Meer nummers van Kali
Meer nummers van Flawless
Meer nummers van Paluch
Beschrijving
Componist: Marcin "Kali" Gutowski
Tekstschrijver: Filip "Flvwlxss" Wiśniewski
Songtekst en vertaling
Origineel
Żyć jak fani wywiera presję. Chcę więcej. Spełniam misję, przynoszę refleksję.
Bierzcie i jedzcie. Nie czuję sławy, raczej depresję. Te z bólem koneksje.
Mam pasję, grubą pensję, ale w trasie tęsknię. Piszą chcesz z tym marny hejcie.
I tak od dawna mam dziurawę w serce. Jak mnie zabiłeś to już się nie uda.
Hejtotporny jak premiera fura. Dla szczura niewarty tytuły króla.
Żyję za dwóch, choć bez sobowtóra. Nic po tytułach, bo gra nieludzka. Na szczytach się tułam jak
Jurek Kukuczka. Do domu jeszcze długa trasa.
Może się nie powtórzyć szansa, by być kimś. Jak kilometry lecą lata.
Chciałbym inaczej, ale tylko tak potrafię żyć. Show biznes marna dziwka.
Mam i mnie swym tanim wdziękiem. Już szepta co chce usłyszeć i do kiermany mi wkłada rękę.
Chcę mu dusze zabrać za bezcen, ja wszystko widzę, mam w oczach rentgen.
Hej suko, ja nic nie muszę. Zawsze byłem, będę, jestem.
Mam już dosyć błysków fleszy i tłumów. Łycha, nosy, byle dalej od żywych trupów. Wyszedłem bosy.
Czy wierzyłeś we mnie, gdy nie było boomu? Doszedłem do forsy.
Niewierni mówią mi guru. Popatrz na me oczy zmęczone jak to miasto.
By rano wstać znowu brak mi sił. Tyle na głowie.
Znowu nie mogę zasnąć, a wszystko i tak zamieni się w pył. Chciałbym uciec tam. Tam, gdzie nie muszę nic.
Gdzie nie znajdzie mnie nikt, nawet ja sam.
Chciałbym uciec tam, gdzie znowu będę mógł śnić. Gdzie tylko one i hotel z milionem gwiazd. Już tylko opary, opary.
Niosą mnie opary, opary. Jestem tak blisko celu, a znowu brakuje mi wiary.
Już tylko opary, opary. Niosą mnie opary, opary. Jak stary człowiek i morze płynę na losu meandry.
Moja rozkmina od dłuższego czasu. Kim zrobił mnie rap?
Jestem dziś wzorem dla wielu dzieciaków i dźwigam ten dar. Nie wiem, czy chcę. Nie patrz już na mnie. Element rozrywki.
Chcą być jak ja.
Nie celebryta bez jazdy medialnej, choć bagaż gwiazdy wrzucili na bar. Nigdy nie czwałem białego kurestwa. Nigdy też ziomek nie byłem jak reszta.
Natural siła. Znów lecę na resztach. Kuwas do pełna to moja rezerwa.
Duchowy kompas wskazuje kierunek.
Jestem prawdziwy bez jebania psów, bez fazy na bycie postrachem podwórek. Niosę tam miłość mocą mych słów. Często tak mam lot na oparach.
Mówię o duszy, nie hero w melinie. Wciąż zapamiętam, gdzie jest moja stacja.
Zero sześć siedem przy mojej rodzinie. Znam ciężką pracę za marne grosze.
Lata tak chude, jakby miały gorset. Chcesz coś powiedzieć, to zamknij mordę.
To, gdzie dziś jestem, zawdzięczam sobie. To, co dziś widzisz, to góry wierzchołek.
Zbiegóra samotności, serce skute lodem. Nie wiem sam, czy to kim jestem.
To dar czy kara. Ile sam wytrzymam jeszcze? Znów lecę na oparach.
Popatrz na me oczy zmęczone jak to miasto.
By rano wstać znowu brak mi sił. Tyle na głowie.
Znowu nie mogę zasnąć, a wszystko i tak zamieni się w pył. Chciałbym uciec tam. Tam, gdzie nie muszę nic.
Gdzie nie znajdzie mnie nikt, nawet ja sam.
Chciałbym uciec tam, gdzie znowu będę mógł śnić. Gdzie tylko one i hotel z milionem gwiazd. Już tylko opary, opary.
Niosą mnie opary, opary. Jestem tak blisko celu, a znowu brakuje mi wiary.
Już tylko opary, opary. Niosą mnie opary, opary.
Jak stary człowiek i morze płynę na losu meandry.
Nederlandse vertaling
Leven als fans zet je onder druk. Ik wil meer. Ik vervul een missie, ik breng reflectie.
Neem en eet. Ik voel me niet beroemd, ik voel me depressief. Degenen met pijnlijke verbindingen.
Ik heb passie, een dik salaris, maar ik mis het onderweg zijn. Ze schrijven: als je dit wilt zeggen, ben je een waardeloze hater.
Ik heb sowieso al heel lang een gat in mijn hart. Als je mij vermoordt, zal het niet werken.
Haatbestendig aangezien de première een auto is. De titel van koning niet waard voor een rat.
Ik leef voor twee, zij het zonder dubbelganger. Niets over de titels, want de game is inhumaan. Ik dwaalde rond de toppen
Jurek Kukuczka. Het is nog een lange weg naar huis.
Het kan zijn dat je niet meer de kans krijgt om iemand te zijn. Jaren vliegen voorbij als kilometers.
Ik wou dat het anders was, maar het is de enige manier waarop ik kan leven. Showbusiness ellendige hoer.
Het heeft mij ook met zijn goedkope charme. Hij fluistert al wat hij wil horen en legt zijn hand in mijn kopje.
Ik wil zijn ziel voor bijna niets afnemen, ik kan alles zien, ik heb röntgenzicht in mijn ogen.
Hé trut, ik hoef niets te doen. Dat ben ik altijd geweest, dat zal ik zijn, dat ben ik.
Ik ben de flitsen en de drukte beu. Proost, nee, zolang je maar uit de buurt van de levende doden blijft. Ik ging op blote voeten naar buiten.
Geloofde je in mij toen er geen hausse was? Ik verdiende geld.
Ongelovigen noemen mij goeroe. Kijk naar mijn ogen, zo moe als deze stad.
Ik heb de kracht niet om 's ochtends weer op te staan. Zoveel in mijn gedachten.
Ik kan weer niet slapen en alles zal toch tot stof vergaan. Ik zou daar graag willen ontsnappen. Waar ik niets hoef te doen.
Waar niemand mij zal vinden, zelfs ikzelf niet.
Ik zou graag willen ontsnappen naar een plek waar ik weer kan dromen. Waar alleen zij en een hotel met een miljoen sterren. Alleen dampen, dampen.
Ik word gedragen door dampen, dampen. Ik ben zo dicht bij mijn doel, maar het ontbreekt mij weer aan vertrouwen.
Alleen dampen, dampen. Ik word gedragen door dampen, dampen. Als een oude man en de zee, stroom ik door de meanders van het lot.
Die van mij is al een hele tijd aan de gang. Wie heeft mij door rap gemaakt?
Ik ben tegenwoordig een rolmodel voor veel kinderen en ik draag dit geschenk met me mee. Ik weet niet of ik dat wil. Kijk niet meer naar mij. Entertainment-element.
Ze willen net als ik zijn.
Geen beroemdheid zonder mediaritje, ook al gooiden ze de bagage van de ster op de bar. Ik heb nog nooit een witte hoer gezien. Ik ben nooit zo geweest als de rest, mijn vriend.
Natuurlijke kracht. Ik ben weer bezig met restjes. Voluit is mijn reserve.
Het spirituele kompas geeft richting aan.
Ik ben echt zonder verdomde honden, zonder de fase waarin ik de schrik van yards ben. Ik breng daar liefde met de kracht van mijn woorden. Ik heb vaak het gevoel dat ik op dampen loop.
Ik heb het over de ziel, niet over de held in de studeerkamer. Ik zal me nog herinneren waar mijn station is.
Nul zes zeven voor mijn familie. Ik ken hard werken voor een schijntje.
Jaren zo mager alsof ze een korset hadden. Als je iets wilt zeggen, houd dan je mond.
Waar ik nu sta, heb ik aan mezelf te danken. Wat je vandaag ziet is de bergtop.
Een berg van eenzaamheid, een hart bevroren in ijs. Ik weet niet of dat is wie ik ben.
Is het een geschenk of een straf? Hoe lang kan ik nog alleen overleven? Ik loop weer op dampen.
Kijk naar mijn ogen, zo moe als deze stad.
Ik heb de kracht niet om 's ochtends weer op te staan. Zoveel in mijn gedachten.
Ik kan weer niet slapen en alles zal toch tot stof vergaan. Ik zou daar graag willen ontsnappen. Waar ik niets hoef te doen.
Waar niemand mij zal vinden, zelfs ikzelf niet.
Ik zou graag willen ontsnappen naar een plek waar ik weer kan dromen. Waar alleen zij en een hotel met een miljoen sterren. Alleen dampen, dampen.
Ik word gedragen door dampen, dampen. Ik ben zo dicht bij mijn doel, maar het ontbreekt mij weer aan vertrouwen.
Alleen dampen, dampen. Ik word gedragen door dampen, dampen.
Als een oude man en de zee, stroom ik door de meanders van het lot.