Love Is

Liefde is hier geen roze siroop tegen hoofdpijn en geen pil tegen een existentiële ochtendhumeur. Eerder ijzige lucht na een val van het balkon: je lijkt te leven, maar je weet niet meer zeker of je wilt ademen. Ze is zowel warm als bevroren - met één aanraking. Eerst belooft het redding, maar dan verandert het in een spiegel waarin alleen je eigen dwaasheid te zien is, verpakt in een mooie metafoor. En daar sta je dan, met sneeuw in je schoenen, met een vreemde naam op je lippen, en probeert te begrijpen of je nu hield, of dat je er gewoon aan gewend was om het liefde te noemen.