Meer nummers van Venerus
Meer nummers van Gemitaiz
Beschrijving
Zanger, Producent: Venerus
Zanger: Gemitaiz
Producent, componist: Filippo Cimattti
Componist: Andrea Venerus
Auteur van de tekst: Davide De Luca
Auteur van de tekst: Andrea Cleopatria
Songtekst en vertaling
Origineel
Io vorrei soltanto uscire da qui.
Tra tutte 'ste voci non riesco a dormire.
Forse pioverà, forse sono io o forse è soltanto un altro giorno triste.
Oggi è un giorno triste, baby. Sì, tra i problemi faccio zig zag, ah, ah.
Sogno i poteri come gli X-Men, ah. Non piangere, ti cola il Rimmel. No, no.
Più vado avanti in questa vita, stella più mi perdo. Non riesco più a capire bene l'universo, ah.
Proietto i miei errori se mi guardo il best of, nah, a tornare da te faccio presto, ma. . .
Le parole mi sembrano stupide, sono troppe le volte che guardo le nuvole.
Non lo so se stare male è l'abitudine, non ho colpe, tutto mi sembra -inutile.
Però forse- -È solo un altro giorno triste, triste, triste che non finisce mai.
Sembra di non sentire più niente, niente, niente.
Ho fatto a botte col mio cuore, indovina chi ha vinto.
Ora mi trovo faccia a terra a un angolo del ring.
Non posso fare un'altra notte solo in questo letto, perché appena chiudo gli occhi ricomincia il trip.
Non so se voglio essere fatto, mi può fare male. Metto la testa tra le mani, è una sega mentale.
Devo stare attento a pensare troppo al mio futuro.
Con le dita una pistola, poi sparo nel muro.
Le parole mi sembrano stupide, sono troppe le volte che guardo le nuvole.
Non lo so se stare male è l'abitudine, non ho colpe, tutto mi sembra inutile.
Però forse è solo un altro giorno triste, triste, triste che non finisce mai.
Sembra di non sentire più niente, niente, niente.
Io vorrei soltanto uscire da qui.
Tra tutte 'ste voci non riesco a dormire.
Forse pioverà, forse sono io o forse è soltanto un altro giorno triste.
Nederlandse vertaling
Ik wil hier gewoon weg.
Tussen al deze stemmen kan ik niet slapen.
Misschien gaat het regenen, misschien ligt het aan mij, of misschien is het gewoon weer een trieste dag.
Vandaag is een trieste dag, schat. Ja, ik zigzag door de problemen, ah, ah.
Ik droom van krachten zoals de X-Men, ha. Niet huilen, je Rimmel rent. Negende.
Hoe verder ik ga in dit leven, hoe meer ik mezelf verlies. Ik kan het universum niet meer goed begrijpen, ah.
Ik projecteer mijn fouten als ik naar het beste kijk, nee, ik kom zo snel mogelijk bij je terug, maar. . .
De woorden lijken mij stom, ik kijk te vaak naar de wolken.
Ik weet niet of je slecht voelen een gewoonte is, het is niet mijn schuld, alles lijkt mij nutteloos.
Maar misschien... -Het is gewoon weer een droevige, droevige, droevige dag die nooit eindigt.
Het lijkt alsof ik niets meer, niets, niets meer voel.
Ik vocht met mijn hart, raad eens wie er gewonnen heeft.
Nu sta ik met mijn gezicht naar beneden in de hoek van de ring.
Ik kan niet nog een nacht alleen in dit bed doorbrengen, want zodra ik mijn ogen sluit begint de reis opnieuw.
Ik weet niet of ik high wil worden, het kan pijn doen. Ik leg mijn hoofd in mijn handen, het is een mentale ruk.
Ik moet oppassen dat ik niet te veel aan mijn toekomst denk.
Met mijn vingers een pistool, dan schiet ik tegen de muur.
De woorden lijken mij stom, ik kijk te vaak naar de wolken.
Ik weet niet of je slecht voelen een gewoonte is, het is niet mijn schuld, alles lijkt mij nutteloos.
Maar misschien is het gewoon weer een droevige, droevige, droevige dag die nooit eindigt.
Het lijkt alsof ik niets meer, niets, niets meer voel.
Ik wil hier gewoon weg.
Tussen al deze stemmen kan ik niet slapen.
Misschien gaat het regenen, misschien ligt het aan mij, of misschien is het gewoon weer een trieste dag.