Songtekst en vertaling
Origineel
Давай устроим пожар.
Пусть догорит все до зари. Если не сможешь дышать, уходи.
-А я, я не стану бежать. -Давай устроим пожар.
Ой, сердце, не боли, не боли. Если не удержать, уходи.
А я оставь меня позади.
Пока накатил негатив, не гони, гони. Под завалом слов, как камней, не ходи ко мне.
Не гони глазами, не кричи языком тела. Я останусь, ты уйдешь.
Все так, как ты хотела. Небо в черных пантерах, видимо, грозовые.
Любовь, по-видимому, умерла, но мы живые. Во мне ножевые, в тебе погибли бабочки. Конечно, очень жаль.
Давай устроим пожар.
Пусть догорит все до зари. Если не сможешь дышать, уходи.
А я, я не стану бежать. Давай устроим пожар.
Ой, сердце, не боли, не боли. Если не удержать, уходи.
-А я оставь меня позади.
-Пойми, я не просила тебя быть кем-то другим, но почему-то ты мне кажешься не тем.
Твой голос опустел среди этих стен. И с этой пустотой мы теперь на ты.
Я никогда так не боялась перемен. И, отводя свой взгляд, обернусь назад.
Но ты сам не сумел посмотреть этой правде в глаза.
-Видимо я. -Видимо, ты.
-Не видел больше, чем я мог. -И между строк.
-Я пропустил твою печаль. -Ну как ты мог? А может, это я.
-Может, и так. -До этого нас довела.
-Это не факт. -Может, мы оба ни при чем.
И если это было -неизбежно, пусть все горит огнем. -Давай устроим пожар.
Пусть догорит все до зари.
Если не сможешь дышать, уходи. А я, я не стану бежать.
Давай устроим пожар.
Ой, сердце, не боли, не боли.
Если не удержать, уходи.
А я оставь меня позади.
Nederlandse vertaling
Laten we een vuur maken.
Laat alles uitbranden tot zonsopgang. Als je niet kunt ademen, ga dan weg.
-En ik, ik zal niet vluchten. -Laten we een vuur maken.
Oh, hart, geen pijn, geen pijn. Als je het niet kunt tegenhouden, ga dan weg.
En ik laat mij achter.
Terwijl de negativiteit binnenstroomt, rijd niet, rijd. Onder een spervuur van woorden als stenen, kom niet naar mij toe.
Rijd niet met je ogen, schreeuw niet met je lichaamstaal. Ik blijf, jij gaat.
Alles is zoals je wilde. De lucht is bedekt met zwarte panters, schijnbaar stormachtig.
De liefde lijkt te zijn gestorven, maar wij leven nog. Het mes in mij, de vlinders in jou stierven. Natuurlijk is het jammer.
Laten we een vuur maken.
Laat alles uitbranden tot zonsopgang. Als je niet kunt ademen, ga dan weg.
En ik, ik zal niet vluchten. Laten we een vuur maken.
Oh, hart, geen pijn, geen pijn. Als je het niet kunt tegenhouden, ga dan weg.
-Laat mij achter.
- Begrijp, ik heb je niet gevraagd om iemand anders te zijn, maar om de een of andere reden lijkt het mij niet zo.
Je stem is leeg tussen deze muren. En met deze leegte staan we nu op vertrouwde voet.
Ik ben nog nooit zo bang geweest voor verandering. En terwijl ik mijn blik afwend, draai ik me om.
Maar jij bent er zelf niet in geslaagd deze waarheid onder ogen te zien.
- Blijkbaar wel. - Blijkbaar jij.
-Ik zag niet meer dan ik kon. -En tussen de regels.
-Ik heb je verdriet gemist. - Nou, hoe kon je? Of misschien ben ik het.
-Misschien wel. -Het heeft ons hiertoe gebracht.
-Dat is geen feit. -Misschien hebben we er allebei niets mee te maken.
En als het onvermijdelijk was, laat alles dan met vuur branden. -Laten we een vuur maken.
Laat alles uitbranden tot zonsopgang.
Als je niet kunt ademen, ga dan weg. En ik, ik zal niet vluchten.
Laten we een vuur maken.
Oh, hart, geen pijn, geen pijn.
Als je het niet kunt tegenhouden, ga dan weg.
En ik laat mij achter.