Meer nummers van Paluch
Beschrijving
Zanger: Paluch
Tekstschrijver: Łukasz Paluszak
Componist: Donatán
Songtekst en vertaling
Origineel
Nie wiem, czy tak Cię mogę nazwać dziś mój drogi przyjacielu.
Czy to nazwa aktualna dla Ciebie w świecie bez reguł? Ostatnie kilka lat minęło jak kilka sekund.
Dryfowałem po mieliźnie morza cierpienia i stresu.
Nie mam do Ciebie adresu, kładę słowa na pętle. Tak będzie łatwiej, bit wyostrzy wspomnienia mętne.
Widzę Ciebie jak przez mgłę. Czy to Twojej twarzy rysy? Czy na pewno się znaliśmy?
Czuję chłód, tracę zmysły.
Gęste myśli giną zadeptane w tłumie, a ciała słów leżą w mogile bez trumien. Emocje skrępowane sznurem palą ostatniego szluga.
Stoją posępne pod murem, leci ołowiana ulga. Dziś po nocy przyjdzie noc i do mych drzwi zapuka.
Zostanie ze mną na dłużej, mieszka w psychiki zaułkach.
Będzie moim kompanem do ostatniej flaszki na bułkach.
Wygra ze słońcem nad ranem, dzień utopi w deszczu strugach. Gdybym potrafił, cofnąłbym się w czasie.
Dzisiaj samotnie wódką rozżalenie gaszę. Znałem Twoją wartość, nie wiedziałem, że Cię stracę. Słyszysz mnie?
To spowiedz! Zdrowie Wasze. Gdybym potrafił, cofnąłbym się w czasie.
Dzisiaj samotnie wódką rozżalenie gaszę.
Znałem Twoją wartość, nie wiedziałem, że Cię stracę. Słyszysz mnie? To spowiedz! Zdrowie Wasze.
Nareszcie spotykam Cię znowu i to nie jest przypadek. Już wiedziałem, gdzie jesteś.
Czekałem na to spotkanie.
Wiem, niewykonalne będzie, żeby nadrobić ten czas. Niech to nie pójdzie na marne. Proszę Cię, nie skreślaj nas.
Chcę Ci tyle powiedzieć.
Wódka napędza słowotok, żenujący monolog, jakbym rozmawiał sam z sobą. Nie chcesz się otworzyć?
Wypijmy za lepszy żywot naszych kobiet miłość, wierność i dzieci lepszą przyszłość. W takich czasach gdzieś tam przyszło.
Przyjmij przeprosiny. Nie było sądu bez wyroku. Czuję się winny.
Dziś wszystko dla rodziny, często kosztem przyjaźni.
Jeśli mogę, proszę powiedz, jak mam Ci za to odpłacić? Mieliśmy życie w garści. Wspólnie walczyliśmy z wrogiem. Kochałem
Cię jak brata między prawdą a Bogiem.
Przepraszam, że mnie nie było, kiedy walczyłeś z nałogiem. Dziękuję za spowiedź. Zostawiam w niej płomień. Ej!
Gdybym potrafił, cofnąłbym się w czasie. Dzisiaj samotnie wódką rozżalenie gaszę.
Znałem Twoją wartość, nie wiedziałem, że Cię stracę. Słyszysz mnie? To spowiedz!
Zdrowie Wasze. Gdybym potrafił, cofnąłbym się w czasie.
Dzisiaj samotnie wódką rozżalenie gaszę. Znałem Twoją wartość, nie wiedziałem, że Cię stracę.
Słyszysz mnie? To spowiedz! Zdrowie Wasze.
Nederlandse vertaling
Ik weet niet of ik je vandaag zo kan noemen, mijn lieve vriend.
Is dit een geldige naam voor jou in een wereld zonder regels? De afgelopen jaren zijn als een paar seconden voorbijgegaan.
Ik was op drift in een zee van lijden en stress.
Ik heb geen adres voor je, ik heb woorden in lussen gezet. Op deze manier zal het gemakkelijker zijn, de beat zal wazige herinneringen verscherpen.
Ik zie je als door een mist. Zijn dit gezichtskenmerken? Kenden wij elkaar echt?
Ik heb het koud, ik word gek.
Dichte gedachten gaan verloren in de menigte, en de lichamen van woorden liggen in het graf zonder doodskisten. Emoties vastgebonden met een touw branden hun laatste vlam.
Ze staan nors tegen de muur, loodzware reliëfvliegen. Vandaag, na de nacht, zal de nacht komen en op mijn deur kloppen.
Hij zal nog lang bij mij blijven, hij leeft in de steegjes van mijn geest.
Hij zal mijn metgezel zijn tot de laatste fles broodjes.
Het zal 's ochtends de zon verslaan en de dag verdrinken in stromende regen. Als ik kon, zou ik terug in de tijd gaan.
Vandaag blus ik mijn woede alleen met wodka. Ik kende je waarde, ik wist niet dat ik je zou verliezen. Kun je mij horen?
Beken dan! Jouw gezondheid. Als ik kon, zou ik terug in de tijd gaan.
Vandaag blus ik mijn woede alleen met wodka.
Ik kende je waarde, ik wist niet dat ik je zou verliezen. Kun je mij horen? Beken dan! Jouw gezondheid.
Ik ontmoet je eindelijk weer en dat is geen toeval. Ik wist al waar je was.
Ik zat op deze ontmoeting te wachten.
Ik weet dat het onmogelijk zal zijn om deze tijd in te halen. Laat het niet tevergeefs zijn. Schrijf ons alstublieft niet af.
Ik wil je zoveel vertellen.
Wodka voedt de woordenstroom, een gênante monoloog, alsof ik tegen mezelf praat. Wil je niet open doen?
Laten we drinken op een beter leven voor onze vrouwen, liefde, trouw en kinderen, een betere toekomst. In tijden als deze kwam het ergens.
Accepteer de verontschuldiging. Er was geen rechtbank zonder vonnis. Ik voel me schuldig.
Tegenwoordig is alles voor het gezin, vaak ten koste van de vriendschap.
Als ik mag, kunt u mij vertellen hoe ik u hiervoor kan terugbetalen? We hadden ons leven in handen. We hebben samen tegen de vijand gevochten. Ik hield van
Jij als broeder tussen de waarheid en God.
Het spijt me dat ik er niet bij was toen je met een verslaving worstelde. Bedankt voor je bekentenis. Ik laat een vlam in haar achter. Hoi!
Als ik kon, zou ik terug in de tijd gaan. Vandaag blus ik mijn woede alleen met wodka.
Ik kende je waarde, ik wist niet dat ik je zou verliezen. Kun je mij horen? Beken dan!
Jouw gezondheid. Als ik kon, zou ik terug in de tijd gaan.
Vandaag blus ik mijn woede alleen met wodka. Ik kende je waarde, ik wist niet dat ik je zou verliezen.
Kun je mij horen? Beken dan! Jouw gezondheid.