Rap To Sztuka
Meer nummers van Nullizmatyk
Meer nummers van Cira
Meer nummers van bartek koko
Meer nummers van Ryfa Ri
Beschrijving
De klank van de rijmen is als het gekletter van pannen in een studentenflat: luid, oprecht en net iets te veel van het goede. Elk woord puft hier als een oude Peugeot op een helling, maar rijdt door met de koppigheid, het enthousiasme en de trots van een ambachtsman die de waarde van het woord ‘zijn’ kent. Geen valse likes, geen glanzende beats met een marketinglabel. Alleen het gekreun van de straten, roest op de rijmen en zonder recept samengesmeed lyriek.
Dit is een geval waarin de ‘scène’ geen podium is, maar de trap van een oud steenhuis, waar onder de lantaarn alles wordt bepaald door de microfoon en het vertrouwen in de lettergreep. Hier wordt niet gelezen voor de hype, hier wordt het ritme uitgeademd, als sigarettenrook na een langdurige stilte. Ruw, eerlijk, met die typisch Poolse vibe, waar kunst niet wordt verkocht, maar waar men zijn geweten voor koopt.
Songtekst en vertaling
Origineel
Rap to sztuka. Markowy.
Oni pytają czy rap to sztuka? Co ty sądzisz? Jebać babol.
Triple double Luka doncić. Kto tu szponci i czesze jak barber. Ty szukasz błądzisz.
Ja jadę na twoim karbie jak BD i Carter. Wycinanki rymów. Trzymaj gardę, włosy, pancze.
Włączę synu mocno tańczę, męczę tylu. Plącze styl, sączę piluś.
Kończy list, science is co kaleczą. Kończy wywód pis.
Ja ciągle i z gram w latającym cyrku będę pykać, póki nie podomkną cyklu. Palec na dzynglu. Stoję na cyplu, wokół woda.
Nie daje cynku za często, ale nie, że się chowam. I od nowa cztery dychy na karku.
Zero zadychy. Liryczne oprychy się hartują. Łap ej, ponownie poszył rap.
Zrób -majka test. No show me what you got. -Mordy nie zamknę.
Bit gra, flow tańczy sambę. Płynę z tym samplem et viva l'arte. Uwagi warte style jak sceny z Wagi.
Bez pięci udawanej powagi. Z siłą blagi hip-hop wabi, potem trafi jak na muraw
Tanikas. Chcę tu coś zostawić. Każdy kombinuje.
Ja to szanuję i robię swoje, -choć nie wszystkim to pasuje. -Moja profesja, liryczna ekspresja.
Rymuję w dni robocze, w weekendy i święta. Robię to po swojemu. Nie robię jak reszta.
Na ludzie jak siesta. Bo po co westać?
Zmieniają się ludzie, zmieniają się miejsca. Ja cel mam mieć tam, gdzie dobra energia.
Chcę dawać od siebie, dla siebie ją czerpać. Dobry ziomek, nie szelma. Mówię, co jest, nie ściemniam.
Rap to sztuka. Nie szuka fana i nara bitch.
Rymy to para w rękach trzymam jak granat. Jak nawijam to filar się wam tu trzęsie jak pajac.
Wrzucam w kabinie swoje skille na aranż. Wena siada na bara, gada fraza.
Widzę świata rymami nie zbawi niki nic tutaj. Jedyne co weźmiesz to w ręce fiuta.
Ja w domu typa jak Wu-Tang rymy powszednie słucha. Ja słowami tak se w takt to rzucam.
Z rapem tańczę salsę, gdy w ręku puchar i całą noc pite, jechane z bloki na bicie. No bo po co ta nocka?
Zajawa hipi. Keep it real. Dalej gram rap na bloczkach. Zwykły typ, średnia polska.
Flow szczerze każda lala miałaby orgazm. Trochę waszymi kartami to se pogram.
No bo szczerze nie wierzę, że wam flow wypadło z rąk i rozjebało jak Force.
Raz, dwa zawsze masz coś ode mnie. Sztuka jest dobra, innej nigdy nie chcę.
Sort klasy pierwszej ją zamiata pod dywan. Ty utkaj pizdę i się nie odzywaj.
Moje rzemiosło to kunszt i klasa. Twoje to fake blacha, słaba baka.
I to nie atak, a stwierdzenie faktu. Nie, nie chcę bucha, nawet nie palę lightów. Dość żartów.
Nikt się kurwa nie śmieje. Mam zaburzenia odżywiania pozerze.
Rzygam tym syfem i tym co robicie. Gdzie jest mój hip hop? Tu. Spójrz na ulicę i przyłóż rękę.
Czujesz serca bicie? To słaby puls, ale tętni życie. Gorąca krew. Rap. Rap, którym żyję.
Wdech, wydech. Czasem nic poza tym. Droga Bushido, a chuj kładę na nich.
Teraz, teraz ja powiem wam, powiem wam o co chodzi nam.
Puszczę to po filtrach jak magister sztuki. Leci to w komórki, w audiosystemy do suburbii.
Realizuję przemyt poprzez kumpli. Fajbe funkiel nówki.
W mainstreamie dalej sezon na ogórki. Wkładam majkiem jak w karate ze dwie klatki obok. Dwie paki se na klatę.
Bierze polo, siedzi na glam rapie, pyta co oni pierdolą? Nie wiem. Jestem Koko. W
Andezy już powoli posok. Głąby mnie obsrały. Ziomki dalej siedzą.
Elos sensibary ma być tłusto jak na keto. Polo jeździł alfą, teraz śmiga sobie bruto.
Myśli, że jest figą, ale jego flow to beton. Jego styl to klapa. Beka.
Wzrok bity na flotę. Chwalisz ją mega, ale styl nie drgnął o jotę.
Rzucam to na pito, suto nawalone barców. Ty płacisz głupkom grubo. Jak ci nie szkoda hajs.
Jeśli rap to sztuka, to ja ziewam jak na szkolnych wycieczkach.
Dekonstrukcja ewidentnie jest potrzebna. Tam jest granat, a tu zawleczka. Bardziej Apro
Kolektyw niż Afromental. Słuchaj sobie Big Punna albo Lil Wayna. Ja będę czytał
Viana albo Houellebecqa. Robię biznes na Hiszpana. Ma balony jak z reklam.
Ta umowa jest spisana, więc kurwa nie pękaj.
Generalnie beka, bo się wczuwa jeden z drugim, że tylko on ma przekaz i że cię nie lubi.
Bez nerwów, bez łudeń i bez zbędnej pszczyty. Siadaj. Sportowe buty i bansowe nuty. Madam.
Dla mnie to sztuka, dla niektórych rzemiosło przerosło to niektórych ostro już poniosło. Wielu taśmowo łapie majk jak za wiosło.
Rozrosło się, ale niewielu coś nowego wniosło. Szuka, nie szuka. Z dala od białego kruka.
Byle dorobić się, zarobić na Facebooku kciuka. W trendy patent wkręt jak dura suka.
Gnój przywlecze tłuk jak żuchw, potem nie spłuka.
Nie sztuka nastukać się, dukać do taktu. Z szacunkiem traktuj akt. Lektura faktu. Liczy się szczegół.
Flow, sztukateria. Poezja nie biżuteria, bo to nie galeria.
Styl i finezja główne kryteria. Wirtuozeria ma być art artyleria.
Każda linijka to z baterii seria, a nie mizerna nawijka a la mizeria.
Centrum Świdnica, trzecie piętro, kamienica.
Widziałem rapera, medala i kibica. Dzisiaj pusta dzielnica. Każdy liczy i wylicza. Patrzę głęboko w oblicza.
Widzę głupa, parę snitcha, getto, Kozakiewicza i kilka minut życia autostopowicza. Czas nam drogę wytycza, a ulica rozlicza.
Albo nienawidzisz, albo -cię zachwyca. -To ten karawan, co płynie na Bali grama.
To ciągle gada i gada, i gada, i gada, i gada. Nigdy nie słucha, nigdy nie ufa.
Zgarbiona postać, ostatnia prosta. Pióro i guma.
To nasze myśli spalone i czarne jak kawa. I tylko dawaj, dawaj, dawaj, dawaj. Dziewiętna sława.
Słowa pieśni z brudnych. Gdzie ludzie z bloku pisali rapem sztukę.
Rap bywa sztuką. Mieszamy w nim suto style.
W chuj to kmienie i jak Rubens lubię grube lie. Nie lubię się nudzić.
Kubizm gubi w oficynie, a dla ludzi mam futuryzm jak gadam w turyl po klinie. Czy mi minie, czy mi nie minie.
Do opozycji w kontrze. Słyszą gwizdy ciągle. Płyną pizdy z prądem. Dziw na obrzęd.
Poprzez to mają ból. Prze flow się plączesz ziom. Nie mów mi co jest dobre przyjąć w mordę cios.
A jak Arka. R jak renesans. Say jak to me what you got on your mind.
Prawda krasnych nagrań z serca. Cena za CDk fourty seven hash.
Wymień na sztukę albo zborchaj sztukę, ale nigdy nie zmień tej sztuki na sukę.
Bez linii basu puste jak WWA bez -Hex'em. WTK daj puste. -Lecimy z tym underground. Rym za rym.
Pozdrawiam. Nie palimy. Mamy z majkiem fight. Nie przez kalkę style na deskę.
Strajk nie jak z jajkiem łaki MC.
Kiedyś było ich piętnastu, dziś stąd boombap feel. Dzwonię dziś pajace. Ja szanuję pracę i szanują swe słuchacze.
Za markowe bity lirycznymi linijkami płacę. Zawsze Polak, nie Polaczek.
Zawsze ze swoimi raczej. Nie inaczej. Bez trze inaczej. W każdej skice znajdą się partacze.
Rap się dawno zesrał. Raczej w wyścigu po kasę.
Konsumpcyjni kamikadze zalewają słabym gównem czyjąś pracę. Znikną z szacem, pozostawią próżnię wraz z niesmakiem.
Bije dzwon, bije dzwon, bije dzwon. Jebać ten teatrzyk. Tańczy klaun, wyje klon.
Wyjebane w to, ile kto czyje stron. Niech świnie żrą.
Ja wciąż szyję flow na mikrofon. Bije dzwon, bije dzwon, bije dzwon. Jebać ten teatrzyk.
Tańczy klaun, wyje klon. Wyjebane w to, ile kto czyje stron.
Niech świnie żrą, ja wciąż szyję flow.
Rap to sztuka.
Yeah
Yo
Sounds
Nederlandse vertaling
Rap is een kunst. Gemerkt.
Ze vragen of rap kunst is? Wat denk je? Fuck jij klootzak.
Drievoudig dubbel Luka doncic. Er is hier iemand die aan het kammen is als een kapper. Je zoekt, je dwaalt.
Ik volg jouw voorbeeld, net als BD en Carter. Rijmuitsparingen. Houd je hoede, je haar, je pantser.
Ik zet hem aan, zoon, ik dans hard, ik maak zoveel mensen moe. Ik verwar de stijl, ik drink een Pili.
Beëindigt de brief, wetenschap is wat pijn doet. Pis beëindigt zijn betoog.
Ik speel nog steeds in het vliegende circus en ik blijf praten totdat ze de cyclus hebben voltooid. Vinger aan de jingle. Ik sta op een voorgebergte, met water om me heen.
Ik geef niet zo vaak tips, maar het is niet dat ik me verstop. En opnieuw staan er vier tientjes op het spel.
Geen kortademigheid. Lyrische misdadigers worden steeds harder. Vang je, hij heeft de rap opnieuw gestikt.
Doe een test. Nee, laat me zien wat je hebt. -Ik zal niet zwijgen.
De beat speelt, de flow danst de samba. Ik vloei met dit voorbeeld en viva l'arte. Opmerkelijke stijlen zoals scènes uit Weegschaal.
Geen valse ernst. Hiphop lokt je naar binnen met de kracht van godslastering, en dan raakt het je alsof het op het gras ligt
Tanika's. Ik wil hier iets achterlaten. Iedereen is aan het plannen.
Ik respecteer dat en doe mijn werk, ook al vindt niet iedereen dat leuk. -Mijn beroep, lyrische expressie.
Ik rijm op weekdagen, weekends en feestdagen. Ik doe het op mijn manier. De rest vind ik niet zo leuk.
Mensen houden een siësta. Want waarom moeite doen?
Mensen veranderen, plaatsen veranderen. Mijn doel zou moeten zijn waar goede energie is.
Ik wil van mezelf geven en het voor mezelf tekenen. Een goede kerel, geen schurk. Ik vertel wat het is, ik lieg niet.
Rap is een kunst. Hij is niet op zoek naar een fan of een nara-bitch.
Ik houd rijmpjes in mijn handen als een granaat. Als ik praat, trilt de pilaar als een clown.
Ik heb mijn vaardigheden in de opstelling in de cabine gestopt. Wena gaat op de bar zitten en zegt een zinnetje.
Ik zie de wereld in rijmpjes, niets hier zal iemand redden. Het enige wat je meeneemt is een lul in je handen.
Thuis luister ik naar rijmpjes van een man als Wu-Tang. Ik zeg het met zulke woorden.
Ik dans salsa met rap, als ik een beker in mijn hand heb en ik drink de hele nacht, rijdend van blok naar beat. Nou, waarom deze avond?
Hippie Zajawa. Houd het echt. Ik speel nog steeds rap op blokken. Gewoon type, gemiddeld Pools.
Eerlijk gezegd zou elke pop een orgasme krijgen. Ik zal een paar van je kaarten spelen.
Nou, ik kan eerlijk gezegd niet geloven dat die stroom uit je handen is ontsnapt en net als Force is verpest.
Eén of twee keer heb je altijd iets van mij. Kunst is goed, ik wil nooit meer iets anders.
Eersteklas sortering veegt het onder het tapijt. Je houdt je mond en zegt niets.
Mijn vak is vakmanschap en klasse. De jouwe is een nepplaat van metaal, een zwakke tank.
En dit is geen aanval, maar een feitelijke constatering. Nee, ik wil niet roken, ik rook niet eens. Genoeg grappen.
Niemand lacht verdomme. Ik heb een eetstoornis-poser.
Ik ben deze shit en wat je doet beu. Waar is mijn hiphop? Hier. Kijk naar de straat en steek je hand omhoog.
Voel je je hart kloppen? Het is een zwakke hartslag, maar vol leven. Heet bloed. Tik. Rap waar ik naar leef.
Adem in, adem uit. Soms niets meer. Beste Bushido, het kan me verdomd veel schelen.
Nu, nu zal ik je vertellen, ik zal je vertellen waar we het over hebben.
Ik filter het als een hoofdvak kunst. Het gaat naar mobiele telefoons, audiosystemen naar buitenwijken.
Ik smokkel via mijn vrienden. Het is nu funkiel.
In de mainstream is het nog steeds komkommerseizoen. Ik stak mijn hand erin zoals in karate, twee kooien ernaast. Twee pakken tegelijk.
Hij pakt een polo, gaat op glamour rap zitten en vraagt wat ze verdomme aan het doen zijn? Ik weet het niet. Ik ben Koko. W
Andezy bloedt langzaam. Mijn hersenen hebben mij beschoten. De jongens zitten nog steeds.
Elos sensibary zou vet zijn voor keto. Polo reed een Alfa, nu rijdt hij een Bruto.
Hij denkt dat hij een vijg is, maar zijn flow is concreet. Zijn stijl is een flop. Boeren.
Starend naar de vloot. Je prijst haar veel, maar de stijl is niets veranderd.
Ik gooi het op de pito, ik heb geld genoeg. Je betaalt idioten flink. Als je het geld niet erg vindt.
Als rap een kunst is, dan gaap ik zoals op schoolreisjes.
Deconstructie is duidelijk nodig. Er is daar een granaat en hier een speld. Meer Apr
Collectief dan Afromentaal. Luister naar Big Punn of Lil Wayne. Ik zal lezen
Vian of Houellebecq. Ik doe zaken in Spanje. Er zitten ballonnen in, net als in de reclames.
Dit contract is geschreven, dus verbreek het niet.
Over het algemeen boert hij omdat hij met elkaar meeleeft, omdat hij de enige is met de boodschap en omdat hij je niet mag.
Geen zenuwen, geen illusies en geen onnodige trots. Ga zitten. Sportschoenen en basnoten. Mevrouw.
Voor mij is het een kunst, voor sommige mensen is het een te groot ambacht, en voor sommige mensen is het een echte mislukking. Veel mensen grijpen de majk als een roeispaan.
Het is gegroeid, maar slechts weinigen hebben iets nieuws bijgedragen. Hij kijkt, niet kijkt. Weg van de witte raaf.
Gewoon om wat geld te verdienen, verdien een duimpje omhoog op Facebook. Ze houdt van trends als een stomme trut.
De mest zal als een kaak naar binnen slepen en vervolgens niet worden weggespoeld.
Er is geen truc om op de maat te tikken of te kloppen. Behandel de handeling met respect. Non-fictie lezen. Het zijn de details die tellen.
Stroom, stucwerk. Poëzie, geen sieraden, want het is geen galerij.
Stijl en finesse zijn de belangrijkste criteria. Virtuositeit zou artillerie moeten zijn.
Elke regel is een reeks batterijen, geen magere twist a la miseria.
Centrum Świdnica, derde verdieping, woonhuis.
Ik zag een rapper, een medaillewinnaar en een fan. Tegenwoordig is het een lege wijk. Iedereen telt en telt. Ik kijk diep in de gezichten.
Ik zie een idioot, een paar verraders, het getto, Kozakiewicz en een paar minuten uit het leven van een lifter. De tijd wijst ons het pad en de straat geeft ons gerechtigheid.
Je haat het, of je wordt er blij van. -Het is de lijkwagen die naar Bali vaart.
Het blijft praten en praten en praten en praten en praten. Hij luistert nooit, vertrouwt nooit.
Een gebogen figuur, het laatste rechte stuk. Pen en rubber.
Dit zijn onze gedachten, verbrand en zwart als koffie. En gewoon geven, geven, geven, geven. Negentiende bekendheid.
Woorden van liedjes van vies. Waar mensen uit het blok rap-art schreven.
Rap kan kunst zijn. We mixen stijlen in overvloed.
Verdorie, en net als Rubens hou ik van dikke leugens. Ik hou er niet van om me te vervelen.
Het kubisme is verloren gegaan in het bijgebouw, en voor mensen heb ik futurisme als ik in Turijn rond de wig praat. Of het nu wel of niet overgaat.
Aan de oppositie in de oppositie. Ze horen voortdurend fluitjes. Kutjes gaan met de stroom mee. Vraag me af voor het ritueel.
Hierdoor hebben ze pijn. Je raakt in de war over flow, kerel. Vertel me niet wat goed is, een klap in het gezicht krijgen.
Hoe zit het met Arken? R staat voor Renaissance. Zeg tegen mij wat je in gedachten hebt.
De waarheid van mooie opnames vanuit het hart. Prijs per CDk zevenenveertig hasj.
Ruil voor kunst of verzamel kunst, maar ruil die kunst nooit in voor bitch.
Zonder baslijn is het leeg, net als WWA zonder -Hex. WTK, laat het leeg. -We gaan hiermee ondergronds. Rijm voor rijm.
Groeten. Wij roken niet. Majek en ik hebben ruzie. Niet door de stijlen op het bord over te trekken.
Een slag is niet als een ei, MC.
Vroeger waren het er vijftien, tegenwoordig komt daar het boombap-gevoel vandaan. Ik bel vandaag, clown. Ik respecteer mijn werk en mijn luisteraars respecteren het.
Ik betaal voor merkbeats met lyrische lijnen. Altijd een Pool, geen Pool.
Altijd met je eigen mensen. Niet anders. Zonder is het anders. In elke schets zitten knoeiers.
Rap is al een hele tijd verdwenen. Integendeel, in een race om geld.
Consumentenkamikazes gieten zwakke stront over iemands werk. Ze zullen met respect verdwijnen en een leegte achterlaten van walging.
De bel luidt, de bel luidt, de bel luidt. Fuck dit theater. Een clown danst, een esdoorn huilt.
Het maakt mij niet uit hoeveel pagina's over wie gaan. Laat de varkens eten.
Ik ben nog steeds bezig met het naaien van stromen voor de microfoon. De bel luidt, de bel luidt, de bel luidt. Fuck dit theater.
Een clown danst, een esdoorn huilt. Het maakt mij niet uit hoeveel pagina's over wie gaan.
Laat de varkens eten, ik ben nog steeds aan het naaien.
Rap is een kunst.
Ja
Jo
Geluiden