Meer nummers van Phùng Khánh Linh
Beschrijving
Componist Tekstschrijver: Nguyễn Đức Khoa
Componist Tekstschrijver: Hoàng Chí Trung
Studioproducent: nae & de'lay
Songtekst en vertaling
Origineel
Nắng tắt trong phòng, nhắm mắt thấy yên lòng.
Đúng hay sai không tách ra làm hai.
Một cơn đau thoáng qua, chạy từ dọc lưng tới vai gầy.
Kệ bao nhiêu việc cần xong trước sáng mai.
Ngủ từ lúc mới tàn, làm giật mình thức giấc đêm tàn. Ngày cứ thế trôi qua đã mấy năm dần quen.
Vài lần yêu đương ăn liền, dần dần em thấy hơi phiền.
Vậy thôi em xin thu mình về bên trong.
Một thế giới không đàn ông, một thế giới em mơ mộng.
Cùng mình với đôi vai gỡ mặt đất quen quen.
Chờ mình mãi không ngủ ngon, nhìn sang trái không một ai.
Chỉ mình em lẻ loi giữa đêm đông, đắp chăn mong một mình.
Ngủ từ lúc mới tàn, làm giật mình thức giấc đêm tàn.
Ngày cứ thế trôi qua đã mấy năm dần quen.
Vài lần yêu đương ăn liền, dần dần em thấy hơi phiền.
Vậy thôi em xin thu mình về bên trong.
Một thế giới không đàn ông, một thế giới em mơ mộng.
Cùng mình với đôi vai gỡ mặt đất quen quen. Chờ mình mãi không ngủ ngon, nhìn sang trái không một ai.
Chỉ mình em lẻ loi giữa đêm đông, đắp chăn mong một mình.
Một thế giới không đàn ông, một thế giới em mơ mộng. Cùng mình với đôi vai gỡ mặt đất quen quen.
Chờ mình mãi không ngủ ngon, nhìn sang trái không một ai.
Chỉ mình em lẻ loi giữa đêm đông, đắp chăn mong một mình.
Nederlandse vertaling
De zon schijnt in de kamer, ik sluit mijn ogen en voel me opgelucht.
Goed of fout kan niet in tweeën worden gescheiden.
Een vluchtige pijn liep van de rug naar de dunne schouder.
Het maakt niet uit hoeveel werk er vóór morgenochtend moet worden gedaan.
Slapen vanaf het allereerste begin, 's nachts wakker schrikken. Zo gingen de dagen voorbij en na een paar jaar raakte ik er langzamerhand aan gewend.
De paar keren dat ik verliefd werd, voelde ik me langzamerhand een beetje geïrriteerd.
Dus ik trek me maar terug naar binnen.
Een wereld zonder mannen, een wereld waar ik van droom.
Samen met mijn schouders verwijderde ik de vertrouwde grond.
Wachtend tot ik niet goed zou slapen, keek ik naar links en zag niemand.
Ik ben alleen midden in een winternacht, bedekt met een deken, in de hoop alleen te zijn.
Slapen vanaf het allereerste begin, 's nachts wakker schrikken.
Zo gingen de dagen voorbij en na een paar jaar raakte ik er langzamerhand aan gewend.
De paar keren dat ik verliefd werd, voelde ik me langzamerhand een beetje geïrriteerd.
Dus ik trek me maar terug naar binnen.
Een wereld zonder mannen, een wereld waar ik van droom.
Samen met mijn schouders verwijderde ik de vertrouwde grond. Wachtend tot ik niet goed zou slapen, keek ik naar links en zag niemand.
Ik ben alleen midden in een winternacht, bedekt met een deken, in de hoop alleen te zijn.
Een wereld zonder mannen, een wereld waar ik van droom. Samen met mijn schouders verwijderde ik de vertrouwde grond.
Wachtend tot ik niet goed zou slapen, keek ik naar links en zag niemand.
Ik ben alleen midden in een winternacht, bedekt met een deken, in de hoop alleen te zijn.