Meer nummers van marzuz
Meer nummers van JustaTee
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Trần My Anh
Componist Tekstschrijver: Nguyễn Thanh Tuấn
Studioproducent: Jexxica
Opnametechnicus: Mạnh Hùng
Mengingenieur: Justasuy
Songtekst en vertaling
Origineel
Ngày tháng cứ thế sao quá dài.
Mình em vẫn thế trong lâu đài của nơi kia đầy rẫy những điều vô tình, để em luôn vùng vẫy giữa sự vô hình.
Trong đống nhớ nhung không nguôi ngoai, giờ em chỉ biết thôi bán nài.
Hình bóng anh quẩn quanh như một thói quen.
Mọi lần em nhắm mắt, em sẽ có anh bên cạnh kề bên em.
Em sẽ nghe anh thì thầm mọi điều bên tai, dường như ngày xưa vẫn đây.
Em sẽ có anh bên cạnh, dù chỉ là những ký ức trong em thầm nhớ. . .
thầm mong.
Nếu anh cho em một cơ hội, nếu ta vẫn còn dở dang, em sẽ trao anh hết thời gian của mình. Vì anh là người mà em đánh mất.
Và nếu anh chẳng còn nhìn em cười, nếu anh chẳng còn mộng mơ, em sẽ trao anh hết từng giấc ngủ êm đềm. Vì anh là người mà em cần.
Yah! Anh mang từ câu thơ nơi xa phương lãng đã lơ mơ đi cùng em tìm mơ mộng.
Free flow như con sông, anh như thủy thông dong với nước mắt ràn rỉ để không thể dừng lại sắc hồng.
Dù là thu hay chiều đông long nhong, đôi phong long cũng chẳng xa dù là phút chốc.
Nhưng ta chẳng thể nào mãi mang lông bông, tương tư ngắm nhìn cầu vồng mà chẳng biết nơi mưa giông ta có giữ lấy nhau không?
Ta cũng chỉ biết rằng mình cần, khi còn chưa biết yêu chính bản thân mình.
Ta vẫn chỉ biết rằng mình cần, khi vẫn còn ngại ngần nói hết những thứ trong mình.
Còn chưa nói về nhiều điều phải lo cho ngày sau, tự mình nói ta mình còn chưa đâu vào đâu.
Và cứ thế là mọi thứ -cách dần nhau ra. -. . .
anh bên cạnh kề bên em.
Và em sẽ nghe anh thì thầm mọi điều bên tai, dường như ngày xưa vẫn đây.
Em sẽ có anh bên cạnh, dù chỉ là những ký ức trong em thầm nhớ, thầm mong.
Nếu anh cho em một cơ hội, nếu ta vẫn còn dở dang, em sẽ trao anh hết thời gian của mình. Vì anh là người mà em đánh mất.
Và nếu anh chẳng còn nhìn em cười, nếu anh chẳng còn mộng mơ, em sẽ trao anh hết từng giấc ngủ êm đềm.
Vì anh là người mà em cần.
Từ nay nằm im thinh yên, em thôi nghĩ về anh.
Từ một nơi rất xa, một người đang níu giữ câu ca buồn.
Xin hãy kéo anh về đây, chẳng vì lý do gì ta phải lạc nhũng giữa khoảng cách này baby! Ha. . .
停 lại một chút thôi, và liệu rằng anh cũng đang thầm nhớ, thầm mong.
Nếu anh cho em một cơ hội, nếu ta vẫn còn dở dang, em sẽ trao anh hết thời gian của mình. Vì anh là người mà em đánh mất.
Và nếu anh chẳng còn nhìn em cười, nếu anh chẳng còn mộng mơ, em sẽ trao anh hết từng giấc ngủ êm đềm.
Vì anh là người mà em cần. Vì anh là người, vì anh là người mà em cần.
Nederlandse vertaling
De dagen zijn zo lang.
Ik ben nog steeds dezelfde in het kasteel van die plek vol onbedoelde dingen, waardoor ik altijd worstel te midden van onzichtbaarheid.
Te midden van een niet-aflatend verlangen kan ik alleen maar stoppen met verkopen.
Zijn figuur blijft hangen als een gewoonte.
Elke keer als ik mijn ogen sluit, heb ik jou aan mijn zijde.
Ik zal je alles in je oor horen fluisteren, het lijkt alsof de oude tijd er nog is.
Ik zal je aan mijn zijde hebben, ook al zijn het alleen maar de herinneringen die ik me stiekem herinner. . .
stilletjes hopen.
Als je me de kans geeft, als we nog niet klaar zijn, geef ik je al mijn tijd. Omdat jij degene bent die ik verloren heb.
En als je mij niet langer lachend aankijkt, als je niet langer droomt, zal ik je alle vredige slaap bezorgen. Omdat jij degene bent die ik nodig heb.
Ja! Ik haalde uit het gedicht dat ik op een verre plek verstrooid met je meeging om een droom te vinden.
Vrije stroom als een rivier, hij is als stromend water met stromende tranen die de roze kleur niet kunnen stoppen.
Of het nu herfst is of een lange wintermiddag, het winddrakenpaar is geen moment ver weg.
Maar we kunnen niet altijd verlegen zijn, verlangend en naar de regenboog kijken zonder te weten of we elkaar kunnen vasthouden in het stormachtige weer?
We weten alleen dat we iets nodig hebben als we niet weten hoe we van onszelf moeten houden.
We weten nog steeds alleen dat we het nodig hebben, als we nog steeds aarzelen om alles in onszelf te zeggen.
We hebben nog niet gesproken over de vele dingen waar we ons in de toekomst zorgen over moeten maken. Laten we zeggen dat we nog niet op de juiste plek zijn.
En zo werd alles geleidelijk van elkaar gescheiden. -. . .
Ik ben naast jou, naast mij.
En je zult mij alles in je oor horen fluisteren, alsof het vroeger was.
Ik zal je aan mijn zijde hebben, ook al zijn het alleen maar de herinneringen die ik me stiekem herinner en waar ik op hoop.
Als je me de kans geeft, als we nog niet klaar zijn, geef ik je al mijn tijd. Omdat jij degene bent die ik verloren heb.
En als je mij niet langer lachend aankijkt, als je niet langer droomt, zal ik je alle vredige slaap bezorgen.
Omdat jij degene bent die ik nodig heb.
Blijf vanaf nu rustig liggen en denk niet meer aan mij.
Van ver weg houdt iemand een droevig lied vast.
Breng me alsjeblieft terug hierheen, er is geen reden dat we op deze afstand moeten verdwalen, schat! Ha. . .
Nog even en misschien ben ik ook stiekem aan het herdenken en stiekem aan het hopen.
Als je me de kans geeft, als we nog niet klaar zijn, geef ik je al mijn tijd. Omdat jij degene bent die ik verloren heb.
En als je mij niet langer lachend aankijkt, als je niet langer droomt, zal ik je alle vredige slaap bezorgen.
Omdat jij degene bent die ik nodig heb. Omdat je een mens bent, omdat jij de persoon bent die ik nodig heb.