Meer nummers van Ultimo
Beschrijving
Componist: Niccolò Moriconi
Tekstschrijver: Niccolò Moriconi
Songtekst en vertaling
Origineel
Colpa delle favole mi hanno sempre illuso un po'.
Quando fuori piove, perché il mondo mi ha deluso un po'.
È colpa della musica, mi ha reso gli occhi amari un po'.
Guardo fuori il sole e mi chiudo in un respiro.
Sai, mi chiedo troppo spesso dove va a finire un fiore quando corri dentro a un prato e, e non ti servono parole. Mi chiedevo tu.
È un po' che non ti seeento ormai.
Vorrei portarti al mare, ma non ho più belle parole.
Perché il tempo ha preso tutto e ha preso anche il nostro amore.
Vorrei parlarti come prima, con la stessa intensità.
Ma quando vivi troppo insieme poi qualcosa se ne va.
Io non mi sento mai all'altezza, oh, di stare con te.
Ta ra ta ta ra, ta ra ta ta.
Oh, è colpa della vita, oh, che mi ha steso in questo posto senza avermi chiesto prima almeno un tipico permesso.
Io non ci riesco mai, far finta che poi vada bene.
Tu dici: "Te ne pentiraaaaí".
Sai, mi chiedo troppo spesso dove va a finire un fiore quando corri dentro a un prato e, e non ti servono parole. Mi chiedevo tu.
È un po' che non ti seeento ormai.
Vorrei portarti al mare, ma non ho più belle parole.
Perché il tempo ha preso tutto e ha preso anche il nostro amore.
Vorrei parlarti come prima, con la stessa intensità.
Ma quando vivi troppo insieme poi qualcosa se ne va.
Io non mi sento mai all'altezza, oh, di stare con te, eh, eh, eh, eh.
Di stare con te.
Di stare con te. Oh
Nederlandse vertaling
Het is de schuld van sprookjes die mij altijd een beetje hebben misleid.
Als het buiten regent, omdat de wereld mij een beetje heeft teleurgesteld.
Het is de schuld van de muziek, mijn ogen werden er een beetje zuur van.
Ik kijk naar de zon en haal diep adem.
Weet je, ik vraag me te vaak af waar een bloem terechtkomt als je een weiland tegenkomt en, en je hebt geen woorden nodig. Ik vroeg me af hoe het met jou ging.
Ik heb je al een tijdje niet meer gezien.
Ik zou je graag meenemen naar de kust, maar ik heb geen mooie woorden meer.
Omdat de tijd alles heeft gekost en ook onze liefde.
Ik zou graag met je willen praten zoals voorheen, met dezelfde intensiteit.
Maar als je te veel samenwoont, gaat er iets weg.
Ik heb er nooit zin in, oh, om bij jou te zijn.
Ta ra ta ta ra, ta ra ta ta.
Oh, het is de schuld van het leven, oh, dat heeft mij op deze plek neergeslagen zonder mij eerst om tenminste een typische vergunning te hebben gevraagd.
Ik kan nooit doen alsof het goed is.
Je zegt: "Je zult er spijt van krijgen."
Weet je, ik vraag me te vaak af waar een bloem terechtkomt als je een weiland tegenkomt en, en je hebt geen woorden nodig. Ik vroeg me af hoe het met jou ging.
Ik heb je al een tijdje niet meer gezien.
Ik zou je graag meenemen naar de kust, maar ik heb geen mooie woorden meer.
Omdat de tijd alles heeft gekost en ook onze liefde.
Ik zou graag met je willen praten zoals voorheen, met dezelfde intensiteit.
Maar als je te veel samenwoont, gaat er iets weg.
Ik heb er nooit zin in, oh, om bij jou te zijn, eh, eh, eh, eh.
Om bij jou te zijn.
Om bij jou te zijn. Oh