Meer nummers van DJ Element
![Grzechy (Freestyle) [feat. DJ Element]](https://i.scdn.co/image/ab67616d00004851ad42820fae20af33e25e8e8d)
Meer nummers van Nullizmatyk
-
Rap To Sztuka MC Baggy, Nullizmatyk, Cira, Markowy, bartek koko, Ryfa Ri, Sensi, Mada, Wojtas WLB, Decó, Kazy, Pastoro, Łasuch, Chwiejsky, DJ HWC
Meer nummers van O.S.T.R.
Beschrijving
Woorden: O.S.T.R., Nullizmatisch; Album: Nieuw begin; Producent: DJ Element; Saxofoon/Fluit: Mateusz Leśniczy; Trompet: Paweł Gulisz; Basgitaar: Tomasz Fam; Krassen/Sneden: DJ Element; Mix/Master: DJ Hem; REGISSEUR: Daniil Yurzhina, Mukhtar Gasanovskiy; Montage: Daniël Yurzhina; Lichtman: Karol Ras;
Songtekst en vertaling
Origineel
A gdyby tak przywrócić młodość, młodość byłaby dziś starą szkołą.
Nie myl sufitu z podłogą.
A gdyby tak przywrócić wiarę, co jest dzisiaj tym filarem, wcale nie spotkamy się w finale.
A gdyby tak przywrócić hip hop do pionu, bo dobra z klonów jakoś nie trzyma poziomu.
Spragnieni rapu w swej wierze, ziomuś, w tej erze czempionów niezastąpieni szermierze mikrofonu.
A gdyby tak przywrócić młodość, młodość byłaby dziś starą szkołą. Nie myl sufitu z podłogą.
A gdyby tak przywrócić wiarę, co jest dzisiaj tym filarem, wcale nie spotkamy się w finale.
A gdyby tak przywrócić hip hop do pionu, bo dobra z klonów jakoś nie trzyma poziomu.
Spragnieni rapu w swej wierze, ziomuś, w tej erze czempionów -niezastąpieni szermierze mikrofonu.
-Null bracie, przepraszam, bo się miałem dograć wcześniej, ale spragniony wrażeń znów zaginąłem na mieście.
Nigdy nie będę mędrcem. Korci mnie ewidentnie popić na rozrabiać, narobić se w ewidencję.
Prośby bym się zmienił. Nie myl playback.
Kiedy play dead, żebym mieć se to fufu na wszystko, co niepotrzebne. Nie to, że chcę taki być, mimo to jestem.
Niech luj nie podbijam. Zapytać się jeszcze. Muszę spełnić wszystkie z moich pragnień.
Nie zdam żadnej roli, choć cioli robię jak pancake.
Kaseta za kasete prosto z podziemia. Barter. Skąd wielu zobaczy jeszcze we mnie oligarchę?
Sumiennie, dokładnie do celu jak po chmielu. Mam humor w promieniu dwu kilo.
Wszystko płynie po mojemu stilu. Wredny niczym pies mój po wizycie w ZUS-ie.
Nie stać mnie na starość, lecz na browar pod ratuszem.
A gdyby tak przywrócić młodość, młodość byłaby dziś starą szkołą.
Nie myl sufitu z podłogą.
A gdyby tak przywrócić wiarę, co jest dzisiaj tym filarem, wcale nie spotkamy się w finale.
A gdyby tak przywrócić hip hop do pionu, bo dobra z klonów jakoś nie trzyma poziomu.
Spragnieni rapu w swej wierze, ziomuś, w tej erze czempionów niezastąpieni szermierze mikrofonu.
Potrzebują żagle wiatru. Dziś muzyka sztuczny fast food. Dawno wypadł mi z nim na stół.
W tekstach mentalne gimnazjum. Już zostało nas tu kilkunastu. Szósty zmysł kontrastu.
Kontra dla fajansu, podrabiańców.
Wciąż dajemy rap tu miastu bez podjazdu flow Komanczów na wymarciu dla wybrańców.
Nie karykatur, co gubią kroki w tańcu dla poklasków, blasku reflektorów, lamzu rozpruwają zasad łańcuch. Wysiadłem z pociągu fałszu.
Wolę z dziećmi iść do parku.
Chłopiec był rockandrollowcem, dziś rockandrollowiec ojcem. Nie chcę zostać w kropce sam jak palec. Koniec z końcem.
Spragniony promieni rodzina mym najjaśniejszym słońcem.
Lepiej pójść to to docenić, niż pozostać wywrotowcem.
Choć jak zwykle łaknę czasu, którego braku naliczenie policzę zachu. Często tak klęczę po nocach, gram kolejną partię szachów.
Tego, czego pragnę, brachu, wiedziałem już wcześniej niż na cztery bory rapu.
Za dnia tatuś, nocą Nosferatu. Pragnę rapów jak ćma światła.
Moja mantra bez presji i madła. Abecze z polskiego abecadła.
Chcieli wrzucić nas do szamba, dojechać jak łaskomarka. Dziś to nieśmiertelna marka. Żywu nie odbierze stajla.
A gdyby tak przywrócić młodość, młodość byłaby dziś starą szkołą.
Nie myl sufitu z podłogą.
A gdyby tak przywrócić wiarę, co jest dzisiaj tym filarem, wcale nie spotkamy się w finale.
A gdyby tak przywrócić hip hop do pionu, bo dobra z klonów jakoś nie trzyma poziomu.
Spragnieni rapu w swej wierze, ziomuś, w tej erze czempionów niezastąpieni szermierze mikrofonu.
Niszczę konwencje i stereotypy. Z muzyką zżyty od pierwszej płyty.
Pamiętasz stare czasy jak hip hop był hip hopem? Mordo, zabieram cię tam z powrotem.
Nie możemy zawieść.
Jak mam wybór, to nie szukam drogi. W najłatwiejszy wyjścia.
-Pelo Graf wraca do starych zasad. -Kolejny raz puszczamy rap w obieg.
Wciąż niezależny. Wierzę w siebie i w karmę. Nigdy dosyć.
Kolejny etap. Przemierzam bezkres rapem.
Nederlandse vertaling
En als de jeugd hersteld zou kunnen worden, zou de jeugd van vandaag ouderwets zijn.
Verwar het plafond niet met de vloer.
En als we het geloof zouden herstellen, wat vandaag de dag de pijler is, zullen we elkaar niet ontmoeten in de finale.
Wat als we hiphop terug naar het verticale niveau zouden kunnen brengen, omdat de goede dingen van klonen op de een of andere manier niet bijblijven.
Dorstig naar rap in hun geloof, kerel, in dit tijdperk van kampioenen, onvervangbare zwaardvechters van de microfoon.
En als de jeugd hersteld zou kunnen worden, zou de jeugd van vandaag ouderwets zijn. Verwar het plafond niet met de vloer.
En als we het geloof zouden herstellen, wat vandaag de dag de pijler is, zullen we elkaar niet ontmoeten in de finale.
Wat als we hiphop terug naar het verticale niveau zouden kunnen brengen, omdat de goede dingen van klonen op de een of andere manier niet bijblijven.
Dorstig naar rap in hun geloof, kerel, in dit tijdperk van kampioenen - onvervangbare zwaardvechters van de microfoon.
-Null broer, het spijt me, ik had eerder moeten inhalen, maar ik had honger naar opwinding en raakte opnieuw verdwaald in de stad.
Ik zal nooit een wijs man zijn. Ik ben duidelijk in de verleiding om te drinken en problemen te veroorzaken en de platen te verpesten.
Ik zou smeken om te veranderen. Verwar afspelen niet.
Wanneer ik dood speel, zodat ik voor alles wat onnodig is, moet fufu. Het is niet dat ik zo wil zijn, maar ik ben het toch.
Verhef alstublieft uw stem niet. Vraag het opnieuw. Ik moet al mijn verlangens vervullen.
Ik kan geen enkele rol overnemen, ook al maak ik het als een pannenkoek.
Cassette na cassette rechtstreeks uit de metro. Ruilhandel. Waarom zullen veel mensen mij nog steeds als een oligarch zien?
Gewetensvol, precies naar het doel als een gek. Binnen twee kilo ben ik in een stemming.
Alles stroomt mijn kant op. Zo gemeen als mijn hond na een bezoek aan ZUS.
Ik kan het me niet veroorloven om op oudere leeftijd te leven, maar ik kan me wel een brouwerij in de buurt van het gemeentehuis veroorloven.
En als de jeugd hersteld zou kunnen worden, zou de jeugd van vandaag ouderwets zijn.
Verwar het plafond niet met de vloer.
En als we het geloof zouden herstellen, wat vandaag de dag de pijler is, zullen we elkaar niet ontmoeten in de finale.
Wat als we hiphop terug naar het verticale niveau zouden kunnen brengen, omdat de goede dingen van klonen op de een of andere manier niet bijblijven.
Dorstig naar rap in hun geloof, kerel, in dit tijdperk van kampioenen, onvervangbare zwaardvechters van de microfoon.
Ze hebben windzeilen nodig. Tegenwoordig kunstmatige fastfoodmuziek. Het staat al heel lang op mijn tafel.
In de teksten een mentale middelbare school. Er zijn hier al een tiental van ons overgebleven. Het zesde gevoel van contrast.
Een tegenwicht tegen faience en vervalsingen.
We geven hier nog steeds rap aandacht aan een stad zonder oprit, de Comanche is met uitsterven bedreigd voor de uitverkorenen.
Geen karikaturen die tijdens de dans hun pas verliezen vanwege het applaus, het schijnsel van spotlights en lamzu, die de keten van regels overtreden. Ik stapte uit de trein van leugens.
Het liefst ga ik met mijn kinderen naar het park.
De jongen was een rock-'n-roller, nu is hij de vader van een rock-'n-roller. Ik wil niet in de steek gelaten worden. Einde tot eind.
Mijn familie, dorstig naar stralen, is mijn helderste zon.
Het is beter om het te gaan waarderen dan subversief te blijven.
Hoewel ik, zoals gewoonlijk, hongerig ben naar tijd, waarvan ik het gebrek op tijd zal tellen. Vaak kniel ik 's nachts zo, terwijl ik nog een spelletje schaak speel.
Wat ik wil, broer, wist ik al vóór de vier windstreken van rap.
Overdag papa, 's nachts Nosferatu. Ik wil raps zoals een mot licht wil.
Mijn mantra is geen druk en geen druk. Abecze uit het Poolse alfabet.
Ze wilden ons in een septic tank gooien en ons als een kieteler slaan. Tegenwoordig is het een onsterfelijk merk. Hij zal de stal niet levend van hem afnemen.
En als de jeugd hersteld zou kunnen worden, zou de jeugd van vandaag ouderwets zijn.
Verwar het plafond niet met de vloer.
En als we het geloof zouden herstellen, wat vandaag de dag de pijler is, zullen we elkaar niet ontmoeten in de finale.
Wat als we hiphop terug naar het verticale niveau zouden kunnen brengen, omdat de goede dingen van klonen op de een of andere manier niet bijblijven.
Dorstig naar rap in hun geloof, kerel, in dit tijdperk van kampioenen, onvervangbare zwaardvechters van de microfoon.
Ik vernietig conventies en stereotypen. Sinds zijn eerste album is hij gepassioneerd door muziek.
Weet je nog toen hiphop hiphop was? Mordo, ik breng je daarheen.
Wij kunnen niet falen.
Als ik een keuze heb, zoek ik geen weg. De gemakkelijkste uitweg.
-Pelo Graf keert terug naar de oude regels. -We brengen rap weer in omloop.
Nog steeds onafhankelijk. Ik geloof in mezelf en karma. Nooit genoeg.
De volgende fase. Ik doorkruis de uitgestrektheid met rap.