Meer nummers van Egor Kreed
Meer nummers van Basta
Beschrijving
Uitgebracht op: 22-11-2024
Songtekst en vertaling
Origineel
"Ты завтра обо мне и не вспомнишь", - сказала и хлопнула дверью.
Ты теперь призрак моих комнат, вечная тень от сожаления.
Ты завтра обо мне и не вспомнишь, сказала и хлопнула дверью.
Ты теперь призрак моих комнат, вечная тень от сожаления.
Ты завтра обо мне и не вспомнишь, сказала и хлопнула дверью.
Сердце разбито на осколки, в них вижу твое отражение.
Я не знаю, кто ты и откуда.
С тобою дни летят, будто минуты, когда на расстоянии со мной меньше фута. Это очень важные секунды.
То, что сейчас слышишь, это то, что к тебе чувствую. В моей хате много всего, но без тебя так пусто.
Пацаны сказали: ты была искусственна, а я до сих пор считаю то, что ты искусство.
Я помню твои искусанные губы, что целовали мне о том, что мы друг друга губим.
Я засыпал только с тобой, а не твоей фигурой. Я не хочу тебя терять. Прошу, не будь дурой.
Я не хочу тебя менять. Пробуй меня понять. Ты снова хочешь оттолкнуть?
Пробуй меня обнять. Ты не умеешь доверять. Я не умею умолять и не могу тебя держать.
"Ты завтра обо мне и не вспомнишь", - сказала и хлопнула дверью.
Ты теперь призрак моих комнат, вечная тень от сожаления.
Ты завтра обо мне и не вспомнишь, сказала и хлопнула дверью.
Сердце разбито на осколки, -в них вижу твое отражение. -Ты завтра обо мне и не вспомнишь.
Медленный распад, скорая помощь.
И вроде то, что между нами легче перемножить на ноль, чтобы ты осталась со мной, с тысячью моих параной.
Я устал тебя видеть во сне, я устал тебя видеть во всех. Закрыл глаза, пишу ночью трек.
Это был ослепительный флешбэк. Без тебя в этом июне Арктика, без меня тебе лучше, будто
Асти без Артика.
Время лечит, как показывает практика, но мое худи помнит твой запах лучше, чем Хаартика. Мы разошлись по шву, нас не сошьют.
Я оставлю рекорды в один день дюжину дежавю.
Поверь, я не хочу, чтобы тебе было так же больно. Так что я надеюсь, что ты завтра обо мне и не вспомнишь.
Сказала и хлопнула дверью.
Ты теперь призрак моих комнат, вечная тень от сожаления. "Ты завтра обо мне и не вспомнишь", - сказала и хлопнула дверью.
Сердце разбито на осколки, в них вижу твое отражение.
Ты завтра обо мне и не вспомнишь.
Ты завтра обо мне и не вспомнишь.
Nederlandse vertaling
‘Morgen zul je je niet eens meer van mij herinneren,’ zei ze en sloeg de deur dicht.
Je bent nu de geest van mijn kamers, de eeuwige schaduw van spijt.
‘Morgen zul je je niet eens meer van mij herinneren,’ zei ze en sloeg de deur dicht.
Je bent nu de geest van mijn kamers, de eeuwige schaduw van spijt.
‘Morgen zul je je niet eens meer van mij herinneren,’ zei ze en sloeg de deur dicht.
Mijn hart is in stukken gebroken, ik zie jouw weerspiegeling erin.
Ik weet niet wie je bent of waar je vandaan komt.
Met jou vliegen de dagen voorbij als minuten als je minder dan een voet van mij verwijderd bent. Dit zijn zeer belangrijke seconden.
Wat je nu hoort, is wat ik voor je voel. Er is veel in mijn huis, maar het is zo leeg zonder jou.
De jongens zeiden: je was kunstmatig, maar ik denk nog steeds dat je kunst bent.
Ik herinner me je gebeten lippen die me kusten omdat we elkaar kapot maakten.
Ik viel alleen met jou in slaap, en niet met jouw figuur. Ik wil je niet verliezen. Wees alsjeblieft niet dom.
Ik wil je niet veranderen. Probeer mij te begrijpen. Wil je weer wegduwen?
Probeer mij te omhelzen. Je weet niet hoe je moet vertrouwen. Ik weet niet hoe ik moet bedelen en ik kan je niet vasthouden.
‘Morgen zul je je niet eens meer van mij herinneren,’ zei ze en sloeg de deur dicht.
Je bent nu de geest van mijn kamers, de eeuwige schaduw van spijt.
‘Morgen zul je je niet eens meer van mij herinneren,’ zei ze en sloeg de deur dicht.
Mijn hart is in stukken gebroken en ik zie jouw weerspiegeling daarin. -Je zult je morgen niet eens meer van mij herinneren.
Langzaam verval, ambulance.
En het lijkt erop dat het tussen ons gemakkelijker is om met nul te vermenigvuldigen, zodat je bij mij blijft, met mijn duizend paranoia.
Ik ben het beu om je in mijn dromen te zien, ik ben het beu om je in iedereen te zien. Ik sloot mijn ogen en schreef 's nachts een nummer.
Het was een schitterende flashback. Zonder jou in juni in de Noordpool, zonder mij voel je je beter, alsof
Asti zonder Artik.
De tijd heelt, zoals de praktijk leert, maar mijn hoodie onthoudt jouw geur beter dan Haartika. We zijn bij de naden uit elkaar gevallen, ze willen ons niet weer aan elkaar naaien.
Ik laat de platen over een dag achter met een tiental déjà vu.
Geloof me, ik wil niet dat jij dezelfde pijn voelt. Dus ik hoop dat je je morgen niets meer van mij zult herinneren.
Zei ze en sloeg de deur dicht.
Je bent nu de geest van mijn kamers, de eeuwige schaduw van spijt. ‘Morgen zul je je niet eens meer van mij herinneren,’ zei ze en sloeg de deur dicht.
Mijn hart is in stukken gebroken, ik zie jouw weerspiegeling daarin.
Morgen zul je je niet eens meer van mij herinneren.
Morgen zul je je niet eens meer van mij herinneren.