Meer nummers van Dangrangto
Meer nummers van DONAL
Beschrijving
Componist: Trần Hải Đăng
Tekstschrijver: Trần Hải Đăng
Songtekst en vertaling
Origineel
Đông sang cuốn lấy bầu trời ngoài kia.
Đông sang cuốn lấy bầu trời rồi bé. . .
Người ta thường nói khi yêu đời thật nên thơ, vì say màu mắt nhau nên đời đẹp như mơ.
Còn em là những tương tư luôn trì dành tới bắt anh, để anh ngày đêm cuồng quay nhớ mong.
Hàng cây ngả xuống như đang cười đùa bên anh, vì em ngồi sau những nụ cười chỉ vây quanh đôi mình thôi.
Và thành phố như vô tận, tim thôi khô cằn, để những tương tư nhớ mong luôn đong đầy. . .
Theo thời gian, biết chẳng dễ dàng trao em một tình yêu xứng đáng.
Cầm tay em thật chặt và ôm em thật chắc, không cho phép bất cứ thằng nào chỉ mỗi anh.
Được ở bên cạnh em, được nhìn em thật lâu, để được đan bàn tay với đôi trà chanh nơi cuối phố.
Được nghe tiếng em cười, được say đắm bên người trong ánh mắt, tựa vai anh đôi mình đi bên nhau.
Dù ngày mai còn xa, đường dài ta phải qua, nhiều lần dỗi hờn nhau với vô vàn những cãi vã.
Thì cứ nắm tay anh, để tan biến nghĩ ngại em yêu hỡi.
Thế giới của anh nhỏ xinh và chính là em, là em, là em. Yeah yeah uh!
Trong lưng trái đất nơi em như kéo anh thật nhanh về phía em, mặc kẻ gió bâng mây đen anh chẳng -hề lung lay.
-Mày luôn thế giới tưởng to, nhưng mà lại bé bé như là quả nho. Xinh gái lại được cái ngố thế thì ai mà chả lo?
Nên là cậu nào mà dám dòm ngó cứ tới, tới đây vả cho.
Nếu thế giới này u ám để anh vẽ những áng mây, có hai người xàm xí ở bên dưới những tán cây.
Mấy vệ tinh mà bay tới thọc thọc choáng ngay, vì ở bên trong thế giới này chỉ một người được đắm say.
Đông sang thật rồi, đeo cho khăn len bồi hồi nhìn ánh sáng chiếu đến nơi tôi rọi từng ngóc ngách trong tim này.
Tóc vuốt sang hai, nàng là ánh nắng ban mai ở trên ghế con muôn nằm dài và chỉ ước đóng băng thực tại.
Nhưng lại cất chiếc quần cốc và phi trên lưng một chú tuần lộc chạy tới đó, nơi ta hẹn hò trong làn gió đông vuốt ve người.
Ngông nghênh vươn vai, chỉ là đang tìm cách để hai ta xiết gần lại về phía nhau.
Ú sầu đời phía sau luôn đong đầy. . .
Theo thời gian, biết chẳng dễ dàng trao em một tình yêu xứng đáng.
Cầm tay em thật chặt và ôm em thật chắc, không cho phép bất cứ thằng nào chỉ mỗi anh.
Được ở bên cạnh em, được nhìn em thật lâu, để được đan bàn tay với đôi trà chanh nơi cuối phố.
Được nghe tiếng em cười, được say đắm bên người trong ánh mắt, tựa vai anh đôi mình đi bên nhau.
Dù ngày mai còn xa, đường dài ta phải qua, nhiều lần dỗi hờn nhau với vô vàn những cãi vã.
Thì cứ nắm tay anh, để tan biến nghĩ ngại em yêu hỡi.
Thế giới của anh nhỏ xinh và chính là em.
Nederlandse vertaling
De winter komt eraan om de hemel buiten te bedekken.
De winter is gekomen en heeft de lucht veroverd, schat. . .
Mensen zeggen vaak dat als je liefhebt, het leven echt poëtisch is, omdat je bedwelmd bent door de kleur van elkaars ogen, dus het leven is zo mooi als een droom.
En jij bent de gedachten die mij altijd komen vangen, waardoor ik dag en nacht gek word en ernaar verlang.
De bomen leunden naar beneden alsof ze naast mij lachten, omdat ik achter de glimlach zat die alleen ons tweeën omringde.
En de stad lijkt eindeloos, het hart is niet meer droog, zodat gedachten en verlangens altijd vervuld worden. . .
Na verloop van tijd weet ik dat het niet gemakkelijk is om je de liefde te geven die je verdient.
Houd mijn hand stevig vast en omhels me stevig, laat niemand anders toe dan mij.
Om aan je zijde te staan, lang naar je te kijken, om aan het eind van de straat elkaars hand vast te houden met een paar citroenthee.
Om je gelach te horen, hartstochtelijk naast je in je ogen te staan, op mijn schouder te leunen en zij aan zij te lopen.
Ook al is morgen nog ver weg, we hebben nog een lange weg te gaan, vaak mokkend met elkaar en talloze ruzies.
Dus houd gewoon mijn hand vast en laat je verlegenheid verdwijnen, mijn liefste.
Mijn wereld is klein en mooi en jij bent het, jij bent het, jij bent het. Ja ja eh!
Achterin de aarde waar jij bent, lijkt het mij snel naar je toe te trekken, ongeacht de wind of donkere wolken, ik aarzel helemaal niet.
-Je denkt altijd dat de wereld groot is, maar hij is zo klein als een druif. Wie zou zich er geen zorgen over maken dat een mooi meisje zo dom is?
Dus wie naar mij durft te kijken, kom gewoon hier en straf mij.
Als deze wereld zo somber is dat je wolken kunt tekenen, zijn er twee ellendige mensen onder de bomen.
De satellieten die overvliegen zijn opzienbarend, want in deze wereld kan maar één persoon verliefd zijn.
De winter is echt aangebroken. Ik draag een wollen sjaal en ik kan niet wachten om het licht mijn plek te zien bereiken en elke hoek van mijn hart te verlichten.
Haar haar is naar achteren gekamd, zij is het ochtendzonlicht op de bank waar ik wil gaan liggen en gewoon de realiteit wil bevriezen.
Maar ik stopte mijn broek weg en reed op de rug van een rendier om daarheen te rennen, waar we elkaar ontmoetten in de strelende winterbries.
Trots stretchen, gewoon proberen een manier te vinden om ons dichter bij elkaar te brengen.
Het verdriet van het leven dat achter je ligt, is altijd vol. . .
Na verloop van tijd weet ik dat het niet gemakkelijk is om je de liefde te geven die je verdient.
Houd mijn hand stevig vast en omhels me stevig, laat niemand anders toe dan mij.
Om aan je zijde te staan, lang naar je te kijken, om aan het eind van de straat elkaars hand vast te houden met een paar citroenthee.
Om je gelach te horen, hartstochtelijk naast je in je ogen te staan, op mijn schouder te leunen en zij aan zij te lopen.
Ook al is morgen nog ver weg, we hebben nog een lange weg te gaan, vaak mokkend met elkaar en talloze ruzies.
Dus houd gewoon mijn hand vast en laat je verlegenheid verdwijnen, mijn liefste.
Mijn wereld is klein en mooi en jij bent het.