Meer nummers van Carín León
Beschrijving
Vihuela: Antonio Zepeda Rivera
Accordeon, achtergrondzang: Braulio Ibarra Soneranes
Trompet: Mario Muñoz Cruz
Klarinet: Edgar Erón Valenzuela Castro
Achtergrondzang, accordeon: Juan Guadalupe Ontiveros Moroyoqui
Vihuela: Arnulfo Romero sombra
Bajo: Neftali Ozuna tucari
Klarinet: Juan de Dios Ontiveros Molinares
Trompet: Francisco Javier Duarte Velarde
Opnametechnicus, producer: Antonio Zepeda
Opnametechnicus, mengingenieur, masteringingenieur: Alberto Medina
Opnametechnicus: Abraham Eduardo Tapia García
Componist, tekstschrijver: Rubén Méndez
Componist Tekstschrijver: Rubén Méndez
Songtekst en vertaling
Origineel
Traigo una pena clavada, como puñalada en mi pensamiento.
Como carcajada que se hace lamento, como si llorando se rieran de mí.
Es la vida pasada que siento, reprocharme el haber sido así. ¡Oiga!
Mi pecado y mi culpa será, conocer demasiado el dolor.
Y las penas y los desengaños, que por tantos años me ha dado tu amor.
Por si acaso quisiera volver, evitando ese viejo rencor.
Caerá frente a un trago de vino, único camino que me dio tu amor.
¡Oiga!
En mi jardín un jilguero, se murió primero, él lo comprendería.
Se murió la fuente que nunca bebía, una madre selva también se secó.
Y un cariño como ave albureña, sin pensarlo también me dejó.
Mi pecado y mi culpa será, conocer demasiado el dolor.
Y las penas y los desengaños, que por tantos años me ha dado tu amor.
Por si acaso quisiera volver, olvidando este viejo rencor.
Caerá frente a un trago de vino, único camino que me dio tu amor.
Ahí no más. ¡Oiga! Salud, compa.
Nederlandse vertaling
Er zit een verdriet vast, als een steek in mijn gedachten.
Als lachen dat in spijt verandert, alsof ze me huilend uitlachten.
Het is het vorige leven dat ik voel, waarbij ik mezelf verwijt dat ik zo ben geweest. Luisteren!
Mijn zonde en mijn schuld zullen zijn dat ik de pijn te veel ken.
En het verdriet en de teleurstellingen die jouw liefde mij al zoveel jaren heeft bezorgd.
Voor het geval hij terug wilde, om die oude wrok te vermijden.
Het zal vallen voor een slok wijn, het enige pad dat jouw liefde mij gaf.
Luisteren!
In mijn tuin stierf eerst een distelvink, dat zou hij begrijpen.
De fontein die nooit dronk stierf, ook een moederjungle droogde op.
En een liefde als een vogel uit Albureña verliet mij, zonder erover na te denken.
Mijn zonde en mijn schuld zullen zijn dat ik de pijn te veel ken.
En het verdriet en de teleurstellingen die jouw liefde mij al zoveel jaren heeft bezorgd.
Voor het geval ik terug wilde gaan en deze oude wrok zou vergeten.
Het zal vallen voor een slok wijn, het enige pad dat jouw liefde mij gaf.
Niet meer daar. Luisteren! Proost, vriend.