Meer nummers van Tahrip
Meer nummers van Ferman Akgül
Beschrijving
Uitgebracht op: 18-12-2025
Songtekst en vertaling
Origineel
Ankara ayazına hoş geldin. Ama bak üşümüyor hiçbir çakal.
Tunus Caddesi'ne ben yine dar geldim. Sakarya kaldıysa akalım yine lan.
Yalanın üstüne kurmuşlar tahtan kaleleri. Biz yürüdük diken üstü, çiğnedik kaderi.
Kim üfürdüyse bel verdi gizli ihaneti. Yıkılmaz dediler, yıktık ellerimizle kilelerini.
Kilelerini.
-Yıktık ellerimizle kilelerini.
-Çocukluğumda saklı kaldı sözlerin ağırlığı. Toz toprak oldu düşlerin mezarlığı.
Durur zaman vurup kaçan çakallara susarsan anla. Paylaşsam da dinmez zihnimin karanlığı.
Birlikte değil izsem tam fazlası bak bunu unutma. Paslansa da umutlar tutunmadık karanlığa.
Sokaklara kazınmış hatıram sürüp gider.
Derman soluk tahmin nefes biz dik durduk hep ayakta.
Kanmadım, kandırmadım.
Yoktu sonu yoksa yalan.
Sarmadım iblislere.
Kaldım inatına insan.
Yıktık, yıkadık kirlerini.
Yıkadık, yıkadık kirlerini. Yıkadık, yıkadık kirlerini. Sıçanlar terk etti inlerini.
Yıkadık, yıkadık kirlerini. Yıkadık, yıkadık kirlerini. Yıkadık, yıkadık kirlerini.
Sıçanlar terk etti inlerini. Yıkadık, yıkadık kirlerini.
Yıkadık, yıkadık kirlerini. Yıkadık, yıkadık kirlerini. Sıçanlar terk etti inlerini.
Yıkadık, yıkadık kirlerini. Yıkadık, yıkadık kirlerini. Yıkadık, yıkadık kirlerini.
Sıçanlar terk etti inlerini.
Kanmadım, kandırmadım.
Yoktu sonu yoksa yalan.
Sarmadım iblislere. Kaldım inatına insan.
Kanmadım, kandırmadım. Yoktu sonu yoksa yalan.
Sarmadım iblislere.
Kaldım inatına insan.
Nederlandse vertaling
Welkom bij de vorst in Ankara. Maar kijk, geen enkele jakhals heeft het koud.
Ik vond Tunusstraat weer smal. Als Sakarya overblijft, laten we weer stromen.
Ze bouwden houten kastelen op leugens. We liepen op onze tenen, we schonden het lot.
Degene die het geheime verraad blies, gaf toe. Ze zeiden dat het onverwoestbaar was, wij hebben er grote hoeveelheden van vernietigd met onze handen.
Hun bushels.
-We hebben hun schepels met onze handen vernietigd.
-Het gewicht van woorden bleef in mijn kindertijd verborgen. De begraafplaats van dromen veranderde in stof.
Als je stopt en zwijgt over de jakhalzen die toeslaan en wegrennen, begrijp het dan. Zelfs als ik deel, zal de duisternis van mijn geest niet verdwijnen.
Als we niet samen zijn, is het meer dan genoeg, vergeet dat niet. Hoewel onze hoop roestig was, hielden we de duisternis niet vast.
Mijn herinnering die op straat is gegraveerd, gaat door.
Derman, adem, raad eens, adem, we stonden rechtop, altijd staande.
Ik werd niet voor de gek gehouden, ik werd niet misleid.
Er kwam geen einde, het was een leugen.
Ik heb geen demonen omhelsd.
Ik ben uit wrok een mens gebleven.
We hebben het vuil gewassen en weggespoeld.
We hebben het vuil gewassen en weggespoeld. We hebben het vuil gewassen en weggespoeld. De ratten verlieten hun holen.
We hebben het vuil gewassen en weggespoeld. We hebben het vuil gewassen en weggespoeld. We hebben het vuil gewassen en weggespoeld.
De ratten verlieten hun holen. We hebben het vuil gewassen en weggespoeld.
We hebben het vuil gewassen en weggespoeld. We hebben het vuil gewassen en weggespoeld. De ratten verlieten hun holen.
We hebben het vuil gewassen en weggespoeld. We hebben het vuil gewassen en weggespoeld. We hebben het vuil gewassen en weggespoeld.
De ratten verlieten hun holen.
Ik werd niet voor de gek gehouden, ik werd niet misleid.
Er kwam geen einde, het was een leugen.
Ik heb geen demonen omhelsd. Ik ben uit wrok een mens gebleven.
Ik werd niet voor de gek gehouden, ik werd niet misleid. Er kwam geen einde, het was een leugen.
Ik heb geen demonen omhelsd.
Ik ben uit wrok een mens gebleven.