Meer nummers van BENNETT
Beschrijving
Producent: BENNETT
Ingenieur, mixer: Bennett Bertram
Toetsenborden, Programmering: Bennett Bertram
Ingenieur, mixer, producent: Dominik Felsmann
Toetsenborden, Programmering: Dominik Felsmann
Meester: Lex Barkey
Componist, tekstschrijver: Bennett Bertram
Songtekst en vertaling
Origineel
Es wäre schön, wenn die Welt nicht so wäre, wie sie nun einmal ist.
Es wäre schön, wenn man die Augen zumachen und sich etwas ganz stark wünschen könnte, sodass es in Erfüllung geht.
Doch die Wahrheit ist: Das Leben ist einfach nicht so. Das Leben ist anders.
Seelenficker. Seelenficker.
Ich habe mir immer gedacht, wenn ich Drogen nehme, dann können sie ruhig meinen
Körper ficken. Dann sollen sie mit mir machen, was sie wollen. Doch in den
Momenten, wenn die Drogen aufhören zu wirken, merke ich, dass die Leute auch meine Seele fi-- Das tut weh.
Dann gibt es nur die Drogen und mich.
Und die Drogen nehmen mich an der Hand und führen mich fort vom Schmerz.
Ich kann meine Augen zumachen und versuchen, ganz weit weg zu sein bei meiner Droge. So ist das Anschaffen am erträglichsten.
Nichts zu fühlen, was draußen los ist.
Einfach nur mit der Droge tanzen und irgendwann wieder was nehmen. Egal, wie sehr ich mich anstrenge, ich schaffe es nicht, meine
Gedanken auch nur für einen Augenblick in eine einzige Richtung zu lenken.
Als wäre mein Gehirn ein Prisma und meine Gedanken zerstrahlen in alle Farben des
Regenbogens.
Nur nicht so schön.
Nederlandse vertaling
Het zou mooi zijn als de wereld niet was zoals hij is.
Het zou fijn zijn als je je ogen zou kunnen sluiten en iets heel hards zou wensen, zodat het werkelijkheid zou worden.
Maar de waarheid is: zo is het leven gewoon niet. Het leven is anders.
Zielenneuker. Zielenneuker.
Ik dacht altijd dat als ik drugs gebruikte, zij het ook konden doen
Verdomde lichamen. Dan kunnen ze met mij doen wat ze willen. Maar in de
Op momenten dat de medicijnen niet meer werken, merk ik dat mensen ook... Dat doet pijn.
Dan zijn er alleen nog de medicijnen en ik.
En de medicijnen nemen me bij de hand en leiden me weg van de pijn.
Ik kan mijn ogen sluiten en proberen ver weg te zijn van mijn medicijn. Dit maakt de aanschaf ervan het meest draaglijk.
Ik voel niets van wat er buiten gebeurt.
Dans gewoon met het medicijn en neem op een gegeven moment weer iets. Hoe hard ik het ook probeer, het lukt me niet
Om gedachten in één richting te sturen, zelfs voor een moment.
Alsof mijn brein een prisma was en mijn gedachten in alle kleuren uiteenspatten
regenboog.
Gewoon niet zo leuk.