Meer nummers van Vale Pain
Beschrijving
Uitgebracht op: 23-01-2026
Songtekst en vertaling
Origineel
You gon' burn me down again. I don't have to shake me from you. Oh, no!
Not with you. You gon' burn me down again.
I don't have to shake me from you. Oh, no! Not with you. You gon' burn me. . .
Vivo la vita a modo mio, ascolto solamente Dio, indosso solamente Viron, alone.
Sapessi che passo io, quanto ho il cuore piccolino, quanto è piano il mio respiro, oh no!
Pensi che fingiamo ancora una volta, che non è amore, che è soltanto un'altra storia.
Noi duemille perché questa vita è corta, me ne frego se ci chiudono la porta.
Droghe nuove in questa vita sobria, lei le prova, dopo se ne innamora.
Ci facciamo come in America a scuola, giro in backwood dentro l'ora di motoria.
Droghe e designer, sono un kid interessante, finalmente sono un bimbo benestante.
Casa nuova, io collasso nelle stanze, troppo grassa, quindi ci vado pesante.
Da sto quartiere non escono calciatori, ho visto cadere tuoni, ma nei giorni migliori ho visto dei figli piangere per i genitori.
A parte qualche mio amico, nessuno porterà i fiori, yeah.
Ventiquattro pill, rispettiamo Covid, ci sono andato pesante, tu ti spaventi se dormi.
Tubo l'erba del vicino per col blicky se torna, into la tipa del boss, non ho mai visto Gomorra.
Ma questo male non mi passa mai, delle volte un "come stai? " mi salva dal dire goodbye.
E quando mi hai lasciato mi sono chiesto come mai tutte le cose belle se ne vanno dalla life.
Ed era colpa mia, ma da ragazzo non lo sai, impara ad alzare le mani e non a dare degli abbracci.
Tutti quelli che da bimbi non ci hanno mai dati, per questo non mi stai dormendo a fianco.
Vivo la vita a modo mio, ascolto solamente Dio, indosso solamente Viron, alone.
Sapessi che passo io, quanto ho il cuore piccolino, quanto è piano il mio respiro, oh no!
Pensi che fingiamo ancora una volta, che non è amore, che è soltanto un'altra storia.
Noi duemille perché questa vita è corta, me ne frego se ci chiudono la porta.
Ma questo male non mi passa mai.
Quando mi hai lasciato mi sono chiesto come mai.
Ed era colpa mia, ma da ragazzo non lo sai.
-I don't have to shake me from you.
-Tutti quelli che da bimbi non ci hanno mai -dati. -You gon' burn me. . .
Nederlandse vertaling
Je gaat me weer afbranden. Ik hoef me niet van je af te schudden. O nee!
Niet bij jou. Je gaat me weer afbranden.
Ik hoef me niet van je af te schudden. O nee! Niet bij jou. Je gaat mij verbranden. . .
Ik leef het leven op mijn manier, ik luister alleen naar God, ik draag alleen Viron, halo.
Als je wist hoe ik overga, hoe klein mijn hart is, hoe langzaam mijn ademhaling is, oh nee!
Je denkt dat we opnieuw doen alsof het geen liefde is, maar gewoon een ander verhaal.
Wij tweeduizend omdat dit leven kort is, maakt het mij niet uit of ze de deur voor ons sluiten.
Nieuwe medicijnen in dit nuchtere leven, ze probeert ze, maar wordt er verliefd op.
We doen het zoals in Amerika op school, tijdens de motorles rondlopen in het achterland.
Drugs en ontwerpers, ik ben een interessant kind, ik ben eindelijk een rijk kind.
Nieuw huis, ik stort in de kamers in, te dik, dus ik ga er zwaar op in.
Er komen geen voetballers uit deze buurt, ik heb het onweer zien vallen, maar op de beste dagen heb ik kinderen zien huilen om hun ouders.
Behalve een paar vrienden van mij, zal niemand bloemen meenemen, ja.
Vierentwintig pillen, we respecteren Covid, ik heb hard gewerkt, je wordt bang als je slaapt.
Ik pijp de wiet van de buurman met blicky, als hij terugkomt, in het meisje van de baas, ik heb Gomorrah nog nooit gezien.
Maar deze pijn gaat nooit weg, soms een 'hoe gaat het met je?' behoedt mij voor het afscheid nemen.
En toen je me verliet, vroeg ik me af waarom alle goede dingen uit het leven verdwijnen.
En het was mijn schuld, maar als jongen weet je het niet, leer je hand op te steken en geen knuffels te geven.
Al degenen die ons nooit als kinderen hebben gegeven, daarom slaap je niet naast mij.
Ik leef het leven op mijn manier, ik luister alleen naar God, ik draag alleen Viron, halo.
Als je wist hoe ik overga, hoe klein mijn hart is, hoe langzaam mijn ademhaling is, oh nee!
Je denkt dat we opnieuw doen alsof het geen liefde is, maar gewoon een ander verhaal.
Wij tweeduizend omdat dit leven kort is, maakt het mij niet uit of ze de deur voor ons sluiten.
Maar deze pijn gaat nooit weg.
Toen je me verliet, vroeg ik me af waarom.
En het was mijn schuld, maar als kind weet je dat niet.
-Ik hoef me niet van je af te schudden.
-Al degenen die ons nooit als kinderen hebben gegeven. -Je gaat me verbranden. . .