Meer nummers van Shama24k
Meer nummers van Plant
Beschrijving
Producent: Mike Defunto
Producent: Sterza
Componist: Michele Poli
Componist: Lorenzo Puccioni
Tekstschrijver: Gabriele Romanelli
Tekstschrijver: Francesco Emanuele Clemente
Songtekst en vertaling
Origineel
Baby, ricordo come fosse ieri le botte sopra i cellulari nascosto dai carabinieri.
Volevo dare un taglio ai miei pensieri, però ho ottenuto l'effetto contrario.
Adesso che ho solo aumentato i problemi credo che avesse ragione mio padre.
Eri un criminale, almeno secondo i giornali, ero in prima pagina sopra il giornale.
Chiesero nel mio paese chi fossi e risposero: "Un tipo da non frequentare".
Mamma se n'andò di casa, neanche potevo cercarla perché non potevo uscire di casa. Ho sempre vissuto la merda più pesa.
Cercano della droga, ma me la sono già fatta. Metto su la mia camicia e mi impicco con la cravatta.
So che la merda succede, ma mi chiedo quando passa.
La sto baciando da rockstar, la lingua passa una pasta. Ho la morte ad un palmo dal mio culo del cazzo.
Credo che sia in ritardo, doveva essere arrivata. Un cielo grigio spaventa le mie certezze di carta.
Chiedo solo di morire tra le braccia di mamma.
Siamo sotto lo stesso cielo grigio e anche stanotte resto appeso a un filo.
Sento i mostri dentro al petto, non respiro.
Non trovo più un motivo per fingere un sorriso, perché tanto qua è lo stesso cielo grigio. Ho provato di tutto per sentirmi vivo.
Avevo i mostri sotto al letto da bambino.
Non trovo più un motivo per fingere un sorriso. Spiange. Ricordo quei mesi, quanti soldi spesi.
La droga non mi si scollava di dosso.
Due gemelli siamesi, mentivamo sempre al posto di blocco, anche dopo una serata crazy.
C'era la neve da Capodanno a Ferragosto, vedevo gli alieni.
Vedevo i miei amici più grandi, forse gli anticorpi con i soldi sporchi. Altri amici, forse, tutti i giorni fino a diventare zombie.
In giro con le tasche piene di sassi, come giovanotti.
Certi giorni gli occhi rossi, certe notti le pupille enormi. Se fossi nato scemo sarei più felice.
Mi alzo triste tutti i giorni e vomito la bile, ma io non ci provo più a ritornare su.
Ho toccato il fondo più di un sub.
Siamo sotto lo stesso cielo grigio e anche stanotte resto appeso a un filo.
Sento i mostri dentro al petto, non respiro.
Non trovo più un motivo per fingere un sorriso, perché tanto qua è lo stesso cielo grigio. Ho provato di tutto per sentirmi vivo.
Avevo i mostri sotto al letto da bambino. Non trovo più un motivo per fingere un sorriso.
Nederlandse vertaling
Schatje, ik herinner me alsof het gisteren de mishandelingen op de mobiele telefoons waren die verborgen waren door de politie.
Ik wilde een einde maken aan mijn gedachten, maar ik kreeg het tegenovergestelde effect.
Nu ik de problemen alleen maar groter heb gemaakt, denk ik dat mijn vader gelijk had.
Je was een crimineel, althans volgens de kranten, ik stond op de voorpagina boven de krant.
Ze vroegen in mijn stad wie ik was en ze antwoordden: "Een man om niet mee om te gaan."
Mijn moeder ging het huis uit, ik kon haar niet eens zoeken omdat ik het huis niet uit kon. Ik heb altijd de ergste dingen meegemaakt.
Ze zoeken naar drugs, maar ik heb het al gedaan. Ik trek mijn shirt aan en hang mezelf op met mijn das.
Ik weet dat er iets gebeurt, maar ik vraag me af wanneer het voorbij is.
Ik kus haar als een rockster, mijn tong passeert een pasta. Ik heb de dood op een centimeter afstand van mijn verdomde kont.
Ik denk dat ze te laat is, ze had moeten arriveren. Een grijze lucht beangstigt mijn papieren zekerheden.
Ik vraag alleen om te sterven in moeders armen.
We bevinden ons onder dezelfde grijze lucht en ook vanavond hang ik aan een draadje.
Ik voel de monsters in mijn borst, ik kan niet ademen.
Ik vind geen reden meer om een glimlach te faken, want het is hier sowieso dezelfde grijze lucht. Ik heb alles geprobeerd om me levend te voelen.
Als kind had ik monsters onder mijn bed.
Ik vind geen reden meer om een glimlach te faken. Hij huilt. Ik herinner me die maanden, hoeveel geld ik uitgaf.
De medicijnen zijn niet van mij afgekomen.
Siamese tweeling, we logen altijd bij de controlepost, zelfs na een gekke avond.
Er lag sneeuw van oudejaarsavond tot 15 augustus, ik zag buitenaardse wezens.
Ik zag mijn oudere vrienden, misschien de antilichamen met het vuile geld. Andere vrienden misschien elke dag totdat ze zombies worden.
Rondlopen met zakken vol stenen, als jonge mannen.
Sommige dagen de rode ogen, sommige nachten de enorme pupillen. Als ik dom geboren was, zou ik gelukkiger zijn.
Ik word elke dag verdrietig wakker en braak gal uit, maar ik probeer nooit meer terug naar boven te gaan.
Ik heb meer een dieptepunt bereikt dan een duiker.
We bevinden ons onder dezelfde grijze lucht en ook vanavond hang ik aan een draadje.
Ik voel de monsters in mijn borst, ik kan niet ademen.
Ik vind geen reden meer om een glimlach te faken, want het is hier sowieso dezelfde grijze lucht. Ik heb alles geprobeerd om me levend te voelen.
Als kind had ik monsters onder mijn bed. Ik vind geen reden meer om een glimlach te faken.