Meer nummers van Masters
Beschrijving
Componist: Arek Kopaczewski
Componist: Paweł Jasionowski
Tekstschrijver: Roman Springer
Songtekst en vertaling
Origineel
Ona patrzy na niego tak, jakby świat przestał istnieć w tle.
W jej oczach poranek gra, a wieczór przynosi spokój we mgle.
Jej kroki jak lekki sen niosą ją jak melodię w dal.
Każdy ruch to cichy tren, który w sercu od lat zna swój bal.
Tak kocha się tylko raz. Sercem, co bije w nas.
Cicho, a jednak wciąż jak płomień w środku rąk.
Tak kocha się tylko raz. W blasku i w cieniu gwiazd.
On jest jej światem dziś i nie chce nigdy iść.
Dotyk słów w powietrzu drży jak muzyka w letni, ciepły dzień.
On jest tam, gdzie ona śni i wciąż maluje w niej nowy cień.
Nie liczy się wczoraj nie, bo dziś jest jak wieczność bez końca.
Każdy oddech prowadzi ją prosto do jego słońca.
Tak kocha się tylko raz. Sercem, co bije w nas.
Cicho, a jednak wciąż jak płomień w środku rąk.
Tak kocha się tylko raz. W blasku i w cieniu gwiazd.
On jest jej światem dziś i nie chce nigdy iść.
A jeśli los ich rozdzieli gdzieś, to ona i tak odnajdzie go.
Bo takie uczucie, co w sercu jest, to cud, co pisze czasem samo życie w nas.
Tak kocha się tylko raz. Sercem, co bije w nas.
Cicho, a jednak wciąż jak płomień w środku rąk.
Tak kocha się tylko raz. W blasku i w cieniu gwiazd.
On jest jej światem dziś i nie chce nigdy iść.
Nederlandse vertaling
Ze kijkt hem aan alsof de wereld op de achtergrond ophoudt te bestaan.
In haar ogen speelt de ochtend en brengt de avond vrede in de mist.
Haar stappen dragen haar, als een lichte droom, als een melodie de verte in.
Elke beweging is een stille trein die al jaren zijn bal in het hart kent.
Je hebt maar één keer lief. Het hart dat in ons klopt.
Rustig, maar toch als een vlam in het midden van je handen.
Je hebt maar één keer lief. In het licht en de schaduw van de sterren.
Hij is vandaag haar wereld en ze wil nooit meer weg.
De aanraking van woorden in de lucht trilt als muziek op een warme zomerdag.
Hij is waar ze droomt en schildert voortdurend een nieuwe schaduw in haar.
Gisteren doet er niet toe, want vandaag is als een eeuwigheid zonder einde.
Elke ademhaling leidt haar rechtstreeks naar zijn zon.
Je hebt maar één keer lief. Het hart dat in ons klopt.
Rustig, maar toch als een vlam in het midden van je handen.
Je hebt maar één keer lief. In het licht en de schaduw van de sterren.
Hij is vandaag haar wereld en ze wil nooit meer weg.
En als het lot hen ergens scheidt, zal ze hem toch vinden.
Omdat zo'n gevoel in het hart een wonder is, dat het leven zelf soms in ons schrijft.
Je hebt maar één keer lief. Het hart dat in ons klopt.
Rustig, maar toch als een vlam in het midden van je handen.
Je hebt maar één keer lief. In het licht en de schaduw van de sterren.
Hij is vandaag haar wereld en ze wil nooit meer weg.