Meer nummers van Şiir!
Beschrijving
Producent: Sefa Kaya
Tekstschrijver, componist: Sefa Kaya
Tekstschrijver: Mehmet Heja Dindar
Songtekst en vertaling
Origineel
Çok yordum bedenimi
Zahmet etmesin kimse
Ellerimle gömdügüm yanım kaldı içimde
Göçüp gidiyor zaman
Tutamıyorum el pençe
Sorup duruyor yaram
Yanımda degil hiç kimse
Çok yordum bedenimi
Zahmet etmesin kimse
Ellerimle gömdügüm yanım kaldı içimde
Göçüp gidiyor zaman
Tutamıyorum el pençe
Sorup duruyor yaram
Yanımda degil hiç kimse
Hangi ruh dönebilir gerçege tek taş elmaslarla sırt?
Içinde büyüdügün şu enkazdan nasıl kaçarsın?
Mazi hiç bitmeyen bi esnaf kavgası
Kendi vicdanında deplasmandasın
Harun abi'ye selam olsun,unuttum ruhun nefesini
Depresyon hırkamdaki kusmuk lekesini
Zaman,ömrümün en mutlu gecesini çaldı
Ve yuttu neşesini sadist bi hırsız gibi
Vazgeçtim yıldız gibi
Belirsiz yarınlar delirtir
Tüm çocuklar tedirgin
Ne kinim ne sevincim var paylaşacak,yenildim
Gidecek yerin yokken sıgındıgın tüm şarkılar evindir
Bi tek bundan emindim
Ölmeni istemezler,yaşamanı da
Tanrı da yok,yapışacagın yakaları da
Bunun hüznüyle yorgun her serseri
Artık uçurtmamız gelmez geri
Şiir!
Çok yordum bedenimi
Zahmet etmesin kimse
Ellerimle gömdügüm yanım kaldı içimde
Göçüp gidiyor zaman
Tutamıyorum el pençe
Sorup duruyor yaram
Yanımda degil hiç kimse
Nederlandse vertaling
Ik heb mijn lichaam zo moe gemaakt
Niemand zou zich druk moeten maken
Het deel van mij dat ik met mijn handen begroef, bleef in mij
De tijd verstrijkt
Ik kan mijn handklauw niet vasthouden
Mijn wond blijft vragen
Er is niemand bij mij
Ik heb mijn lichaam zo moe gemaakt
Niemand zou zich druk moeten maken
Het deel van mij dat ik met mijn handen begroef, bleef in mij
De tijd verstrijkt
Ik kan mijn handklauw niet vasthouden
Mijn wond blijft vragen
Er is niemand bij mij
Welke ziel kan zich tot de waarheid wenden met solitaire diamanten?
Hoe ontsnap je uit het wrak waarin je bent opgegroeid?
Het verleden is een nooit eindigende strijd van handelaars
Je bent weg in je eigen geweten
Groeten aan broeder Harun, ik vergat de adem van de ziel
De braakselvlek op mijn depressievest
De tijd stal de gelukkigste nacht van mijn leven
En slikte zijn vreugde in als een sadistische dief
Ik gaf het op als een ster
Onzekere morgen maakt je gek
Alle kinderen zijn zenuwachtig
Ik heb geen wrok of vreugde om te delen, ik ben verslagen
Alle liedjes waarin je schuilt als je nergens heen kunt, zijn jouw thuis
Ik was er alleen maar zeker van
Ze willen niet dat je sterft, ze willen ook niet dat je leeft
Er is geen God, er zijn geen halsbanden om je aan vast te houden
Elke zwerver is de droefheid hiervan beu
Onze vlieger komt niet meer terug
Poëzie!
Ik heb mijn lichaam zo moe gemaakt
Niemand zou zich druk moeten maken
Het deel van mij dat ik met mijn handen begroef, bleef in mij
De tijd verstrijkt
Ik kan mijn handklauw niet vasthouden
Mijn wond blijft vragen
Er is niemand bij mij