalı.
İstanbul'u -dinliyorum, kulaklarım tıkalı.
-Her gün gördüğüm işaretler cevap bekler.
Ben suskunum.
Her gün duyduğum tuhaf sesler yalan söyler.
Ben anım.
Her gün gördüğüm işaretler cevap bekler.
Ben suskunum.
Her gün duyduğum tuhaf sesler yalan söyler.
Ba-ba-ra-ram.
Nederlandse vertaling
Wij moeten blijven staan.
Er was een tijd dat ik heel andere verwachtingen had.
Ik dacht dat ik alles alleen kon doen.
Eindelijk werd ik alleen gelaten.
Mijn vermoeide stappen trekken 's nachts acht.
Mijn dronken voeten.
In hoeveel van de eindeloze morgens bevind ik mij? Ik zit in de problemen.
Het is onuitputtelijk. Mijn angst gaat niet weg.
Zelfs als je het er niet mee eens bent, ben ik de enige. Lege straten luisteren.
Het is niet zijn gewoonte om beledigd te zijn; hij lacht zelfs als hij vervloekt wordt.
Dagen worden maanden, maanden worden jaren.
De tekenen die ik elke dag zie, vragen om antwoorden.
Ik ben sprakeloos.
De vreemde stemmen die ik elke dag hoor liegen.
Ik herinner het me.
De tekenen die ik elke dag zie, vragen om antwoorden.
Ik ben sprakeloos.
De vreemde stemmen die ik elke dag hoor liegen.
Ik denk dat dit de laatste grap was die ik hoorde en hardop lachte.
Bestaan is als een gevangenis waar je de tralies niet ziet. Noch mijn voeten, noch deze weg zijn versleten. Ik wacht op dat seizoen.
In mijn zakken zitten een paar problemen die ik zelden heb overleefd.
Misschien heeft mijn caravan mij een paar jaar geleden verlaten. Er ligt een lied in mijn veldfles, het is van nature dissident.
Deze Arif was bewapend met gedichten tegen de cavalerie. Ik hoop een pier midden in de woestijn te bouwen.
's Avonds zingt ze een slaapliedje voor de gevoelens die ik niet begrijp. Als hij blij is, zijn zijn ogen vaak ijskoud.
Liefde is de meest ware leugen. Als kind verdiende hij mijn respect met tegenstrijdige kreten.
Nu is hij een hedonistisch nijlpaard. Het is lang geleden dat ik de deur uitging.
Ik luister naar Istanbul, mijn oren zitten verstopt.
-De tekenen die ik elke dag zie, wachten op een antwoord.
Ik ben sprakeloos.
De vreemde stemmen die ik elke dag hoor liegen.
Ik herinner het me.
De tekenen die ik elke dag zie, vragen om antwoorden.
Ik ben sprakeloos.
De vreemde stemmen die ik elke dag hoor liegen.
Ba-ba-ra-ram.