Meer nummers van Ultimo
Beschrijving
Componist: Niccolò Moriconi
Tekstschrijver: Niccolò Moriconi
Songtekst en vertaling
Origineel
Ho paura che la vita passi e che non possa vivere come vorrei o come voglia.
Ho paura di sentirmi libero ma in gabbia, che quello che perdi per strada poi non torna.
Ho paura che un amico un giorno non risponda, lo stesso che abbracciavo forte in una sbronza.
Ho paura del silenzio in stanza, di te che mi ami e non è più abbastanza, abbastanza.
Ho paura che mia madre un giorno di novembre mi guardi piangendo ma senza dire niente.
'Sta vita che dal monte ride e se ne fotte di un mondo che brucia e non trova le risposte.
Ho paura del riflesso in uno specchio in vetro perché mi guardo e giuro adesso non mi vedo. Ho paura senza lei, oh, oh.
Eppure sai, non ho paura.
Paura mai di guardarmi dentro quando è buio fuori.
Ora è tutto spento, ma troverò i colori e se avrò paura io so che è normale.
Questa vita passa ma non scompare.
Ma non scompare, oh, oh.
Ho paura di volere un figlio troppo presto oppure che arrivi ma quando sono vecchio e che io sia diventato un altro nel frattempo, magari quel vecchio cantante di successo. Ho paura di un futuro vuoto, di cucinare per me solo, della
TV di notte accesa per non sentirmi solo in casa.
Oh, oh, oh.
Eppure sai, non ho paura.
Paura mai di guardarmi dentro quando è buio fuori.
Ora è tutto spento, ma troverò i colori e se avrò paura io so che è normale.
Questa vita passa ma non scompare.
Paura mai di guardarmi dentro quando è buio fuori.
Ora è tutto spento, ma troverò i colori e se avrò paura io so che è normale.
Questa vita passa , ma amico, non scompare.
Uh, uh, uh.
Questa vita passa , ma amico, non scompare.
Nederlandse vertaling
Ik ben bang dat het leven voorbijgaat en dat ik niet kan leven zoals ik zou willen of willen.
Ik ben bang om me vrij maar gekooid te voelen, dat wat je onderweg verliest nooit meer terugkomt.
Ik ben bang dat op een dag een vriend niet zal reageren, dezelfde die ik stevig omhelsde toen ik dronken was.
Ik ben bang voor de stilte in de kamer, voor het feit dat jij van mij houdt en het is niet langer genoeg, genoeg.
Ik ben bang dat mijn moeder me op een dag in november huilend aan zal kijken, maar zonder iets te zeggen.
'Dit leven lacht vanaf de berg en geeft niets om een wereld die brandt en de antwoorden niet kan vinden.
Ik ben bang voor de weerspiegeling in een glazen spiegel, omdat ik naar mezelf kijk en ik zweer dat ik mezelf nu niet zie. Ik ben bang zonder haar, oh, oh.
Maar weet je, ik ben niet bang.
Nooit bang om naar binnen te kijken als het buiten donker is.
Nu is alles uitgeschakeld, maar ik zal de kleuren vinden en als ik bang ben, weet ik dat het normaal is.
Dit leven gaat voorbij, maar verdwijnt niet.
Maar het verdwijnt niet, oh, oh.
Ik ben bang dat ik te snel een kind wil of dat het pas komt als ik oud ben en dat ik ondertussen iemand anders ben geworden, misschien die oude succesvolle zanger. Ik ben bang voor een lege toekomst, om alleen voor mezelf te koken, van
De tv staat 's avonds aan, zodat ik me niet alleen in huis voel.
O, o, o.
Maar weet je, ik ben niet bang.
Nooit bang om naar binnen te kijken als het buiten donker is.
Nu is alles uitgeschakeld, maar ik zal de kleuren vinden en als ik bang ben, weet ik dat het normaal is.
Dit leven gaat voorbij, maar verdwijnt niet.
Nooit bang om naar binnen te kijken als het buiten donker is.
Nu is alles uitgeschakeld, maar ik zal de kleuren vinden en als ik bang ben, weet ik dat het normaal is.
Dit leven gaat voorbij, maar vriend, het verdwijnt niet.
Eh, eh, eh.
Dit leven gaat voorbij, maar vriend, het verdwijnt niet.