Meer nummers van Estopa
Beschrijving
Tekstschrijver: David Muñoz Calvo
Tekstschrijver: Jose Manuel Muñoz Calvo
Arrangeur: Francis Amat
Arrangeur, producent: Sergio Castillo
Songtekst en vertaling
Origineel
Me siento tan vivo, pero tan enterrado
Ahora estoy huyendo sobre un suelo mojado, mojado
Se parece a ti
Y que no me digan que vuelvo a estar borracho
Sólo estoy dormido sobre el colchón más guarro
Tirado en la calle
Cerca de tu barrio
Y ahora se pone a llover
Vuelvo a mi cama de siempre
Pero sigo estando tan solo, tan solo, tan solo, tan solo
¿Dónde me voy a coger?
Ahora vuelvo a reaccionar
Se me cae el reloj encima
Y no puedo aguantar más esta historia de miedo
Apaga la tele ya
He perdido el rumbo y la noción del tiempo
Un callejón oscuro dibuja un entierro
Se ha muerto la luna
Que se calle el viento
Una luz a lo lejos alumbra una figura
Que parecía la gloria, pero
Solo era el camión de la basura
Haciendo su ruta
Todo sigue igual que ayer
Las mismas caras de siempre
El mismo llanto que me hizo llorar tanto tiempo
El mismo tiempo que perder
Parece una eternidad
Nunca acabo esta botella
Porque sigue estando el fondo cada vez más lejos
Siempre vuelvo a vomitar
Y mi casa vuelve a arder
Con todo mis trastos dentro
Todo mis recuerdos, toda mis ilusiones, toda mi vida
Vacía de sensaciones
Y aquí se está cayendo el cielo y no tengo a dónde ir
Me duermo en cada esquina, están hechas para mí
Ahora no te reconozco, no me acuerdo, no sé
Lo siento, no puedo recordarlo todo
Y aquí se está cayendo el cielo y no tengo a dónde ir
Me duermo en cada esquina, están hechas para mí
Ahora no te reconozco, no me acuerdo, no sé
Lo siento, no puedo recordarlo todo
Y ahora se pone a llover
Vuelvo a mi cama de siempre
Pero sigo estando tan solo, tan solo
Tan solo, tan solo, tan solo, tan solo, tan solo, tan solo
Y mi casa vuelve a arder
Vuelvo a mi calle de siempre
Pero sigo estando tan solo, tan solo
Tan solo, tan solo, tan solo, tan solo, tan solo, tan solo
Tan solo, tan solo, tan solo, tan solo, tan solo, tan solo
Nederlandse vertaling
Ik voel me zo levend maar zo begraven
Nu loop ik op een natte, natte ondergrond
Het lijkt op jou
En vertel me niet dat ik weer dronken ben
Ik slaap gewoon op het smerigste matras
op straat liggen
Dichtbij jouw buurt
En nu begint het te regenen
Ik ga terug naar mijn gebruikelijke bed
Maar ik ben nog steeds zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen
Waar ga ik mezelf vangen?
Nu reageer ik opnieuw
Mijn horloge valt op mij
En ik kan dit enge verhaal niet meer aan
Zet de televisie nu uit
Ik ben de weg en het begrip tijd kwijt
Een donker steegje lokt een begrafenis uit
de maan is gestorven
Laat de wind zwijgen
Een licht in de verte verlicht een figuur
Dat leek glorie, maar
Het was gewoon de vuilniswagen
Je route maken
Alles blijft hetzelfde als gisteren
Dezelfde gezichten als altijd
Dezelfde kreet die mij zo lang deed huilen
Dezelfde tijd om te verspillen
Het lijkt een eeuwigheid
Ik drink deze fles nooit leeg
Omdat de bodem steeds verder weg ligt
Ik geef altijd weer over
En mijn huis brandt weer
Met al mijn rommel erin
Al mijn herinneringen, al mijn illusies, mijn hele leven
Leeg van sensaties
En hier valt de lucht en ik kan nergens heen
Ik val in elke hoek in slaap, ze zijn voor mij gemaakt
Nu herken ik je niet, ik weet het niet meer, ik weet het niet
Sorry, ik kan me niet alles herinneren
En hier valt de lucht en ik kan nergens heen
Ik val in elke hoek in slaap, ze zijn voor mij gemaakt
Nu herken ik je niet, ik weet het niet meer, ik weet het niet
Sorry, ik kan me niet alles herinneren
En nu begint het te regenen
Ik ga terug naar mijn gebruikelijke bed
Maar ik ben nog steeds zo alleen, zo alleen
Zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen
En mijn huis brandt weer
Ik keer terug naar mijn gebruikelijke straat
Maar ik ben nog steeds zo alleen, zo alleen
Zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen
Zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen, zo alleen