Meer nummers van Paluch
Beschrijving
Zanger: Paluch
Tekstschrijver: Łukasz Paluszak
Componist: Donatán
Songtekst en vertaling
Origineel
Mamy sny, które męczą i te, co chcemy spełnić.
Pierwsze to codzienność, drugie to cel odległy.
Kolor melanż zabarwił charaktery, dokształtowani w całość, zanim życie zrozumiemy. Mamy sny, które męczą i te, co chcemy spełnić.
Pierwsze to codzienność, drugie to cel odległy.
Kolor melanż zabarwił charaktery, dokształtowani w całość, zanim życie zrozumiemy. Dlaczego potrafię Ci pomóc, nawet jeśli jesteś obcy?
To cecha pochodzenia z bloków, gdzie ból co dzień jest widoczny.
Nikt nie jest gorszy, nigdy miarą nie był portfel. Proszę, zejdź sam z oczu, jak chcesz być życia jurorem.
Czuję się lepiej, jak wracam na stare śmieci.
Typ przy sklepie wciąż telepie, którąś dekadę tak leci. Dorzucam im piątkę do flaszki, a może piątkę do grobu?
To nie jest dyskoteka, nikt nie zna na szczęście sposobów.
Na osiedlach życia misz, misz masz, kolor melanż. Szarość dnia i ciemna noc swe kolory miesza.
Możesz poczuć ten klimat tak, jak procenty po dechach.
Krew na podłodze w windach, krzyk wzmożony siłą echa.
Mówią, że mamy pecha, dorastając w tych warunkach, ale z tak przebawem dzisiaj ludzie nie boją się jutra.
Miłość do tych miejsc sprawia, że dumnie stoję tutaj. Przez to mogę życie przejść godnie, nawet w jednych butach.
Mamy sny, które męczą i te, co chcemy spełnić.
Pierwsze to codzienność, drugie to cel odległy.
Kolor melanż zabarwił charaktery, dokształtowani w całość, zanim życie zrozumiemy. Mamy sny, które męczą i te, co chcemy spełnić.
Pierwsze to codzienność, drugie to cel odległy.
Kolor melanż zabarwił charaktery, dokształtowani w całość, zanim życie zrozumiemy. Studia spełnionych marzeń wyschła do ostatniej kropli.
Ona wysychała, z czasem żyła, gdy byliśmy młodzi.
Wielu życie uśmierciło nastoletnie głowy rodzin. Trzymam kciuki za dzieci, by szczęścia nie piły przez słomki.
Miłości szczątki skamieniały w czterech ścianach, a ślady radości to kapse wtopione w asfalt.
Chciałbym móc dla pewności życia drogi przejść na pasach, bez postresowych mdłości i od szarości z dala.
Lecą dni, mijają lata, wciąż czujemy się tak samo. Chcemy spełniać piękne sny i uciekać koszmarom.
Wciąż pamiętasz dzieciństwo, jakbyś był dzieckiem dziś rano, a na wieczór chcesz tam wrócić, kiedy światła miasta gasną.
Ile zaprzepaszczonych szans już się nie powtórzy nigdy. Ucz się z wczorajszego dnia, tak by na jutro zebrać siły.
Nikt nie zatrzyma zmian. Coraz bliżej mamy finisz.
Swemu życiu dodać barwy, nie żałować żadnej chwili. Mamy sny, które męczą i te, co chcemy spełnić.
Pierwsze to codzienność, drugie to cel odległy.
Kolor melanż zabarwił charaktery, dokształtowani w całość, zanim życie zrozumiemy.
Mamy sny, które męczą i te, co chcemy spełnić. Pierwsze to codzienność, drugie to cel odległy.
Kolor melanż zabarwił charaktery, dokształtowani w całość, zanim życie zrozumiemy.
Znowu mija dzień tu, gdzie przyjacielem ból. Każdy uśmiech słodzi łzy, a żal chowa pod spód.
Tu jeden promień słońca zaspokaja szczęścia głód.
Czasem czekasz całe życie, żeby przebił się zza chmur. Znowu mija dzień tu, gdzie przyjacielem ból.
Każdy uśmiech słodzi łzy, a żal chowa pod spód.
Tu jeden promień słońca zaspokaja szczęścia głód. Czasem czekasz całe życie, żeby przebił się zza chmur.
Mamy sny, które męczą i te, co chcemy spełnić.
Pierwsze to codzienność, drugie to cel odległy.
Kolor melanż zabarwił charaktery, dokształtowani w całość, zanim życie zrozumiemy. Mamy sny, które męczą i te, co chcemy spełnić.
Pierwsze to codzienność, drugie to cel odległy.
Kolor melanż zabarwił charaktery, dokształtowani w całość, zanim życie zrozumiemy.
Nederlandse vertaling
We hebben dromen die vermoeiend zijn en dromen die we graag willen verwezenlijken.
De eerste is het dagelijks leven, de tweede is een doel op afstand.
Kleurmelange kleurde de karakters, gevormd tot een geheel voordat we het leven begrijpen. We hebben dromen die vermoeiend zijn en dromen die we graag willen verwezenlijken.
De eerste is het dagelijks leven, de tweede is een doel op afstand.
Kleurmelange kleurde de karakters, gevormd tot een geheel voordat we het leven begrijpen. Waarom kan ik je helpen, ook al ben je een vreemde?
Dit is een kenmerk van appartementencomplexen, waar pijn elke dag zichtbaar is.
Niemand is slechter, de maatstaf is nooit de portemonnee geweest. Ga alsjeblieft uit je zicht als je jurylid wilt zijn in je leven.
Ik voel me beter als ik terugga naar mijn oude rotzooi.
De man in de winkel praat nog steeds, het is al een decennium of zo zo. Ik geef ze een high five in de fles, of misschien een vijf in het graf?
Dit is geen discotheek, gelukkig weet niemand de weg.
In woonwijken is het leven rommel, rommel heb je, de kleur is gemêleerd. De grijze dag en de donkere nacht mengen hun kleuren.
Je kunt deze sfeer voelen als de percentages na het ademen.
Bloed op de vloer in de liften, een schreeuw versterkt door de echo.
Ze zeggen dat we de pech hebben om in deze omstandigheden op te groeien, maar met zoveel plezier vandaag zijn mensen niet bang voor morgen.
De liefde voor deze plekken zorgt ervoor dat ik hier trots sta. Dankzij dit kan ik mijn leven met waardigheid leiden, zelfs met één paar schoenen.
We hebben dromen die vermoeiend zijn en dromen die we graag willen verwezenlijken.
De eerste is het dagelijks leven, de tweede is een doel op afstand.
Kleurmelange kleurde de karakters, gevormd tot een geheel voordat we het leven begrijpen. We hebben dromen die vermoeiend zijn en dromen die we graag willen verwezenlijken.
De eerste is het dagelijks leven, de tweede is een doel op afstand.
Kleurmelange kleurde de karakters, gevormd tot een geheel voordat we het leven begrijpen. Het atelier van vervulde dromen is tot de laatste druppel opgedroogd.
Ze droogde op, met de tijd leefde ze toen we jong waren.
Velen werden vermoord door tienergezinshoofden. Ik duim voor de kinderen, zodat ze het geluk niet door rietjes drinken.
De overblijfselen van de liefde zijn versteend binnen de vier muren, en de sporen van vreugde zijn kroonkurken die in het asfalt zijn ingebed.
Ik zou graag veilig over de weg willen kunnen lopen, zonder misselijkheid na stress en weg van de grijsheid.
Dagen gaan voorbij, jaren gaan voorbij, we voelen nog steeds hetzelfde. Wij willen mooie dromen waarmaken en nachtmerries ontvluchten.
Je herinnert je je kindertijd nog alsof je vanochtend een kind was, en 's avonds wil je er weer naar toe als de stadslichten uitgaan.
Hoeveel gemiste kansen zullen nooit meer gebeuren. Leer van gisteren, zodat je kracht kunt opdoen voor morgen.
Niemand zal de veranderingen tegenhouden. We komen dichter bij de finish.
Voeg kleur toe aan je leven, heb geen moment spijt. We hebben dromen die vermoeiend zijn en dromen die we graag willen verwezenlijken.
De eerste is het dagelijks leven, de tweede is een doel op afstand.
Kleurmelange kleurde de karakters, gevormd tot een geheel voordat we het leven begrijpen.
We hebben dromen die vermoeiend zijn en dromen die we graag willen verwezenlijken. De eerste is het dagelijks leven, de tweede is een doel op afstand.
Kleurmelange kleurde de karakters, gevormd tot een geheel voordat we het leven begrijpen.
Er gaat hier weer een dag voorbij, waar pijn mijn vriend is. Elke glimlach verzacht de tranen en verbergt er spijt onder.
Hier bevredigt één zonnestraal uw honger naar geluk.
Soms wacht je je hele leven tot hij door de wolken heen breekt. Er gaat hier weer een dag voorbij, waar pijn mijn vriend is.
Elke glimlach verzacht de tranen en verbergt er spijt onder.
Hier bevredigt één zonnestraal uw honger naar geluk. Soms wacht je je hele leven tot hij door de wolken heen breekt.
We hebben dromen die vermoeiend zijn en dromen die we graag willen verwezenlijken.
De eerste is het dagelijks leven, de tweede is een doel op afstand.
Kleurmelange kleurde de karakters, gevormd tot een geheel voordat we het leven begrijpen. We hebben dromen die vermoeiend zijn en dromen die we graag willen verwezenlijken.
De eerste is het dagelijks leven, de tweede is een doel op afstand.
Kleurmelange kleurde de karakters, gevormd tot een geheel voordat we het leven begrijpen.