Meer nummers van LSP
Songtekst en vertaling
Origineel
Я бы хотел путешествовать много, с природой сливаясь, лежать на песке.
Или прийти уже все-таки к Богу, не стесняясь дырки в носке.
Хочу днями глядеть на капризное солнце, на небесную синь, облаков кудрявый парад.
И улыбаться, когда засмеется нерожденный мой сын, будто я ему рад.
Но я просто тело, что тупо болит, нелепое тело, что тупо болит.
Мне бы стать сигаретой и развеяться пеплом по ветру или просто лучиком света и сиять, но, блядь, не верится в это.
Ведь я просто тело, что тупо болит, нелепое тело, что тупо болит.
Мне бы ракетой улететь на другую планету или болеть перестало б на этой.
Нелепое тело, что тупо болит.
Когда-то я думал, что тело железное, кушал кирял и курил, что хотел.
Сейчас мы с братом ходим по лезвию на поводу наших тел, что разлагаются изнутри.
Жить с этим так муторно, словно ночь в интернете в компьютерном клубе, а дождь отсекает от утра.
Ты ждешь, и лагает ебучий стрим, сука, который ты смотришь от скуки за мамины бабки.
Ради них читаешь книжки, ради них кладешь закладки.
Вроде бы все и в порядке, но на похоронах бабкиной мамки очень давно я понял одно: я просто тело, такое же тело, что тупо болит, нелепое тело, что тупо болит.
Мне бы стать сигаретой и развеяться пеплом по ветру или просто лучиком света и сиять, но, блядь, не верится в это.
Ведь я просто тело, что тупо болит, нелепое тело, что тупо болит.
Мне бы ракетой улететь на другую планету или болеть перестало б на этой. Нелепое тело, что тупо болит.
Тело, что тупо болит. Нелепое тело, что тупо болит.
Мне бы стать сигаретой и развеяться пеплом по ветру или просто лучиком света. . . Блядь, не верится в это.
Ведь я просто тело, что тупо болит. Нелепое тело, что тупо болит.
Мне бы ракетой улететь на другую планету или болеть перестало б на этой.
Нелепое тело, что тупо болит.
Nederlandse vertaling
Ik zou graag veel reizen, opgaan in de natuur, liggend op het zand.
Of toch tot God komen, zonder je te schamen voor een gat in een sok.
Ik wil dagen doorbrengen met kijken naar de grillige zon, de blauwe lucht en de krullende wolkenparade.
En glimlach als mijn ongeboren zoon lacht, alsof ik blij voor hem ben.
Maar ik ben gewoon een lichaam dat pijn doet, een absurd lichaam dat pijn doet.
Ik zou graag een sigaret willen worden en as in de wind verstrooien of gewoon een lichtstraal en glans, maar verdomd, ik kan het niet geloven.
Ik ben tenslotte maar een lichaam dat dof pijn doet, een absurd lichaam dat dof pijn doet.
Ik wou dat ik met een raket naar een andere planeet kon vliegen of op deze planeet niet meer ziek zou worden.
Een absurd lichaam dat dof pijn doet.
Ik dacht ooit dat mijn lichaam van ijzer was, ik at en rookte wat ik wilde.
Nu lopen mijn broer en ik op het scherp van de snede vanwege onze lichamen, die van binnenuit aan het vergaan zijn.
Hiermee leven is zo somber, als een avondje internetten in een computerclub en de ochtend door de regen wordt onderbroken.
Je wacht, en de verdomde stroom, trut, waar je uit verveling naar kijkt voor het geld van je moeder, blijft achter.
Voor hen lees je boeken, voor hen plaats je bladwijzers.
Alles lijkt in orde, maar op de begrafenis van mijn grootmoeders moeder, lang geleden, besefte ik één ding: ik ben maar een lichaam, hetzelfde lichaam dat dof pijn doet, een absurd lichaam dat dof pijn doet.
Ik zou graag een sigaret willen worden en as in de wind verstrooien of gewoon een lichtstraal en glans, maar verdomd, ik kan het niet geloven.
Ik ben tenslotte maar een lichaam dat dof pijn doet, een absurd lichaam dat dof pijn doet.
Ik wou dat ik met een raket naar een andere planeet kon vliegen of op deze planeet niet meer ziek zou worden. Een absurd lichaam dat dof pijn doet.
Een lichaam dat pijn doet. Een absurd lichaam dat dof pijn doet.
Ik zou graag een sigaret willen worden en as in de wind of gewoon een lichtstraal willen verstrooien. . . Verdomme, ik kan dit niet geloven.
Ik ben tenslotte maar een lichaam dat dof pijn doet. Een absurd lichaam dat dof pijn doet.
Ik wou dat ik met een raket naar een andere planeet kon vliegen of op deze planeet niet meer ziek zou worden.
Een absurd lichaam dat dof pijn doet.