Meer nummers van FANKA
Beschrijving
Vroeger brandde alles - als een waterkoker die op het fornuis was vergeten. Stoom wervelde, het rinkelde in de oren, woorden vlogen sneller dan de betekenis. En nu stilte. Die ene, die klikt in het stopcontact en aan een draad van herinneringen trekt. Het lijkt erop dat het hart nog steeds probeert een vervolg te schrijven, hoewel de inkt al is opgedroogd. Ik wil de tijd terugdraaien, hoewel de rivier waarin alles "voor altijd" werd gegooid, hen allang stroomafwaarts heeft meegenomen. En toch is er dat "wat als". Dun, dom, maar levendig. Misschien gaat liefde niet dood. Ze gaat soms gewoon slapen met het licht aan - voor het geval iemand plotseling besluit terug te komen. Muziek: FUNKA, Piotr Zborowski, Bartek Marszałek Tekst: FUNKA – Anna Wójcik Opname: Piotr Zborowski, Bartek Marszałek Mixage/mastering: Piotr Zborowski, Bartek Marszałek Regie: Lemon Sniff Media Cameraman: Filip Brzeziński. Belichting: Tony Belecki. Opnameassistent: Dominik Matuszczak Postproductie: Filip Brzeziński. Fotograaf: Pavel Zharko Make-up: Adrianna Monko
Songtekst en vertaling
Origineel
Tyle razy wierzyłam.
Dawałam ostatnią szansę.
Teraz czuję się sama. Już nie ma nas.
Nie ma nas. Tych minionych lat. Nie ma nas.
Nasz ogień zgasł. Nie ma nas. Zadałeś sercu cios.
Nie ma nas. A tęsknię wciąż.
Na nowo poczuć to, to coś, co było kiedyś.
wtulić znów się w twe ramiona.
Zapomnieć to, co złe.
Spojrzeć w twoje oczy, powiedzieć, że nadal kocham.
Chyba za późno.
A może spróbujmy zapomnieć to, co złe. Spojrzeć sobie w oczy.
Wiem, że też nadal kochasz.
Znów powracają te naiwne myśli, że może warto jeszcze powalczyć.
A przecież to ta sama rzeka płynie. Zawrócić czas.
Nie ma nas, nie ma nas, nie ma nas, nie ma nas, nie ma nas, nie ma nas, nie ma nas, nie ma nas, nie ma nas. Na nowo poczuć to.
To coś, co było kiedyś. Wtulić znów się w twe ramiona.
Zapomnieć to, co złe. Spojrzeć w twoje oczy.
Powiedzieć, że nadal kocham.
Nie jest za późno.
Ten ostatni raz spróbujmy zapomnieć to, co złe. Spojrzeć sobie w oczy. Powiedzieć, że. . .
Nederlandse vertaling
Ik heb zo vaak geloofd.
Ik gaf het nog een laatste kans.
Nu voel ik me alleen. Wij zijn er niet meer.
Wij zijn weg. Deze afgelopen jaren. Wij zijn weg.
Ons vuur is gedoofd. Wij zijn weg. Je hebt een slag op het hart toegebracht.
Wij zijn weg. En ik mis je nog steeds.
Om het opnieuw te voelen, iets dat ooit was.
lekker weer in je armen kruipen.
Vergeet wat slecht is.
Om in je ogen te kijken, om te zeggen dat ik nog steeds van je hou.
Ik denk dat het te laat is.
Of laten we misschien proberen de slechte dingen te vergeten. Kijk elkaar in de ogen.
Ik weet dat jij ook nog steeds van mij houdt.
Die naïeve gedachten komen weer terug dat het misschien de moeite waard is om nog een keer te vechten.
En toch is het dezelfde rivier die stroomt. Het is tijd om terug te keren.
Er is geen wij, er is geen wij, er is geen wij, er is geen wij, er is geen wij, er is geen wij, er is geen wij, er is geen wij, er is geen wij. Voel het opnieuw.
Het is iets dat vroeger was. Om weer lekker in je armen te kruipen.
Vergeet wat slecht is. Kijk in je ogen.
Zeg dat ik nog steeds van je hou.
Het is nog niet te laat.
Laten we proberen de slechte laatste keer te vergeten. Kijk elkaar in de ogen. Zeg dat. . .