Meer nummers van Plant
Meer nummers van bnkr44
Beschrijving
Het geroezemoes van de metropool, plastic glimlachen en acteurs die gewend zijn een masker op te houden - rondom een luidruchtig feest, maar van binnen leeg. Angsten fluisteren ‘bla-bla-bla’ recht in je oor, onrust trekt je aan de leiband als een hond. Het lijkt alsof de toekomst een horrorfilm is zonder eindtitels, waarin je het licht moet zoeken in je eigen black-out.
Het schommelt hier als een lift zonder knoppen: omhoog, omlaag, do-do-do-down - en weer opnieuw. Golven van gevoelens breken op de huid en laten natte sporen achter op de sproeten. Zo leeft deze muziek - kwetsbaar, nerveus, eerlijk. Als een bekentenis dat het makkelijker is om iemand anders te zijn dan jezelf, maar toch blijf je je vasthouden aan dit wankele ritme, alsof het het licht zelf is.
Songtekst en vertaling
Origineel
Più sono qualcuno più mi sento nessuno. Più divento grande più ho paura del buio.
Esco fuori di casa con il cane e con l'ansia.
Vivo dentro un fragile castello di sabbia.
Ora la mia vita sembra una festa in maschera piena di bravi attori e di sorrisi di plastica. Da quando sto a Milano non ho più veri amici.
Sono così solo che mi sfogo con Siri. Vivo ancora dentro un up and down.
Il futuro sembra un film d'orrore.
Troverò la luce nel blackout, anche se ogni volta che mi sveglio. . . Piango perché vorrei essere chiunque ma non me.
Le mie pare fanno bla, bla, bla, bla, bla. Se le lascio andare tutto cambierà.
Piango perché vorrei stare con chiunque tranne me.
Sono ancora in up and down, down, down, down, down. Se mi lascio andare tutto cambierà.
Onde formate da piccolissime gocce scivolano sul tuo viso e sfioran lentiggini rosse. Con la bocca fai le bolle, io sono in mezzo ai forse.
Sto chiedendo al cielo però nessuno risponde.
Sono vuoto e distante, con un bisogno di attenzione, d'amore, troppo se mi vuoi bene piango.
Ho paura di buttare al cesso questi anni che volano, oppure di restare fermo mentre gli altri migliorano.
Ho paura di ricordarmi solo i momenti peggiori, di scordarmi chi sono, di commettere errori, ah.
Siamo i veri nemici di noi stessi, tu non lo diresti.
Vivo ancora dentro un up and down. Il futuro sembra un film d'orrore.
Troverò la luce nel blackout, anche se ogni volta che mi sveglio. . . Piango perché vorrei essere chiunque ma non me.
Le mie pare fanno bla, bla, bla, bla, bla. Se le lascio andare tutto cambierà.
Piango perché vorrei stare con chiunque tranne me.
Sono ancora in up and down, down, down, down, down. Se mi lascio andare tutto cambierà.
Sono in up and down, down, down, down, down. Sono in up and down, down, down, down, down.
Sono in up and down, down, down, down, down. Sono in up and down.
Piango perché vorrei essere chiunque ma non me. Le mie pare fanno bla, bla, bla, bla, bla.
Se le lascio andare tutto cambierà.
Piango perché vorrei stare con chiunque tranne me.
Sono ancora in up and down, down, down, down, down. Se mi lascio andare tutto cambierà.
Sono in up and down, down, down, down, down.
Sono in up and down, down, down, down, down. Sono in up and down, down, down, down, down. Sono in up and down.
Nederlandse vertaling
Hoe meer ik iemand ben, hoe meer ik me als niemand voel. Hoe ouder ik word, hoe banger ik ben in het donker.
I leave the house with the dog and with anxiety.
I live inside a fragile sand castle.
Nu lijkt mijn leven een gemaskerd feest vol goede acteurs en plastic glimlachen. Sinds ik in Milaan ben, heb ik geen echte vrienden meer.
I'm so lonely that I vent to Siri. Ik leef nog steeds in een up en down.
The future looks like a horror movie.
Ik zal het licht in de verduistering vinden, maar elke keer als ik wakker word. . . I cry because I would like to be anyone but me.
Mine seems to go blah, blah, blah, blah, blah. Als ik ze loslaat, zal alles veranderen.
Ik huil omdat ik bij iedereen wil zijn behalve bij mij.
Ik ben nog steeds op en neer, omlaag, omlaag, omlaag, omlaag. Als ik mezelf laat gaan, zal alles veranderen.
Golven gevormd door hele kleine druppels glijden over je gezicht en raken rode sproeten. Blaas bellen met je mond, ik zit midden in misschien.
Ik vraag het aan de hemel, maar niemand antwoordt.
Ik ben leeg en afstandelijk, met behoefte aan aandacht, aan liefde, als je te veel van mij houdt, huil ik.
Ik ben bang om de voorbijvliegende jaren op het toilet te gooien, of om stil te blijven staan terwijl anderen beter worden.
Ik ben bang om alleen de slechtste momenten te herinneren, om te vergeten wie ik ben, om fouten te maken, ah.
Wij zijn onze eigen vijanden, dat zou je niet zeggen.
I still live inside an up and down. The future looks like a horror movie.
Ik zal het licht in de verduistering vinden, maar elke keer als ik wakker word. . . Ik huil omdat ik iedereen anders zou willen zijn dan mezelf.
De mijne lijkt bla, bla, bla, bla, bla te gaan. Als ik ze loslaat, zal alles veranderen.
Ik huil omdat ik bij iedereen wil zijn behalve bij mij.
I'm still up and down, down, down, down, down. If I let myself go everything will change.
Ik ben op en neer, beneden, beneden, beneden, beneden. I'm up and down, down, down, down, down.
Ik ben op en neer, beneden, beneden, beneden, beneden. Ik ben op en neer.
Ik huil omdat ik iedereen anders zou willen zijn dan mezelf. De mijne lijkt bla, bla, bla, bla, bla te gaan.
If I let them go everything will change.
Ik huil omdat ik bij iedereen wil zijn behalve bij mij.
Ik ben nog steeds op en neer, omlaag, omlaag, omlaag, omlaag. Als ik mezelf laat gaan, zal alles veranderen.
I'm up and down, down, down, down, down.
I'm up and down, down, down, down, down. Ik ben op en neer, beneden, beneden, beneden, beneden. Ik ben op en neer.