Meer nummers van LSP
Songtekst en vertaling
Origineel
Олег ЛСП!
Можешь взять мои деньги - для меня это мелочь.
Можешь взять моих женщин - не возьмешь мою смелость. Можешь взять мои цели, если знаешь, что с ними делать.
Ты не сможешь одного: поймать этот мой плевок в вечность. А ты лети, лети, лети!
Не высохни на полпути. Лети, лети, лети туда, куда мне не дойти.
А ты лети, лети, лети. Стрелки тикают: тик, тик, тик.
Я попробую их обойти этим плевком в вечность, не закончив прыжком в вечность раньше, чем дано.
А вообще хотелось бы кончить в вечность, но уже давно это удалось кому-то, судя по
Млечному пути. Ненавижу повторяться, и вечность летит.
Мой стиль прочь от тех, кому до него нет дела. Мой стих в черном космосе кажется таким белым.
I split into insanity.
Вы завтра его и не вспомните, когда очередной черт глюнит новый тречок в вашем тихом омуте. Где тут вечность? Здесь кроме чисел и цифр все бесполезно.
Мои люди жрут гречку за монитором, устал от него и нехватки железа в карманах.
Я тут с детства пишу песни. Я не трус.
Если Иисус есть, и есть суд, я так и скажу: можешь взять мои деньги - для меня это мелочь.
Можешь взять моих женщин - не возьмешь мою смелость. Можешь взять мои цели, если знаешь, что с ними делать.
Ты не сможешь одного: поймать этот мой плевок в вечность. А ты лети, лети, лети!
Не высохни на полпути. Лети, лети, лети туда, куда мне не дойти.
А ты лети, лети, лети. Стрелки тикают: тик, тик, тик.
Я заблудился в них, как в трех соснах на двоих. Pussy, money, weed.
Выберусь по звездам, как их не поймать, когда кричат мне они: "Лови!
" По бокам липнут звезды, как пластилин, тропы и трын травой поросли. Я польются рубли, а жизнь коротка, сука, Аврил Лавин.
И вот ей плевок, летим в вечность среди метеоритных лавин.
Жаль, что нам не по пути в вечности, он полетит один.
Можешь взять мои деньги - для меня это мелочь. Можешь взять моих женщин - не возьмешь мою смелость.
Можешь взять мои цели, если знаешь, что с ними делать.
Ты не сможешь одного: поймать этот мой плевок в вечность. А ты лети, лети, лети! Не высохни на полпути.
Лети, лети, лети туда, куда мне не дойти. А ты лети, лети, лети.
Стрелки тикают: тик, тик, тик.
Nederlandse vertaling
Oleg LSP!
Je kunt mijn geld aannemen, het is kleingeld voor mij.
Je kunt mijn vrouwen meenemen, maar mijn moed niet. Je mag mijn doelen meenemen als je weet wat je ermee moet doen.
Je zult niet één ding kunnen doen: dit spuug van mij tot in de eeuwigheid opvangen. En jij vliegt, vliegt, vliegt!
Niet halverwege uitdrogen. Vlieg, vlieg, vlieg naar waar ik niet kan komen.
En jij vliegt, vliegt, vliegt. De pijlen tikken: tik, tik, tik.
Ik zal proberen ze te omzeilen met dit spuwen in de eeuwigheid, zonder uiteindelijk eerder in de eeuwigheid te springen dan gegeven.
Over het algemeen zou ik graag in de eeuwigheid willen komen, maar iemand is dit al lang geleden gelukt, te oordelen naar
Melkweg. Ik haat het om mezelf te herhalen, en de eeuwigheid vliegt.
Mijn stijl is weg van degenen die er niets om geven. Mijn vers in de zwarte ruimte lijkt zo wit.
Ik stortte in waanzin.
Je zult het je morgen niet eens meer herinneren, wanneer de volgende duivel een nieuw spoor in je stille water ontdekt. Waar is de eeuwigheid? Alles hier behalve cijfers en cijfers is nutteloos.
Mijn mensen eten boekweit achter de monitor, zijn het beu en het gebrek aan ijzer in hun zakken.
Ik schrijf hier al liedjes sinds mijn kindertijd. Ik ben geen lafaard.
Als Jezus bestaat en er een rechtbank is, zal ik dat zeggen: je kunt mijn geld aannemen – voor mij is het maar een kleinigheid.
Je kunt mijn vrouwen meenemen, maar mijn moed niet. Je mag mijn doelen meenemen als je weet wat je ermee moet doen.
Je zult niet één ding kunnen doen: dit spuug van mij tot in de eeuwigheid opvangen. En jij vliegt, vliegt, vliegt!
Niet halverwege uitdrogen. Vlieg, vlieg, vlieg naar waar ik niet kan komen.
En jij vliegt, vliegt, vliegt. De pijlen tikken: tik, tik, tik.
Ik raakte erin verdwaald, zoals in drie dennenbomen voor twee. Kutje, geld, wiet.
Ik zal de sterren volgen, hoe kan ik ze niet vangen als ze tegen me roepen: “Vangst!
“De sterren plakken als plasticine aan de zijkanten, de paden en paden zijn begroeid met gras. De roebels stromen binnen, maar het leven is kort, trut, Avril Lavigne.
En dus spuugt ze, we vliegen de eeuwigheid in tussen meteorietlawines.
Het is jammer dat we in de eeuwigheid niet op hetzelfde pad zijn, hij zal alleen vliegen.
Je kunt mijn geld aannemen, het is kleingeld voor mij. Je kunt mijn vrouwen meenemen, maar mijn moed niet.
Je mag mijn doelen meenemen als je weet wat je ermee moet doen.
Je zult niet één ding kunnen doen: dit spuug van mij tot in de eeuwigheid opvangen. En jij vliegt, vliegt, vliegt! Niet halverwege uitdrogen.
Vlieg, vlieg, vlieg naar waar ik niet kan komen. En jij vliegt, vliegt, vliegt.
De pijlen tikken: tik, tik, tik.