Meer nummers van Seni
Meer nummers van Inee
Beschrijving
Bijbehorende artiest: Seni, Inee
Componist, tekstschrijver: Wojciech Kamiński
Componist, tekstschrijver: Inez Janiak
Songtekst en vertaling
Origineel
Tyle niedopowiedzianych spraw
Tyle nie do naprawienia wad
Nie wiem jak powiedzieć tobie tak
Widzisz we mnie coś, czego mi już brak
Obawiam się, że ktoś kiedyś zważy każdy grzech
Dobrze wiem, że nie zmienię siebie w żaden dzień
Chcesz poznać mnie, lecz nie ma szans
Bo nie rozumiem siebie sam
Dałeś mi czerwone perły
Każda jedna z nich to moja łza
Każda z tych niezagojonych ran
Przypomina mi o twoich kłamstwach
Pęka mi sercе (powiedz, że znasz to)
Teraz zamykam oczy (stoję nad przеpaścią)
Pytam siebie, czy było warto
Oni patrzą w moją stronę
Czują piękno
Czują piękno...
Mylą się na pewno
Żaden z nich nie wie, że zbudowałeś dla mnie
(Piekło...)
Sztyletem w serce
Dobijają mnie wspomnienia (wspomnienia, wspomnienia)
I przez to jestem całkiem sam
I nie chcę więcej
Patrzę obok, ciebie nie ma (nie, nie ma)
Zamknięty pośród czterech ścian
(Aaaa)
(Haaaa)
(Mógłbyś odejść)
Chyba tak by było najprościej
Nie wiem, jak to wytłumaczyć wam
W ręce ciągle mam parasol, a moknę
I czuję się tak przez cały czas
Chciałem pojechać przed siebie, ale nie było warto
Bo za każdym razem muszę trafić czerwone światło
Nie wiem ile lat ma minąć, żebym siebie ogarnął
Nie wiem ile lat mam jeszcze ciągle na gardle mieć nóż
Nie wiem gdzie teraz iść
Nie wiem jak znaleźć dom
Czemu każdy mój ruch, zamiast mnie
Zranił ją
Nie chcę patrzeć w przeszłość
Nie wiem, który raz już coś we mnie pękło
Rośnie we mnie złość, już mi wszystko jedno
Tylko ty umiałaś uspokoić tętno
Sztyletem w serce
Dobijają mnie wspomnienia (wspomnienia, wspomnienia)
I przez to jestem całkiem sam
I nie chcę więcej
Patrzę obok, ciebie nie ma (nie, nie ma)
Zamknięty pośród czterech ścian
Nederlandse vertaling
Er zijn zoveel dingen ongezegd gebleven
Zoveel onherstelbare gebreken
Ik weet niet hoe ik ja tegen je moet zeggen
Je ziet iets in mij dat ik niet langer mis
Ik ben bang dat iemand op een dag elke zonde zal wegen
Ik weet heel goed dat ik mezelf op geen enkele dag zal veranderen
Je wilt mij leren kennen, maar er is geen enkele kans
Omdat ik mezelf niet begrijp
Je gaf me rode parels
Ieder van hen is mijn traan
Elk van deze niet-genezen wonden
Doet me denken aan je leugens
Mijn hart breekt (zeg me dat je het weet)
Nu sluit ik mijn ogen (ik sta boven de afgrond)
Ik vraag me af of het het waard was
Ze kijken mijn kant op
Ze voelen schoonheid
Ze voelen de schoonheid...
Ze hebben absoluut ongelijk
Geen van hen weet dat je er een voor mij hebt gebouwd
(Verdorie...)
Een dolk in het hart
De herinneringen vermoorden me (herinneringen, herinneringen)
En daardoor ben ik helemaal alleen
En ik wil niet meer
Ik kijk naast je, je bent weg (nee, je bent weg)
Gesloten tussen vier muren
(Aaaah)
(Haaaa)
(Je zou kunnen vertrekken)
Ik denk dat dat de gemakkelijkste manier zou zijn
Ik weet niet hoe ik je dit moet uitleggen
Ik heb nog steeds een paraplu in mijn hand, maar ik word nat
En ik voel me de hele tijd zo
Ik wilde doorgaan, maar het was het niet waard
Omdat ik elke keer door rood moet rijden
Ik weet niet hoeveel jaar het zal duren voordat ik met mezelf in het reine kom
Ik weet niet hoeveel jaar ik nog een mes op mijn keel heb
Ik weet niet waar ik nu heen moet
Ik weet niet hoe ik een huis moet vinden
Waarom elke beweging die ik maak, in plaats van mij
Hij heeft haar pijn gedaan
Ik wil niet achterom kijken
Ik weet niet wanneer er iets in mij brak
De woede groeit in mij, het kan me niet meer schelen
Alleen jij kunt je hartslag kalmeren
Een dolk in het hart
De herinneringen vermoorden me (herinneringen, herinneringen)
En daardoor ben ik helemaal alleen
En ik wil niet meer
Ik kijk naast je, je bent weg (nee, je bent weg)
Gesloten tussen vier muren