Meer nummers van Joana Santos
Beschrijving
Componist: Joana Santos
Producent: Raúl Nadal
Menger: JM Castillo
Meester: JM Castillo
Songtekst en vertaling
Origineel
Te quise más que a nadie, pero nunca fue suficiente para ti.
Intenté salvarnos y se me olvidó salvarme a mí. Yo he tenido la culpa. . .
Sigo haciendo estupideces, caigo una y dos y tres.
Me rompiste tantas veces que ya no puedo creer y no sé, sin ti nada está bien.
Pero dime, ¿qué hago sin tu piel?
Si me has dejado a oscura y esta vez seré mi propia cura.
La culpa no fue tuya, yo he tenido la culpa, nunca me valoré.
Y yo soy la culpable, y yo soy la culpable, y yo soy la culpable.
Yo he tenido la culpa.
Poder besarte, de noche acariciarte y en la mañana solo a ti desayunarte.
La vida entera yo quise darte, pero la historia terminó, punto y aparte.
Si conmigo no eras feliz, espero que con ella sí, aunque no la mires así como me mirabas a mí.
Sin embargo, si algún día te encuentro pasaré de largo.
Todavía me queda por decirte algo, oye algo, que gracias a ti hoy sé lo que valgo.
Pero dime, ¿qué hago sin tu piel?
Si me has dejado a oscura y esta vez seré mi propia cura.
La culpa no fue tuya, yo he tenido la culpa, nunca me valoré.
Y yo soy la culpable, y yo soy la culpable, y yo soy la culpable.
Yo he tenido la culpa.
Nederlandse vertaling
Ik hield meer van je dan wie dan ook, maar het was nooit genoeg voor je.
Ik probeerde ons te redden, maar ik vergat mezelf te redden. Ik heb de schuld gehad. . .
Ik blijf domme dingen doen, ik val één en twee en drie.
Je hebt me zo vaak gebroken dat ik niet meer kan geloven en ik weet het niet, zonder jou is niets goed.
Maar vertel me, wat moet ik doen zonder jouw huid?
Als je me in het ongewisse laat en deze keer zal ik mijn eigen medicijn zijn.
Het was niet jouw schuld, het was mijn schuld, ik heb mezelf nooit gewaardeerd.
En ik ben de schuldige, en ik ben de schuldige, en ik ben de schuldige.
Ik heb de schuld gehad.
Je kunnen kussen, je 's avonds kunnen strelen en 's ochtends alleen voor jou kunnen ontbijten.
Ik wilde je mijn hele leven geven, maar het verhaal eindigde, punt en terzijde.
Als je niet blij met mij was, hoop ik dat je blij met haar was, ook al kijk je niet naar haar zoals je naar mij keek.
Maar als ik je op een dag vind, kom ik langs.
Ik heb je nog iets te vertellen, luister iets, want dankzij jou weet ik vandaag wat ik waard ben.
Maar vertel me, wat moet ik doen zonder jouw huid?
Als je me in het ongewisse laat en deze keer zal ik mijn eigen medicijn zijn.
Het was niet jouw schuld, het was mijn schuld, ik heb mezelf nooit gewaardeerd.
En ik ben de schuldige, en ik ben de schuldige, en ik ben de schuldige.
Ik heb de schuld gehad.