Meer nummers van Claudio Capéo
Beschrijving
Producent: Gillus
Producent: Mendelevitsj
Componist: Petrol Brut.
Songtekst en vertaling
Origineel
J'ai vu un carton posé là, un peu à plat sur le bitume
Quelqu'un m'a dit que c'était un matelas quand l'heure tire sur le nocturne
J'ai vu des hommes qui se battaient et puis d'autres qui se taisaient
Moi j'sais plus faire la différence entre la guerre et le silence
J'ai vu des immeubles qui poussaient et des arbres qui tombaient
Et puis des vieux qui me disaient
Que ça devient dur en été
J'ai vu des regards vides devant des tentes déchirées
Et puis des oiseaux ivres face au calme des cyprès
Et j'ai vu ta gueule d'ange qui me disait papa on fait comment?
On fait comme si de rien, regarde les yeux de maman
Ce sont deux pinceaux à rendre la vie bien plus belle
Allez prends donc deux, trois couleurs et viens on fait une aquarelle
Y'a un soleil qui est un peu gris, viens on lui redonne son jaune d'antan
C'est pas des bombes là, regarde ce sont des cerfs-volants
Car du bout de ta mine, tu peux tout refaire
Rembobiner le film, rallumer la lumière
Sperenza, sperenza
Toi tu te lèveras au milieu de ces fous
C'est pas une poésie que d'y croire jusqu'au bout
Sperenza, sperenza
Toi tu te lèveras, et puis même à genou
On peut crier l'espoir, une larme sur la joue
J'ai vu trop de femmes dans une justice retardataire
À qui on dit qu'un murmure c'est déjà bien mieux que se taire
J'ai vu des phrases tordues ponctuées de fous rires
Et puis des lèvres mordues pour éviter de tout dire
Et j'ai vu trop de crabes qui se logent dans des seins
Dans les corps des nôtres pour en raccourcir le destin
Et j'ai vu trop de drames mais je les cache à tes grands yeux
Si tu vois que tout crame, qui croira au merveilleux?
Toi tu prendras le moche que trop souvent on souligne
Et t'en feras une peinture qui fera honneur au sublime
Au beau, au rare, au simple, à la bravoure
Aux faiblesses, au digne, à l'amour
Y'a un soleil qui est un peu gris, viens on lui redonne son jaune d'antan
C'est pas des bombes là, regarde ce sont des cerfs-volants
Car du bout de ta mine, tu peux tout refaire
Rembobiner le film, rallumer la lumière
Sperenza, sperenza
Toi tu te lèveras au milieu de ces fous
C'est pas une poésie que d'y croire jusqu'au bout
Sperenza, sperenza
Toi tu te lèveras, et puis même à genou
On peut crier l'espoir, une larme sur la joue
Et si mes yeux de grands ne voient que feu et cendres
De ton regard d'ange, tu vas tout m'apprendre
Je ne suis qu'un père, je ne suis qu'un fou
Au final c'est toi qui m'apprendras tout
Et si mes yeux de grands ne voient que feu et cendres
De ton regard d'ange, tu vas tout m'apprendre
L'amour, la courage, tout ça
Tu me diras papa, Sperenza
Nederlandse vertaling
Ik zag daar een kartonnen doos liggen, een beetje plat op het asfalt
Iemand vertelde me dat het een matras was als de klok nacht werd
Ik zag mannen die vochten en daarna anderen die stil waren
Ik ken het verschil niet meer tussen oorlog en stilte
Ik zag gebouwen groeien en bomen vallen
En dan oude mensen die het mij vertelden
In de zomer wordt het lastig
Ik zag lege blikken voor gescheurde tenten
En dan dronken vogels met uitzicht op de rust van de cipressen
En ik zag je engelengezicht tegen me zeggen: papa, hoe doen we dat?
We doen alsof we niets zijn, kijk naar moeders ogen
Dit zijn twee penselen die het leven veel mooier maken
Kom op, neem twee of drie kleuren en kom op, laten we een aquarel maken
Er is een zon die een beetje grijs is, kom en geef hem zijn vroegere geel terug
Dat zijn geen bommen, kijk, het zijn vliegers
Want met het puntje van je gezicht kun je alles weer
Spoel de film terug, doe het licht weer aan
Sperenza, sperenza
Jij zult midden tussen deze dwazen opstaan
Het is geen poëzie om er tot het einde in te geloven
Sperenza, sperenza
Je zult opstaan en dan zelfs knielen
We kunnen hoop roepen, een traan op de wang
Ik heb te veel vrouwen in uitgestelde gerechtigheid gezien
Wie wordt er verteld dat fluisteren al veel beter is dan zwijgen?
Ik zag verdraaide zinnen, onderbroken door lachbuien
En dan op de lippen gebeten om niet alles te zeggen
En ik heb te veel krabben gezien die zich in de borsten nestelen
In de lichamen van ons om hun lot te verkorten
En ik heb te veel drama's gezien, maar ik verberg ze voor je grote ogen
Als je ziet dat alles in brand staat, wie zal dan in het wonderbaarlijke geloven?
Je zult het lelijke nemen dat we maar al te vaak benadrukken
En je maakt een schilderij dat het sublieme eert
Aan het mooie, aan het zeldzame, aan het eenvoudige, aan moed
Op zwakheden, op degenen die het waard zijn, op liefde
Er is een zon die een beetje grijs is, kom en geef hem zijn vroegere geel terug
Dat zijn geen bommen, kijk, het zijn vliegers
Want met het puntje van je gezicht kun je alles weer
Spoel de film terug, doe het licht weer aan
Sperenza, sperenza
Jij zult midden tussen deze dwazen opstaan
Het is geen poëzie om er tot het einde in te geloven
Sperenza, sperenza
Je zult opstaan en dan zelfs knielen
We kunnen hoop roepen, een traan op de wang
En als mijn volwassen ogen alleen maar vuur en as zien
Met jouw engelachtige blik zul je mij alles leren
Ik ben maar een vader, ik ben gewoon een dwaas
Uiteindelijk ben jij het die mij alles zal leren
En als mijn volwassen ogen alleen maar vuur en as zien
Met jouw engelachtige blik zul je mij alles leren
Liefde, moed, dat alles
Vertel het me maar, papa, Sperenza