Meer nummers van Bruce Springsteen
Beschrijving
Nebraska '82: uitgebreide editie
Producent, tekstschrijver, geassocieerde artiest, componist: Bruce Springsteen
Opnametechnicus: Mike Batlan
Mengingenieur: Zoe Thrall
Masteringingenieur: Brian Lee
Masteringingenieur: Bob Jackson
Songtekst en vertaling
Origineel
I had a job, I had a girl I had something going, staying in this world I got laid off down at the auto yard Her love went bad, times got hard Well now I work out at the car wash Where all I live is rain Sometimes don't you feel like you're riding, baby, on a downbound train? She just said Joe, I gotta go
We had her once, we ain't got her anymore
She packed her bags, left me behind She bought a ticket on the Central Line Nights as I sleep I still hear the whistle whine And I feel her soft kiss in the misty morning rain Sometimes don't you feel like you're riding, baby, on a downbound train?
Well last night I heard her voice You were crying, crying, you were so alone You said your love had never died And you were waiting for me at home Well I put on my jacket, I ran through the woods I ran 'til I thought my chest would explode There in a clearing beyond the highway There in the moonlight her wedding now shone I rushed through the yard, I burst through the front door And then up the stairs I climbed The room was dark, our bed was empty And then I heard that long whistle whine
And then I dropped to my knees
Held my head and cried Well now I swing a sledgehammer on a railroad gang Knocking down them crossties, working in the rain Sometimes don't it feel like you're riding, baby, on a downbound train?
Nederlandse vertaling
Ik had een baan, ik had een meisje, ik had iets, in deze wereld blijven. Ik werd ontslagen bij de autowerf. Haar liefde ging slecht, de tijden werden moeilijk. Nou, nu train ik bij de wasstraat. Waar ik alleen maar leef is regen. Soms heb je niet het gevoel dat je, schat, in een neerwaartse trein zit? Ze zei net Joe, ik moet gaan
We hadden haar ooit, maar we hebben haar niet meer
Ze pakte haar koffers, liet me achter Ze kocht een kaartje op de Central Line Nights terwijl ik slaap Ik hoor nog steeds het fluitje janken En ik voel haar zachte kus in de mistige ochtendregen Soms heb je niet het gevoel dat je, schat, in een neergaande trein zit?
Nou, gisteravond hoorde ik haar stem Je huilde, huilde, je was zo alleen Je zei dat je liefde nooit was gestorven En je wachtte thuis op me Nou, ik trok mijn jas aan, ik rende door het bos Ik rende tot ik dacht dat mijn borst zou ontploffen Daar op een open plek voorbij de snelweg Daar in het maanlicht scheen haar bruiloft Ik rende door de tuin, ik barstte door de voordeur En toen de trap op klom De kamer was donker, ons bed was leeg En toen hoorde ik dat lange fluitje zeuren
En toen viel ik op mijn knieën
Ik hield mijn hoofd vast en huilde. Nou, nu zwaai ik met een voorhamer tegen een spoorwegbende. Ik sla de dwarsliggers neer, werkend in de regen. Soms voelt het niet alsof je, schat, in een neerwaartse trein rijdt?