Meer nummers van Hagüra
Beschrijving
Tekstschrijver: Yasin Taha Erişgen
Componist: Burak Doğan
Producent: Mossatein
Tekstschrijver: Yasin Taha Erişgen
Componist: Burak Doğan
Songtekst en vertaling
Origineel
Geceler bana hep düşman. Sırtımda bıçak pişman.
Taşı acıları yarına kadar, geçer inadına yangından.
Dost bildiğim hep düşman oldu, yaraların ardından. Sonu bitecek yine hüsran, affetmez beni yaradan.
Kanar kanar yitip giden hayallerimdensiz.
Boşluktayım artık bak, gece kıskanır beni.
Zaman tamam geçip gider bekle gençliğim. Uçurumdayım yok dönüş ah!
Bırak artık ben beni. Beni benden aldın, ruhum sürdün tozlu yollara.
Kaybettim yön bulmaktan aciz düştüm sonunda.
Kazandım sandığım her şey bana neden uzakta?
Hiç olmamış bir kimse belki adım duvarda. Geceler bana hep düşman, sırtımda bıçak pişman.
Taşı acıları yarına kadar, geçer inadına yangından.
Dost bildiğim hep düşman oldu yaraların ardından.
Sonu bitecek yine hüsran, affetmez beni yaradan.
Geceler bana hep düşman, sırtımda bıçak pişman. Taşı acıları yarına kadar, geçer inadına yangından.
Dost bildiğim hep düşman oldu yaraların ardından.
Sonu bitecek yine hüsran, affetmez beni yaradan.
Geceler, geceler, geceler. . . Düşman, düşman, düşman, düşman, düşman!
Nederlandse vertaling
Nachten zijn altijd mijn vijand. Ik heb spijt van het mes in mijn rug.
Draag de pijn tot morgen, ondanks dat het vuur zal verdwijnen.
Wat ik dacht dat een vriend was, werd na de wonden altijd een vijand. Er zal weer een einde komen aan de teleurstelling, God zal mij niet vergeven.
Jij bent een van mijn dromen die wegbloeden.
Kijk, ik ben nu in de leegte, de nacht zal jaloers op mij zijn.
De tijd zal verstrijken, wacht mijn jeugd. Ik ben op de klif, er is geen weg meer terug, oh!
Laat mij gewoon met rust. Je nam me van me af, mijn ziel, je nam me mee naar stoffige wegen.
Ik raakte verdwaald en kon uiteindelijk geen richting vinden.
Waarom is alles wat ik denk te hebben verdiend zo ver weg van mij?
Iemand die er nooit was, misschien staat mijn naam op de muur. Nachten zijn altijd vijanden voor mij, ik heb spijt van het mes in mijn rug.
Draag de pijn tot morgen, ondanks dat het vuur zal verdwijnen.
Wat ik als vriend kende, werd na de wonden altijd een vijand.
Er zal weer een einde komen aan de teleurstelling, God zal mij niet vergeven.
Nachten zijn altijd vijanden voor mij, ik heb spijt van het mes in mijn rug. Draag de pijn tot morgen, ondanks dat het vuur zal verdwijnen.
Wat ik als vriend kende, werd na de wonden altijd een vijand.
Er zal weer een einde komen aan de teleurstelling, God zal mij niet vergeven.
Nachten, nachten, nachten. . . Vijand, vijand, vijand, vijand, vijand!