Meer nummers van Estopa
Beschrijving
Componist, tekstschrijver: David Muñoz Calvo
Componist, tekstschrijver: Jose Manuel Muñoz Calvo
Arrangeur: Francis Amat
Arrangeur, producent: Sergio Castillo
Songtekst en vertaling
Origineel
Superior a mí
Es la fuerza que me lleva
En el pulso que mantengo
Con la oscuridad que tiñen
De oscuro tus ojos negros
Y qué me cuentas del tiempo
Que pasa en tu pestañeo
Y que me trae por esta calle
De amargura y de lamento
Que yo sé que la sonrisa
Que se dibuja en mi cara
Tiene que ver con la brisa
Que abanica tu mirada
Tan despacio y tan deprisa
Tan normal y tan extraña
Yo me parto la camisa
Como camarón
Tú me rompes las entrañas
Me trepas como una araña
Bebes del sudor que empaña
El cristal de mi habitación
Y después por la mañana
Despierto y no tengo alas
Llevo diez horas durmiendo
Y mi almohada está empapada
Todo había sido un sueño
Muy real y muy profundo
Tus ojos no tienen dueño
Porque no son de este mundo
Que no te quiero mirar
Pero, es que cierro los ojos
Y hasta te veo por dentro
Te veo en un lado y en otro
En cada foto, en cada espejo
Y en las paredes del metro
Y en los ojos de la gente
Hasta en las sopas más calientes
Loco yo me estoy volviendo
Que yo sé que la sonrisa
Que se dibuja en mi cara
Tiene que ver con la brisa
Que abanica tu mirada
Tan despacio y tan deprisa
Tan normal y tan extraña
Yo me parto la camisa
Como camarón
Tú me rompes las entrañas
Me trepas como una araña
Bebes del sudor que empaña
El cristal de mi habitación
Y después por la mañana
Despierto y no tengo alas
Llevo diez horas durmiendo
Y mi almohada está empapada
Todo había sido un sueño
Muy real y muy profundo
Tus ojos no tienen dueño
Porque no son de este mundo
Y a veces me confundo
Y pico a tu vecina
A esa del segundo
Que vende cosa fina
Y a veces te espero
En el bar de la esquina
Con la mirada fija en tu portería
Y a veces me como
De un bocao el mundo
Y a veces te siento
Y a veces te tumbo
A veces te leo un beso en los labios
Y como yo no me atrevo
Me corto y me abro
Que yo sé que la sonrisa
Que se dibuja en mi cara
Tiene que ver con la brisa
Que abanica tu mirada
Tan despacio y tan deprisa
Tan normal y tan extraña
Yo me parto la camisa
Como camarón
Tú me rompes las entrañas
Me trepas como una araña
Bebes del sudor que empaña
El cristal de mi habitación
Y después por la mañana
Despierto y no tengo alas
Llevo diez horas durmiendo
Y mi almohada está empapada
Todo había sido un sueño
Muy real y muy profundo
Tus ojos no tienen dueño
Porque no son de este mundo
Nederlandse vertaling
superieur aan mij
Het is de kracht die mij draagt
In de polsslag die ik bijhoud
Met de duisternis die ze verven
Je zwarte ogen zijn donker
En wat kun je me vertellen over de tijd?
Wat gebeurt er als je knippert?
En wat mij in deze straat brengt
Van bitterheid en spijt
Dat ik weet dat de glimlach
dat is op mijn gezicht getekend
Het heeft te maken met de wind
die je blik uitwaaieren
Zo langzaam en zo snel
Zo normaal en zo vreemd
Ik scheur mijn shirt
zoals garnalen
Je breekt mijn binnenkant
Je beklimt mij als een spin
Je drinkt van het zweet dat beslaat
Het glas in mijn kamer
En dan in de ochtend
Ik word wakker en heb geen vleugels
Ik heb tien uur geslapen
En mijn kussen is doorweekt
Het was allemaal een droom geweest
Heel reëel en heel diep
Je ogen hebben geen eigenaar
Omdat ze niet van deze wereld zijn
Ik wil niet naar je kijken
Maar ik sluit mijn ogen
En ik zie je zelfs binnen
Ik zie je aan de ene kant en aan de andere kant
Op elke foto, in elke spiegel
En op de muren van de metro
En in de ogen van het volk
Zelfs in de heetste soepen
Ik word gek
Dat ik weet dat de glimlach
dat is op mijn gezicht getekend
Het heeft te maken met de wind
die je blik uitwaaieren
Zo langzaam en zo snel
Zo normaal en zo vreemd
Ik scheur mijn shirt
zoals garnalen
Je breekt mijn binnenkant
Je beklimt mij als een spin
Je drinkt van het zweet dat beslaat
Het glas in mijn kamer
En dan in de ochtend
Ik word wakker en heb geen vleugels
Ik heb tien uur geslapen
En mijn kussen is doorweekt
Het was allemaal een droom geweest
Heel reëel en heel diep
Je ogen hebben geen eigenaar
Omdat ze niet van deze wereld zijn
En soms raak ik in de war
en bijt je buurman
Naar die van de tweede
die mooie dingen verkoopt
En soms wacht ik op jou
Bij de hoekbar
Met je ogen gericht op je doel
En soms eet ik
In één hap de wereld
en soms voel ik je
En soms sla ik je neer
Soms lees ik een kus op je lippen
En aangezien ik niet durf
Ik knip en open
Dat ik weet dat de glimlach
dat is op mijn gezicht getekend
Het heeft te maken met de wind
die je blik uitwaaieren
Zo langzaam en zo snel
Zo normaal en zo vreemd
Ik scheur mijn shirt
zoals garnalen
Je breekt mijn binnenkant
Je beklimt mij als een spin
Je drinkt van het zweet dat beslaat
Het glas in mijn kamer
En dan in de ochtend
Ik word wakker en heb geen vleugels
Ik heb tien uur geslapen
En mijn kussen is doorweekt
Het was allemaal een droom geweest
Heel reëel en heel diep
Je ogen hebben geen eigenaar
Omdat ze niet van deze wereld zijn