Meer nummers van Blond
Beschrijving
Producent: Blond
Componist: Sandra Nicolle
Componist: Vincent Brion
Componist: Antoine Blond
Tekstschrijver: Sandra Nicolle
Tekstschrijver: Vincent Brion
Tekstschrijver: Antoine Blond
Songtekst en vertaling
Origineel
Te rappelles-tu les premières heures? Les premiers gestes et la douceur?
Te rappelles-tu nos mains fébriles? Là, sous le noir, on se dessine.
Te souviens-tu comme t'avais peur? Peur de l'amour et de la mort.
Y avait des mots, beaucoup de silence. Comme elle est belle, cette renaissance.
À quoi tu penses quand tu parles pas? Un monde se dessine au bout de tes doigts.
Je vis, j'avance. Moi, je joue pas.
Je m'attache à toi. Ferme les yeux et marche.
Va sous le ciel. Je t'attends pour compter les étoiles.
Et si un jour, on en a fait le tour, mon amour, on recommencera.
Te souviens-tu la plage déserte? On marchait des heures vers nulle part.
Te souviens-tu nos rêves en tête? À nous le monde en haut du phare.
Tout ce qui nous heurte, ce qui nous blesse, on l'envoie valser dans les airs.
Nos rires dévalent la grande avenue, à bout de souffle, le cœur perdu.
À quoi tu penses quand tu parles pas? Un monde se dessine au bout de tes doigts.
Je vis, j'avance.
Moi, je joue pas.
Je m'attache à toi.
Ferme les yeux et marche. Va sous le ciel.
Je t'attends pour compter les étoiles.
Et si un jour, on en a fait le tour, mon amour, on recommencera.
Mon amour, on recommencera.
Oh, oh.
Nederlandse vertaling
Herinner jij je de eerste uren nog? De eerste gebaren en zachtheid?
Herinner je je onze koortsige handen nog? Daar, onder het zwart, kunnen we vorm krijgen.
Weet je nog hoe bang je was? Angst voor liefde en dood.
Er waren woorden, veel stilte. Hoe mooi is het, deze wedergeboorte.
Waar denk je aan als je niet praat? Een wereld krijgt vorm binnen handbereik.
Ik leef, ik ga vooruit. Ik speel niet.
Ik ben aan je gehecht. Sluit je ogen en loop.
Ga onder de hemel. Ik wacht tot je de sterren telt.
En als we er op een dag aan toekomen, mijn liefste, zullen we het opnieuw doen.
Herinner je je het verlaten strand nog? We liepen urenlang naar nergens.
Herinner jij je onze dromen in gedachten? De wereld op de top van de vuurtoren is van ons.
Alles wat ons pijn doet, alles wat ons pijn doet, sturen we de lucht in.
Ons gelach galmt buiten adem en met verloren harten door de hoofdstraat.
Waar denk je aan als je niet praat? Een wereld krijgt vorm binnen handbereik.
Ik leef, ik ga vooruit.
Ik speel niet.
Ik ben aan je gehecht.
Sluit je ogen en loop. Ga onder de hemel.
Ik wacht tot je de sterren telt.
En als we er op een dag aan toekomen, mijn liefste, zullen we het opnieuw doen.
Mijn liefste, we gaan opnieuw beginnen.
O, o.