Meer nummers van T1ONE
Beschrijving
Uitgebracht op: 13-03-2026
Songtekst en vertaling
Origineel
Я не забуду никогда тепло родного дома.
Куда бы ни вела меня дальняя дорога.
Пусть жизнь не балует порой и бьет без сожаления, я возвращусь к себе домой за силой и прощением.
Там небо выше, чем в пути.
За горизонт горят костры и манит запахом весны девчонка-недотрога, где примут молча, без речей, нальют за встречу в трудный день, и станет мир чуть-чуть теплей от поцелуя в щеку.
Я не забуду никогда тепло родного дома, куда бы ни вела меня дальняя дорога.
Пусть жизнь не балует порой и бьет без сожаления, я возвращусь к себе домой за силой и прощением.
На лобовом то дождь, то снег, и слепит яркий встречный свет.
Так хочется простых бесед о юности кайфовой.
Про хлеб, рассол и крепкий чай, ладони мамы, теплый май.
В родном где ждут тебя всегда без слов и без условий.
Там свет в окне не для других, он просто не погаснет.
И скажет тишина внутри, что я еще причастен. Я видел радость и беду, терял и находил опору.
И в прошлом, оставляя суету, я ближе становился к Богу.
Я соблазнялся и грешил, чудил и делал больно. Но знаю я хотя бы жил и будет что хотя бы вспомнить.
Пока горит в окне звезда и дома ждут меня до срока, я знаю, есть куда всегда вернуться с той дороги.
Я не забуду никогда тепло родного дома, куда бы ни вела меня дальняя дорога.
Пусть жизнь не балует порой и бьет без сожаления, я возвращусь к себе домой за силой и прощением.
Nederlandse vertaling
Ik zal de warmte van mijn huis nooit vergeten.
Waarheen de lange weg mij ook leidt.
Laat het leven je soms niet bederven en je verslaan zonder spijt, ik zal naar mijn huis terugkeren voor kracht en vergeving.
De lucht is daar hoger dan op de weg.
Vreugdevuren branden over de horizon en een raak-me-niet-meisje lonkt met de geur van de lente, waar ze je in stilte zullen ontvangen, zonder toespraken, je een drankje zullen inschenken voor een vergadering op een moeilijke dag, en de wereld een beetje warmer zal worden met een kus op de wang.
Ik zal de warmte van mijn huis nooit vergeten, waar de lange weg me ook naartoe leidt.
Laat het leven je soms niet bederven en je verslaan zonder spijt, ik zal naar mijn huis terugkeren voor kracht en vergeving.
Het is regen of sneeuw op de voorruit en het felle tegenlicht is verblindend.
Ik wil heel graag eenvoudige gesprekken over levenslustige jongeren.
Over brood, augurk en sterke thee, moederpalmen, warme mei.
In je geboorteplaats, waar ze altijd zonder woorden en zonder voorwaarden op je wachten.
Daar is het licht in het raam niet voor anderen, het gaat gewoon niet uit.
En de stilte binnenin zal zeggen dat ik er nog steeds bij betrokken ben. Ik zag vreugde en problemen, verloor en vond steun.
En in het verleden, toen ik ijdelheid achterliet, werd ik dichter bij God.
Ik werd verleid en gezondigd, handelde vreemd en gekwetst. Maar ik weet dat ik tenminste heb geleefd en dat er tenminste iets zal zijn om te onthouden.
Terwijl de ster door het raam schijnt en de huizen vóór de deadline op mij wachten, weet ik dat er altijd wel een plek is om van die weg terug te keren.
Ik zal de warmte van mijn huis nooit vergeten, waar de lange weg me ook naartoe leidt.
Laat het leven je soms niet bederven en je verslaan zonder spijt, ik zal naar mijn huis terugkeren voor kracht en vergeving.